வாழ்க்கையே என்னை தழுவிக் கொள் - நீ கொடுத்த துயரங்களை முழுமையாக நான் தழுவிக் கொண்டது போல் - குல்ஜார் சாப் பாலுமகேந்திராவுக்காக..

மூன்றாம் பிறை - 


‘மின்னலே நீ வந்ததேனடி.. மண்ணிலே மறைந்து போன மாயம் என்னடி..’ - என்று ஒரு பாடல் வருமே மே மாதம் எனும் படத்தில். அது போல் தான் சீனு வாழ்வில் ஒரு மின்னலாய் வந்து மறைகிறாள் விஜி.


நான் நினைக்கிறேன், கமலஹாசன் கமலஹாசனாக நடிக்காத ஒரே படம் இது தான் என்று. மற்ற எவ்வளவோ பாத்திரங்களை சிறப்பாக செய்திருக்கலாம், ஆனாலும் அதில் ஏனோ ஆழ்வார் பேட்டை கமல் தெரிவார் ஆனால் இந்த மூன்றாம் பிறையில் மட்டும் தான் அவர் ஊட்டியை சேர்ந்த சீனுவாகவே வசித்திருக்கிறார். 


சீனு அப்பாவித்தனம் நிறைந்த வெட்கம் மிகுந்த ஒரு வாலிபன். வயசுக்கேத்த ஆசை ஆட்டிப்படைக்க அடிமையாகி நண்பனின் அழைப்பில் போக கூடாத இடம் விபச்சார விடுதி செல்கிறான். ஆனால் அங்கே அவன் பார்க்க கூடாத எதையும் பார்க்கவில்லை, பார்க்க வேண்டிய தேவதையை பார்க்கிறான். 


பாக்யலட்சிமி என்ற பெயர் தாங்கியான அவளோ நண்பர்களுடன் பிக்னிக் செல்கையில் கார் ஓட்டி வரும் போது நடந்த விபத்தில் மண்டையில் அடிப்பட்டு அத்தனையையும் மறக்கிறாள். வெறும் ஆறு வயதே நிரம்பிய உள்ளத்துடனும் 18 வயது நிரம்பிய உடலுடனும் இருக்கிறாள். 


மருத்துவமனையில் சரியான கவனிப்பாரற்று அங்கிருந்து வெளியேறி இப்போது யார் கையில் சிக்கியோ இந்த விபச்சார விடுதியில் விஜியாகிறாள்.


‘என் பேரு பாக்யலட்சுமி.. எல்லாரும் ஏன் விஜி என்கிறார்கள்’ என்று கேட்கிறாள். ஏற்கனவே விபச்சாரம் வரை வந்திருந்தாலும் இன்னமும் குழந்தை மனத்துடனே இருக்கும் இந்த பருவ வாலிபன் அதே போல் ஒரு குமரியின் வடிவில் இருக்கும் குழந்தையை கண்டதில் இயல்பாகவே ஒரு நேசக் கயிறு இருவரையும் கட்டி போடுகிறது.


அவளை அழைத்துக் கொண்டு ஊட்டி வரை வந்து விடுகிறான். இப்பொழுது இவர்கள் இருவருக்கு இடையில் உருவான அன்பை மூன்று காட்சிகளில் பிராதனமாக தெரிந்து கொள்ள முடிகிறது.


1. ஒரு முறை சீனு விஜியை கோபத்தில் திட்டி விடுகிறான். அதன் பின்பு வீடு வந்து பார்க்கையில் வீடு திறந்து கிடக்க விஜியை காணவில்லை. வீட்டில் இல்லை என்பதை உறுதி செய்து விட்டு ஊட்டி முழுவதுமே சல்லடையாக தேடுகிறான். 


தேடலின் மிகுதியில் கண்ணீர் சிந்துகிறான், கால் வலிக்க தேடியும் கை நிறைய தோல்விகளோடு வீடு திரும்புகையில் உள்ளே விஜி நிற்கிறாள்.. அந்த கனம்.. அவர்கள் உடலின் தேடலை மீறிய உள்ளத்து தேடல் அங்கே பிரதிபலிக்கின்றது..


2. செப்பில் செய்த சிலையை ஒரு முறை அனுபவித்து விட துடிக்கிறான் ஒருவன். விஜி ஆசையுடன் வளர்க்கும் சுப்ரமணி என்ற நாய் குட்டிக்கு பெல்ட் தருகிறேன் என்று ஆசை வார்த்தை காட்டி தான் ஆசைக்கு பலியாக்க நினைக்கிறேன்.


அவன் தகாது நடந்து கொள்வதை 6 வயது சிறுமியால் கூட பொறுக்கத் தான் முடியாது, அவனிடமிருந்து தப்பித்து வருகிறாள். விஜியை கிழிந்த ஆடையுடன் பார்க்கும் சீனு செய்தியை தெரிந்து கொண்டு அந்த ஒருவனை தேடி அவன் இடத்திற்கு செல்கிறான். அவனோடு சண்டை பிடிக்கிறான். கோபத்தில் அவனை புரட்டி எடுக்கிறான். 


3. தான் வேலை செய்யும் பள்ளிக்கூட வயதான முதல்வரின் இள மனைவி சீனுவை படுக்கையில் பகிர்ந்து கொள்ள ஆசைப்படுகிறாள். ஒரு நாள் அவளுக்கான சந்தர்ப்பம் அமைகிறது. சீனுவை வீட்டிற்கு வரச் சொல்லி விட்டு அவன் வருகைக்காக நவநாகரீக உடை அணிந்து நடக்க இருக்கும் அந்த கட்டிலறை காட்சியை கனவில் கண்டபடி அவளது பொன்மேனி உருகித் தான் போய் கிடக்கிறது. (பொன்மேனி உருகுதே பாடலில் கூட கமலஹாசன் தெரிய மாட்டார், சீனு தான் தெரிவார்)


சீனு வருகிறான். நினைத்து பார்க்க வெட்கப்படாதவள் அதை சீனுவிடம் தன் ஆசையை வெளிப்படுத்தவும் வெட்கமோ தயக்கமோ அடையவில்லை. சீனு என்ன தான் தனது ஆசையை தீர்த்துக் கொள்ள விபச்சார விடுதி வரை சென்றிருந்தாலும் அவன் இந்த கனத்தில் தனது உண்மையான உள்ளத்து தேவையை உணர்ந்தவனாக ”என் முதலாளிக்கு துரோகம் செய்ய முடியாது” என்ற பதிலாள் அவளது ஆசைக்கு அங்கேயே முற்றுப் புள்ளி வைக்கிறான்.

இதற்கிடையில் பாக்யலட்சிமியின் பெற்றோர்கள் தேடிக் கொண்டு ஊட்டிக்கு வர, விஜி குணமாகி அதாவது விஜியாக இருந்த நினைவுகள் எல்லாம் மறந்து போய் பாக்யலட்சிமியாகி தனது பெற்றோருடன் புகை வண்டியில் சென்னைக்கு திரும்புகையில் சீனு தான் காதலித்த விஜியை நினைவு படுத்த கர்ணம் போட்டு நினைவிற்கு கொண்டு வர முயற்சிக்க புகைவண்டி அவனது வாழ்க்கையில் வந்த விஜியை போலவே மறைந்து போகிறது.

மூன்றாம் பிறை இறுதி கட்டம்:



எல்லோரும் பார்த்து ரசித்த மூன்றாம் பிறை படத்தை இந்தியில் சத்மா (அதிர்ச்சி) என்று எடுத்தார் பாலுமகேந்திரா. ஒரு நாள் இரவு தூர்தர்ஷனில் நானும் எனது தம்பியும் இந்த படத்தை பார்த்தோம்.

பாலுமகேந்திரா ஒரு பேட்டியில் சொல்லியிருந்தார், மூன்றாம் பிறையில் எடுக்க நினைத்து விடுபட்டதை எல்லாம் சத்மாவில் எடுத்திருக்கின்றோம் என்று.

அப்படி விடுபட்டவை வந்து விடாதா என்று விழித்திருந்து பார்த்து ஏமாற்றமடைந்தோம். எங்களுக்கு எங்கள் மொழி என்பதால் தமிழ் மூன்றாம் பிறை தான் பிடித்திருந்தது என்பதில் எந்த வித சத்மாவும் இல்லை.

சத்மா கிளைமேக்ஸ் சீன்..



ஆனாலும் எங்களுக்கு இந்த இந்தி படத்தில் ‘ஏ ஜிந்தகி’ பாடல் மனதை என்னவோ பண்ணியது. இதோ அந்த பாடல்..




Ae zindegi gale laga le!Hum ne bhi, tere har ik gham ko,
Gale se lagaya hai - Hai na?


வாழ்க்கையே..! 
என்னை 
இறுக்கமாக
அணைத்துக் கொள்..!
(அதாவது ஆதரவாக ஆரத் தழுவிக் கொள் அல்லது என்னை முழுமையாக ஏற்றுக் கொள் என்ற பொருள்கள் அடங்கி கிடக்கிறது)

வாழ்க்கையே..!

நீ வாரி வாரி
வழங்கிய
ஒவ்வொரு 
துயரத்தையும்,
துக்கத்தையும்
நான் 
அணைத்துக் 
கொண்டு விட்டேன்..
இல்லையா..?
(அதாவது வாழ்வில் கிடைத்த துயரங்களையும் சோகங்களையும் அனுபவித்து சுகமாக நினைத்து ஏற்றுக் கொண்டு அதிலே பழகியும் விட்டேன்.. அதே போல் வாழ்க்கையே என்னையும் நீ ஏற்றுக் கொள் என்று வாழ்க்கையிடம் முறையிடுகிறான் இந்த அற்புத கவிஞன்.. கவிஞர்களை தவிர வேறு யார் தான் இப்படியெல்லாம் முறையிடுவார்கள்..)
-------------

Hum ne bahane se, chhup ke jamane se
Palkon ke, parde mein, ghar bhar liya.
Tera sahaara mil gaya hai zindegi



ஏ வாழ்க்கையே..!இறக்கையை விரித்து
உலகத்திலிருந்து மறைத்துஇமைகளின் பர்தாவினுள்
என் இல்லத்தினை 
கட்டி வைத்தேன்..


(அப்படி பொத்தி பொத்தி வைத்து எனக்காக ஒரு இல்லத்தினை எழுப்ப..)
உன்னுடைய உதவியும்
கிடைத்தது..
என் அருமையான 
வாழ்க்கையே..!


(வாழ்க்கையோடு என்ன ஒரு அருமையான உரையாடல்..! - 
குல்ஜார் சாப்.. ஹேட்ஸ் ஆஃப்..)

la la lala la la lala la la la...


Tera sahaara mil gaya hai zindegi!

உன்னுடைய உதவியும்

கிடைத்தது..

என் அருமையான 

வாழ்க்கையே..!

--------------

Chhota sa saaya tha, aakhon main aaya tha
Humne do boondon se maan bhar liya
Humko kinaara mil gaya hai zindegi


சிறிய நிழல்
விழியோரம் வந்தது
இரண்டுசொட்டு கண்ணீரில் 
மனம் நிறைந்தது


நான் 
என் கரையை 
கண்டு கொண்டேன்
வாழ்க்கையே..!
La la lala la la lala la la la..

Humko kinaara mil gaya hai zindegi!நான் 
என் கரையை 
கண்டு கொண்டேன்
வாழ்க்கையே..!--------------------------------------------------------------------------------------------------------
இதே பாடல் தமிழில்..



---------------------------------------------------------------------------------------------------------
இசைஞானி ’ஏ ஜிந்தகி’ டியுனை முதன் முதலில் பயன்படுத்திய ’தம்பிக்கு எந்த ஊரு’ படத்தின் ’என் வாழ்விலே’ பாடல்..

அர்த் (அர்த்தம்) + மறுபடியும்

ஷபனா ஆஜ்மி - ரேவதி

ராஜ் கிரண் (என் ராசாவின் மனசிலே ராஜ்கிரண் அல்ல) - அர்விந்த்சாமி

கய்ஃபி ஆஜ்மி (ஷபனா ஆஜ்மியின் தந்தை) - வாலி (என்று தான் நினைக்கிறேன்)

ஜக்ஜித் சிங் + சித்ரா சிங் (கணவன் மனைவி) - இளையராஜா

மகேஷ் பட் - பாலுமகேந்திரா





Tum itanaa jo muskuraa rahe ho
Tum itanaa Jo muskuraa rahe ho


நீ புன்னகை பூக்கின்றாய் சற்று அதிகமாகவே
நீ புன்னகை பூக்கின்றாய் சற்று அதிகமாகவே


kyaa Gam hai jisako chhupaa rahe ho
Kyaa Gam hai jisako chhupaa rahe ho


நீ என்ன சோகத்தை மறைத்து வைத்துள்ளாய்?
நீ என்ன சோகத்தை மறைத்து வைத்துள்ளாய்? 
(உன் புன்னகையால் அதனை மறைக்கின்றாய்)


Tum itanaa Jo muskuraa rahe ho

நீ புன்னகை பூக்கின்றாய் சற்று அதிகமாகவே

Aankhon Mein Nami, Hansi Labon Par
Aankhon Mein Nami, Hansi Labon Par


விழிகளின் ஓரம் கண்ணீர் - இதழ்களின் ஓரம் புன்னகை
விழிகளின் ஓரம் கன்ணீர் - இதழ்களின் ஓரம் புன்னகை


kyaa haal hai kyaa dikhaa rahe ho
Kyaa haal hai kyaa dikhaa rahe ho


என்ன ஆயிற்று உனக்கு - எதை வெளிப்படுத்த எத்தனிக்கிறாய்?
என்ன ஆயிற்று உனக்கு - எதை வெளிப்படுத்த எத்தனிக்கிறாய்?


Kyaa Gam hai jisako chhupaa rahe ho


என்ன துக்கத்தை தொண்டைக்குள் அடைத்து வைத்திருக்கின்றாய்
(உன் புன்னகையால் மறைக்கின்றாய்?)

Tum itanaa Jo muskuraa rahe ho

நீ புன்னகை பூக்கின்றாய் சற்று அதிகமாகவே

Ban Jayenge Zehar Peete Peete
Ban Jayenge Zehar Peete Peete
Yeh Ashq Jo Piye JA Rahe Ho
Yeh Ashq Jo Piye Ja Rahe Ho


கண்ணீரை கட்டுப்படுத்த முயற்சிக்கின்றாய் - குடிநீரும் விஷமாய் மாறுகிறது உனக்கு
கண்ணீரை கட்டுப்படுத்த முயற்சிக்கின்றாய் - குடிநீரும் விஷமாய் மாறுகிறது உனக்கு
kyaa Gam hai jisako chhupaa rahe ho


அப்படி என்ன துயரத்தை புதைத்து வைத்துள்ளாய்?
(உன் புன்னகையால் மறைக்கின்றாய்)


tum itanaa jo muskuraa rahe ho


நீ புன்னகை பூக்கின்றாய் சற்று அதிகமாகவே
Jin Zakhmon Ko Waqt Bhar Chala Hai
Jin Zakhmon Ko Waqt Bhar Chala Hai


காலம் உன் துயரத்தை மரணிக்க செய்கின்றது
காலம் உன் துயரத்தை மரணிக்க செய்கின்றது

Tum Kyon Unhe Chhedhe Ja Rahe Ho
Tum Kyon Unhe Chhedhe Ja Rahe Ho


நீ ஏன் அதையே நினைத்து (உன் துயரத்தை) உயிர் பிழைக்க வைக்கின்றாய்?
நீ ஏன் அதையே நினைத்து (உன் துயரத்தை) உயிர் பிழைக்க வைக்கின்றாய்?
kyaa Gam hai jisako chhupaa rahe ho

அப்படி என்ன துக்கத்தை (உன் புன்னகையால்) மறைக்கின்றாய்

tum itanaa jo muskuraa rahe ho


நீ புன்னகை பூக்கின்றாய் சற்று அதிகமாகவே
Rekhaon Ka Khel Hai Muqaddar
Rekhaon Ka Khel Hai Muqaddar


வாழ்க்கை என்பது கைரேகை எனும் விதியின் விளையாட்டு
வாழ்க்கை என்பது கைரேகை எனும் விதியின் விளையாட்டு
Rekhaon Se Maat Kha Rahe Ho
Rekhaon Se Maat Kha Rahe Ho


நீ விதியை எதிர்க்காமலே தோற்று போகின்றாய்
நீ விதியை எதிர்க்காமலே தோற்று போகின்றாய்
tum itanaa jo muskuraa rahe ho


நீ புன்னகை பூக்கின்றாய் சற்று அதிகமாகவே

kyaa Gam hai jisako chhupaa rahe ho


அப்படி என்ன ஒரு சோகத்தை உள்ளத்தில் புதையலாக்கினாய்?
அப்படி என்ன ஒரு சோகத்தை உள்ளத்தில் புதையலாக்கினாய்?


-----------------------------------------------------------------------------





-------------------------------------------------------------------------------


உங்களுக்கு எது பிடித்திருக்கிறது?

மறந்து போன பொறுப்பு

எங்க ஹஜ்ரத் என்னிடம் ஒரு காரியத்தை ஒப்படைத்து இதை முடித்து விடு என்று சொன்னார்கள். நான் விளையாட்டு போக்காக அதனை மறந்து விட்டேன்.

எங்க ஹஜ்ரத் அவர்கள் என்னை ஏசினார்கள், ‘ஏம்ப்பா பீ பேண்டுட்டு ... கழுவ மறப்பியா..?’ என்று.

நான் மறதிக்காக வெட்கப்பட்டு தலை குனிந்தேன்.

பல சமயம் மறதி நல்லது தான். என் துக்கங்களிலிருந்து எல்லாம் என் மறதி தான் என்னை காப்பாற்றி இருக்கிறது.
                                                                                                                                                                 ஒரு திருடனை துரத்திக் கொண்டு போலீஸ்காரர் ஓடினாராம். திருடன் வேகமாக ஓடவும் போலீஸ்காரருக்கு கடுங்கோவம் வந்து ’நீயாச்சு நானாச்சு’ என்று அசுர வேகத்தில் பாய்ந்து ஒரு வழியாக திருடனை நெருங்கி விட்டாராம். நெருங்கியவர் இப்போது ஈக்வலாக ஓட ஆரம்பித்தார், இன்னும் சிரத்தை எடுத்து மூச்சை பிடித்து அவனையே மிஞ்சி ஓடியே போய் விட்டாராம்.

இப்பொழுது நானும் இந்த போலீஸ்காரரை போல் தான் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறேன். எனக்கு நான் செய்ய வேண்டிய பொறுப்புகளை மறந்து போட்டியில் திளைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

இந்த நேரத்தில் இன்னொரு ஒட்டமும் எனக்கு நினைவிற்கு வருகிறது. இங்கே சிங்கையில் கப்பல் கட்டுமான தொழிற்சாலையில் பற்றவைப்பு வேலையில் ஈடுபடும் போது தீ/வெடிப்பு ஆபத்துகள் இருப்பதால் பக்கத்திலேயே ஒரு தீ கண்காணிப்பாளர் தீயணைப்பு சாதனத்துடன் அந்த வேலை முடிந்தும் சிறிது நேரம் அதே இடத்திலேயே இருந்து விட்டுத்தான் செல்ல வேண்டும் என்ற நடைமுறை சட்டம் இருக்கிறது.

அப்படி ஒரு தீ கண்காளிப்பருக்கு போதுமான பயிற்சி அளிக்கப்பட்டு இப்படி இப்படி தீ பற்றிக் கொள்ளும் ஆபத்து இருக்கிறது அதை இப்படி இப்படி அணைக்க வேண்டும் என்ற விபரங்கள் செய்முறை விளக்கங்களோடு சொல்லி காட்டி அவரை பற்றவைப்பு வேலை நடக்கும் இடத்திற்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டது.

பயிற்சி பெற்ற அவருடைய வேலை என்னவென்றால் திடீரென்று வேலையிடத்தில் தீ ஏற்பட்டால் உடனே முறைப்படி தீயை உடனே அணைத்து விட வேண்டும் என்பது தான்.

ஆனாலும் சில நிபந்தனைகள் உண்டு.. எல்லா நேரத்திலும் தீயை அணைக்கிறேன் பேர்வழி என்று அணைக்கப் போய் சிக்கலில் மாட்டிக் கொள்ளக் கூடாது.

அந்த நிபந்தனைகளில் ஒன்று தீ அப்போது தான் பிடித்திருக்க வேண்டும் அதாவது தீயானது அதன் ஆரம்ப நிலையில் இருக்க வேண்டும் கொழுந்து விட்டு எறிந்துக் கொண்டிருக்கும் போது அணைக்க முற்படக் கூடாது.

எதிர்பார்த்த மாதிரியே (எதிர்பார்த்ததனால் தானோ என்னவோ?) தீ பிடித்து விட்டது, எல்லோரும் "ஃபயர் ஃபயர்" என்று கத்த அந்த எடத்த வுட்டு மொத மொதல்ல ஓடிப் போனது யாருன்னு நினைக்கிறீங்க..? சாட்சாத் நம்ம பையனே தான். அதான் அந்த தீ கண்காணிப்பாளர்.. இப்படி இப்படி பயிற்சி குடுத்து தொலைஞ்சாங்கள்ள.. அவரே தான்..

எனக்கு பயமாக இருக்கிறது, இந்த மாதிரி பல பொறுப்புகளை தட்டிக் கழித்து வருகிறேன் நான்.

மௌலானா ரூமி (ரஹ்) அவர்கள் லைலா மஜ்னூன் கதையை அழகாக உதாரணமாக சொல்வார்கள், மஜ்னூன் லைலாவை நினைத்துக் கொண்டே ஒட்டகத்தில் ஏறி உட்கார்ந்தானாம், லைலாவை தவிர வேறு எந்த எண்ணமும் இல்லாமல் கரைந்து கொண்டிருந்த அவன் நினைத்துக் கொண்டானாம், லைலாவின் வீட்டை நோக்கித் தான் அவனது ஒட்டகம் சென்று கொண்டிருக்கிறது என்று.

மஜ்னூன் திடீரென்று உணர்வுபெற்று பார்த்த போது ஒட்டகம் லைலாவின் வீட்டை வெகு தூரம் அகன்று வந்து விட்டதாம். உடனே மஜ்னூன் ஒட்டகத்தை விட்டு இறங்கி விட்டானாம். அப்போது அவன் விளங்கிக் கொண்டானாம் தனக்கு தான் லைலாவின் மீது காதல் உள்ளது தனது ஒட்டகத்திற்கு அல்ல என்று.

நானும் ஒட்டகத்தை விட்டு இறங்க வேண்டும்..

பேச்சு தீவிரவாதிகள்

இறைவனையும் இறுதி நாளையும் நம்புகிறவர்கள் ஒன்று நல்லதைப் பேசட்டும் - அல்லது வாயை மூடிக் கொண்டு மௌனமாயிருக்கட்டும் - பெருமானார் (ஸல்)

எடை என்னவோ சிறியது தான், ஆனால் அது செய்யும் பாவமோ பெரிது - ஹஜ்ரத் அலி (ரலி) அவர்கள்.

--------------------------------------
பேச்சினால் விளைந்த தீமைகள் எத்தனை எத்தனை. நல்லா இருந்த குடும்பம் ரெண்டா பிரிஞ்சிருக்கு. குழாயடி சண்டை ஆரம்பித்து மாமியார் மருமகள் கேஸ் அடுப்பு பற்றி எறிந்த கதைகள் எல்லாம் பேச்சினால் விளைந்த தீமைகள் தான்.

எனக்கு தெரிந்து ஒரு விவாதம் நடந்தது. மிக காரசாரமான விவாதமது. நீ தான் நான் தான் என்று விவாதம் செய்ததில் நீயா நானாவெல்லாம் தோற்று போய் இருந்தது.

சுமார் மதியம் 2 மணிக்கு ஆரம்பித்த அந்த விவாதம் இரண்டரை மணி நேரமாகியும் முடிவு தெரிந்த பாடில்லை. ஆரம்பித்த இடத்திலிருந்து ஒரு புள்ளி கூட நகராமல் இருந்த இடத்திலேயே இருண்டு கிடந்தது.

அப்புறமாக இன்னொரு ஒன்றரை மணி நேர விவாதத்திற்கு பிறகு ஒரு மனதாக ஒரு முடிவு எடுக்கப்பட்டது. நாளை மறுபடியும் விவாதத்தை தொடரலாம் என்பதே அது.

கல்லாய் இருந்து சாதித்த அந்த பிரச்சினை வேறொன்றுமில்லை. ‘அலுவலக பாத்ரூம் சாவி யார் கையில் இருப்பது?’ என்பது தான் அது.

இது ஏதோ வேடிக்கைக்காக எழுதியது தான் என்றாலும் நமக்கான செய்தி குறைந்த பட்சம் எனக்கான செய்தி இருக்கவே செய்கிறது.

அது என்னவென்றால், பேச்சை குறை என்பது தான் அது. பேச்சுக்களில் பல மாதிரி பேச்சுக்கள் இருக்கிறதாம். வீண் பேச்சு, தேவைக்கு மிஞ்சிய பேச்சு, தப்பான பேச்சு, கண்டனப் பேச்சு, வழக்கு பேச்சு, அடுக்கு பேச்சு, நிந்தனைப் பேச்சு, கவிதை, ஹாஸ்யப் பேச்சு, கேலியும் கிண்டலும், பொய்ப் பேச்சு, பாராட்டு பேச்சு, இப்படி அந்த பட்டியல் நீளுகிறது.

மேலே கண்ட அத்தனையையும் நான் சொல்லவில்லை. மாபெரும் அறிஞர் இமாம் கஜ்ஜாலி அவர்களே சொல்லியிருக்கிறார்கள். எங்கள் ஹஜ்ரத் அவர்கள் இதனை ‘நாவின் விபரீதங்களா(ஆபாதுல்லியான்)’க்கி எங்கள் கைகளில் தவழ விட்டார்கள்.

இந்த கிதாபை படித்து விட்டு நான் கொஞ்ச நாள் பெரும்பாலான நேரங்களில் மௌனமாகவே இருக்க முயற்சி செய்தேன். என் முயற்சி தோல்வியில் முடிந்தது.

"Do not speak unless you can improve the silence" - என்பது ஆங்கில பழமொழி.


இமாம் அபூஹனிபா தாவுத் தாயி அவர்களுக்கு இவ்வாறு அறிவுரை வழங்கினார்கள், “மனப் பயிற்சிக்காக நீர் எதுவும் செய்ய வேண்டியதில்லை, நாலு பேருக்கு மத்தியில் உட்கார்ந்து கொள்ளும். பேசப்படும் விஷயத்தை கூர்ந்து கவனியும். ஆனால் மறுத்தும் ஒரு வார்த்தை பேசாதீர்” என்று.


ஒரு முறை நான் எங்கள் நாகூர் தலைமாட்டு தெருவில் இருந்த ஹஜ்ரத் வீட்டிற்கு எப்போதும் போல் சென்றேன், அங்கே ஊரிலிருந்த ஒரு பணக்காரர் ஹஜ்ரத் முன்னால் உட்கார்ந்து இஸ்லாம் மார்க்கம் பற்றி பேசிக் கொண்டிருந்தார். 


ஹஜ்ரத் அலி (ரலி) அவர்களை பற்றியும் பஞ்சா எப்படி வந்தது என்பது பற்றியும்  கார சாரமாக பேசிக் கொண்டிருந்தார். நான் அவர்கள் பேசுவதையே வாயை பிளந்து கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன். அவர் சொல்வது சரியா தவறா என்றெல்லாம் எனக்கு தெரியாது. ஹஜ்ரத் அவர்கள் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தார்கள். 


வாய்க்கு சிறிது நேரம் கூட ஓய்வு கொடுக்காமல் பேசி முடித்த அவர்கள் அப்பொழுது புறப்படுகிறேன் என்று விடை கொடுத்தார்.


அதன் பிறகு நானும் கிளம்பி வந்து விட்டேன். அடுத்த நாள் ஹஜ்ரத் வீட்டிற்கு போன போது ஹஜ்ரத் அவர்கள் சொன்னார்கள், ‘நேத்து நீ கேட்டதில் உண்மையில்லை’ என்று.


‘மக்களுடன் பேசும் போது அவர்களின் அறிவுக்கு தக்கவாறு பேசுங்கள்..’ என்று சொன்ன பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் அவ்வாறு தான் பேசினார்கள்.


‘ஒரு மனிதனின் உள்ளம் மற்றொரு மனிதனின் உள்ளத்தோடு தொடர்புகொண்டு உரையாடுகிறது. இத்தகையவர்கள் வார்த்தைகளை உபயோகிப்பதில்லை. இந்த ஆற்றல் இல்லாதவர்கள் வார்த்தைகளை கட்டிக் கொண்டு அழுது தான் தீரவேண்டும்’ - மௌலானா ரூமி (ரஹ்) அவர்கள் அருளியது.


அப்போது நான் ஒரு முடிவெடுத்தேன், வேலைக்கு போனால் பேசுவதை குறைக்க வேண்டும் என்று, அப்புறமாக எனக்கு ஒரு வேலை கிடைத்தது. ஒரு மாதத்திற்கு குறைந்தது 100 மணி நேரம் பேச வேண்டுமெ என்பதே அந்த வேலை.

"Harms of Tongue" - இணைப்பு கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
http://www.lightofihsan.com/index.php?option=com_content&view=article&id=105:harmstongue&catid=29:islam&Itemid=37