Showing posts with label கே.பாக்யராஜ். Show all posts
Showing posts with label கே.பாக்யராஜ். Show all posts

Saturday, January 07, 2012

திரைக்கதை வைத்தியர் - கே.பாக்யராஜ் 2


இணைப்பு: திரைக்கதை வைத்தியர் - கே.பாக்யராஜ் 1


அம்மா, அண்ணன், சொந்தங்கள், நண்பர்கள் என்று யாருடைய உதவியும் இல்லாமல் சினிமாவில் நுழைந்து வெற்றி கொடியை பறக்க விட்டவர் யாரென்று கேட்டால் எல்லோருக்கும் நடிகர் அஜித்தின் ஞாபகம் வரலாம், ஆனால் எனக்கு கே.பாக்யராஜ் அவர்களின் ஞாபகம் தான் வரும்.

சாதாரண நிலையிலிருந்து யாருடைய தயையும் இல்லாமல்  தனது தனிப்பெரும் திறமையினால் தனக்கென ஒரு இடத்தை பிடித்த மாபெரும் கலைஞர் இவர். 

இவருடைய படங்களை கேள்வி - பதில் பகுதிகளாக அதாவது இடைவேளை வரை கேள்வி பகுதியாகவும் இடைவேளைக்கு பின்பு அந்த கேள்விகளுக்குறிய பதில் பகுதியாகவும் என்னால் பார்க்க முடிகிறது. 

சிறப்பான கேள்விகளை தேர்ந்தெடுத்து நகைச்சுவை, குடும்ப உறவுகள், இனிய பாடல்கள் கலந்து கேள்விகளை அடுக்கி கொண்டே வருவார், பிறகு அழுத்தமான, ஆழமான, நெகிழ வைக்கும் காட்சிகளை கொண்டு அந்த கேள்விகளுக்கான விடையை தெளிவாக சொல்லி முடிப்பார்.

தமிழ் சினிமாவில் வந்த காதல் படங்களில் அது கல்லூரி காதலாகட்டும், அலுவலக காதலாகட்டும், ஏழை - பணக்காரன், வெவ்வேறு மதங்கள், ஜாதிகள், இப்படி எத்தனை எத்தனையோ வந்து குவிந்து கொண்டிருக்கும் காதல் படங்களிலேயே இது வரை நான் பார்த்த படங்களில் சிறந்த படம் என்று ஒரு காதல் படத்தை கேட்டால் அது இவர் இயக்கிய டார்லிங் டார்லிங் டார்லிங் படத்தை தான் சொல்வேன்.

படம்: டார்லிங் டார்லிங் டார்லிங்

அந்த ஏழு நாட்கள் படத்தில் ராஜேஷ் ஒரு வசனம் சொல்வார், “பிஞ்சு மனசுல எதுவும் ஆழமா பதிஞ்சிடும்...” என்று. அது போல் வாட்ச்மேன் மகனான ராஜா தன்னுடைய முதலாளி மகளான ராதாவோடு சிறு வயதில் பள்ளிகூடத்தில் ஒன்றாக படித்த போது ஏற்பட்ட பழக்கத்தை பெரியவனான பின்பும் காதல் என்று கற்பனை வளர்த்து கொண்டு வேலை இல்லாத வெட்டி ஆஃபிஸர் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

இவருடைய அப்பாவாக வருபவர் கல்லாபெட்டி சிங்காரம். என்ன நடிகர் சார் இவர்? - இவரின் முதல் அறிமுக காட்சியில் இவர் தான் முதலாளி என்பது போல் காட்டப்படும் பாருங்கள்.. நகைச்சுவைக்கு நான் கியாரண்டி கையெழுத்து போட்டு தர்ரேன்.

பழகியவை ஆழமாக பதிவதற்கு அதே ஊரில் தொடர்ந்து வளர்ந்து வரும் சூழலும் காரணமாக அமைந்திருக்கிறது,ஆனால் ராதாவோ சிறு வயதிலேயே வெளியூருக்கு படிக்க சென்று விட்டு பெரியவளானதும் திரும்ப அந்த ஊருக்கு வருகிறாள். 

ராஜா தனது காதலியாக தான் ராதா தன்னை காண வருகிறாள் என்று எண்ணிக் கொண்டு பந்தாவாக டிரஸ், கேப் எல்லாம் போட்டுக் கொண்டு இரயில்வே ஸ்டேஷனுக்கு போய் அவரிடம், “ஐயம் ராஜா.. வாட்ச்மேன் சன் ராஜா..” என்று பஞ்ச் டயலாக் பேச - அவரோ, “பெட்டியெல்லாம் எடுத்துக்குங்க..” என்று சொல்கிறார்.

ராதா எல்லாவற்றையும் மறந்து விட்டார் என்பதை எவ்வளவு அழுத்தமாக சொல்லியிருப்பார். இவரின் காட்சிஅமைப்பில் ஒன்றை கவனிக்கலாம், ஒரு அழுத்தமான காட்சியை சொல்வதற்கு முன்பு அதற்கு முந்தைய லீட் காட்சியில் நகைச்சுவையை வைத்திருப்பார் - அதெல்லாம் பார்த்து அனுபவிக்கணும்.

உள்ள கதவை நீ மெல்ல திறந்தால்
அந்நாளே பொன்னாளாய் என் ஜென்மம் விடியும்
எந்நாளும் பன்னீரில் என் நெஞ்சம் நனையும் 
                                                   - என்று ஏங்கியபடி கவிபாடுகிறான் ராஜா.

ஒரு கட்டத்தில் ராதாவுக்கு ராஜா தன்னை தான் காதலிக்கிறார் என்று தெரிய வரும் போது, “உங்களோட லவ் எவ்வளவு சின்சியரானது, டீப்பானதுன்னு என்னால புரிஞ்சிக்க முடியுது, ஆனால் உங்க முட்டாள்தனத்தை தான் என்னால ஜூரணிக்க முடியல.. Let's forget the past..... எனக்கு ஏற்கனவே திருமணம் நிச்சயதார்த்தம் முடிஞ்சிடுச்சு.. எனக்கு ஃபிக்ஸ் பண்ண மாப்பிள்ளை நாளைக்கி வரப் போறார்..” என்று கேள்வி பகுதியை நிறைவு செய்கிறார். 
(இப்போது பாக்யராஜ் தன்னை காதலிக்க சொல்லி கொஞ்சம் டிரை பண்ணி பாருங்களேன் என்றெல்லாம் சொல்லி பரிதாபப்பட வைப்பார்.)

கேள்வி என்னவென்றால் என்ன காரணம் இருந்தால் ராதாவுக்கு ராஜா மீது காதல் வரும் என்பதே அந்த கேள்வி.

இப்பொழுது ராதாவுக்கு நிச்சயம் செய்திருப்பவரும் அந்த ஊருக்கு வருகிறார். இவர் பணக்காரர், மெத்த படித்தவர், இப்படிபட்டவர்களுக்கு பணக்காரர்களோடு பழகும் முறையை பற்றி மட்டுமே தெரியும் அதுமட்டுமல்லாமல் நாகரீகம் என்ற பெயரில் எளியவர்களை அவமானப்படுத்துவதும் மட்டுமே அடையாளமாக கொண்ட பணத்தோடு திமிரும் படைத்த கூட்டத்தை சார்ந்தவர்களில் இவரும் ஒருவர். 

திரைக்கதை வைத்தியர் தன் வித்தையை காட்டும் நேரம்...

அதில் முக்கியமாக..

மழை கொட்டிக் கொண்டிருக்கும் இரவு பொழுதில் ஒரு ரிசப்சனுக்கு போயிட்டு ராதாவும் அவரது நிச்சயிக்கப்பட்ட மாப்பிள்ளையும் காரில் திரும்பி வருவார்கள். காரை ராஜா தான் ஓட்டி வருவார். வரும் வழியில் கார் பழுதாகி நின்று விடும். அதை தொடர்ந்து ராதாவும் அந்த நிச்சயித்தவரும் டிராவலர்ஸ் பங்களாவிற்கு செல்வார்கள்.

அங்கே டிரஸ் சேஞ்ச் பண்ண அறைக்குள் ராதா செல்ல அதை நிச்சயித்தவர் சாவி இடுக்கில் எட்டி பார்க்கிறார். அவருடைய நிழல் வெளிச்சத்துக்கு வந்ததை நிழலை வைத்து கண்டு கொண்ட ராதா சட்டென்று தனது ஆடையை சரி செய்து கொண்டு அறையை விட்டு வெளியேறுகிறார்.

காரை பழுது செய்து கொண்டிருக்கும் ராஜாவிடம் வீட்டிற்கு போகலாம் என்று சைக்கிளில் வரும் போது மழையிருட்டில் சைக்கிள் கீழே விழுந்து புடவை சக்கரத்தில் மாட்டிக் கொள்கிறது.

ராஜா புடவையை எடுக்க முயற்சிக்கும் போது இன்னொரு காரின் விளக்கு வெளிச்சம் புடவை இல்லாமல் ரவிக்கையோடு நனைந்து இருக்கும் ராதா மீது அடிக்கிறது. ராஜா கோபப்பட்டு கல்லெடுத்து அடிக்க வர கார் பின்வாங்குகிறது.

அதை தொடர்ந்து.. சின்ன வயதில் ராஜாவும் ராதாவும் சேர்ந்து எடுத்த போட்டோவை டிரஸர் பண்ணி வைத்திருந்த ராஜாவிடமிருந்து ராதா வாங்கி, ராதா அவரை மட்டும் தனியாக வெட்டி பிரித்து வைத்திருந்திருப்பார். இப்போது பழுதாகி நின்ற காரை நிச்சயிக்கப்பட்டவர் சரி செய்து எடுத்து வரும் போது டேஷ் போர்டில் ராஜாவின் போட்டோ இருப்பதை பார்த்து எடுத்து வந்து இரண்டையும் பக்கத்தில் பக்கத்தில் வைத்து பார்ப்பார்.

நிச்சயிக்கப்பட்ட அவர் ராதாவிடம் சராமரியாக கேள்விகள் கேட்கிறார், இறுதியாக, “... ஆஸ்திக்கு என்னையும் ஆசைக்கு அவனையும் செட் அப் பண்ற உன்னோட ஸ்டைல இன்னையோட விட்டுடு..” என்று சொல்லி விட்டு போட்டோ ஆல்பத்தை விட்டு எரிகிறார்.

போட்டோக்கள் கீழே சிதறி கிடக்கிறது. அதில் ஒரு போட்டோ ராதா சிறு வயதில் எடுத்த போட்டோ, அதை பற்றி முன்பு ராஜாவிடம் காட்டி, “இது என்ன டிரஸ் ஒரு மாதிரியா இருக்கு..” என்று கேட்க..

ராஜா பதிலளிப்பார், “ஐயையோ, அது டிரஸ் இல்லீங்க... சின்ன வயசுல நீங்க டிரஸ் இல்லாம எடுத்த போட்டோ.. இப்ப நீங்க பெரிய பொன்னாயிட்டீங்க.. அத அப்படியே பாத்தா நல்லாயிருக்காதுண்ணு நான் தான் இங்க்லேயே டிரஸ் பண்ணி விட்டேன்..”

- வேறு என்ன வேணுங்கறீங்க... ”ஐ லவ் யு ராஜா..” - ராஜாவின் அந்த நாள் பொன்னான நாள் தான்.

இதற்கிடையே பலவித காரணங்களால் தனது காதலை தனது தந்தையிடம் சொல்ல முடியாமல் தவிக்கிறாள் ராதா. ஆனால் ராதாவுக்கு நிச்சயிக்கப்பட்டவரின் தந்தையான அந்த பணக்கார ஜெண்டில்மேனோ ராதாவின் டைரியை படித்து படத்தோட மொத்த கதை திரைக்கதையையும் தெரிந்து கொள்கிறார்.

அவர் ராதாவின் காதலை கைகூட வைக்க நினைக்கும் போது அவரது மகன் குறிக்கிடுகிறார், “பத்திரிக்கை கொடுத்துட்டு இப்ப இப்படி முடிவெடுத்தா நம்ம ஃபேமிலி ஸ்டேட்டஸ் என்னாவுறது..” என்கிறார்

அதற்கு அந்த ஜெண்டில்மேன், “......... நானும் உங்க அம்மாவும் 40 இயர்ஸுக்கு மேலா தாம்பத்யம் நடத்தியிருக்கிறோம். ஆனா எங்க பெட்ரூம்ல ஒரு நாள் கூட லைட் எறிஞ்சதேயில்லை.. அப்படிப்பட்ட எங்களுக்கு பொறந்த நீ.. ஒரு பொண்ணு பாத்ரூம்ல குளிக்கும் போது எட்டி பார்த்திருக்கிறியே.. அதுல போகாத பிரஸ்டிஜா இதுல போவ போவுது... ...... 

கெட் அவுட் அண்ட் கெட் லாஸ்ட்..”  என்று பதில் சொல்கிறார் திரைக்கதை வைத்தியர்.

பிறந்த நாள் வாழ்த்துகள், சார்..

Friday, December 31, 2010

திரைக்கதை வைத்தியர் - கே.பாக்யராஜ்

கதை சொல்றது எல்லோருக்கும் பிடிக்குமா என்பது எனக்கு தெரியவில்லை.. ஆனால் கதை கேட்பது எல்லோருக்கும் பிடிக்கும் என்று எனக்கு தெரியும். இதெல்லாம் கதை என்று கழட்டி விடாதீர்கள்.

நான் சின்னவனா இருந்தப்போ எனக்கு தூக்கம் வரவைக்க எங்க வூட்ல எங்க பாட்டியா மாமரக்கா கதை, சபூர் கட்டை கதை, லவை கதை என்று ஏராளமான கதை சொல்வார்கள். எல்லா கதையிலும் கடைசியாக சுபம் போட்டு முடிக்கும் போது, ‘நானும் போனேன், வாய்க்கு ஒரு வெத்தலை கூட தரல..’ என்ற பன்ச் டயலாக்கோடு தான் முடிப்பார்கள்.

கதை சொல்வதோடு மட்டுமல்லாமல் எங்களது வாயால் கதையை கேட்டு மழலை மொழியில் சொல்லக் கேட்டும் மகிழ்வார்கள்.

இதில் கவனிக்க வேண்டியது அந்த கதையை அதன் ஆன்மா கெடாமல் சிறுவர்கள் நாங்கள் சொல்லி காட்டுவோம். அதை விட கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் அப்படி மனதில் பதியும் படி கதை சொல்வார்கள் என்பது தான்.

சினிமாவில் காட்சி வடிவத்தில் கதை சொல்வது என்பது ரொம்பவே சிக்கலான விஷயம் தான். இப்போதெல்லாம் தயாரிப்பாளர்கள் ஒன் லைன் என்ன என்று கேட்கிறார்கள் என்று படித்ததுண்டு. ஒன் லைனில் கதை சொல்லுங்கள் என்று எங்கள் பாட்டியாவிடம் சொன்னால், ஒன் லைன்லயும் சொல்ல முடியாது டெலிபோன் லைன்லயும் சொல்ல முடியாது என்று லொல்லு சபா செய்வார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

பொதுவாக சினிமாவாகப்பட்டது,

கதாநாயகனுக்கு உயிரை குடிக்கும் நோய் - வாழ்வே மாயம்
கதாநாயகிக்கு உயிரை குடிக்கும் நோய் - பூவே பூச்சூடவா
கதாநாயகனுக்கும் கதாநாயகிக்கும் இருவருக்குமே உயிரை குடிக்கும் நோய் - இதயத்தை திருடாதே

கதாநாயகனுக்கு மனப்பிறழ்வு நோய் - எங்கிருந்தோ வந்தாள்
கதாநாயகிக்கு மனப்பிறழ்வு நோய் - மூன்றாம் பிறை
கதாநாயகனுக்கும் கதாநாயகனுக்கும் மனப்பிறழ்வு நோய் - மீண்டும் ஒரு காதல் கதை

இப்படியாக, சினிமாவை பொறுத்த வரை கதை என்று புதிதாக எதையும் சொல்லி விட முடியாது அதே காதல் அதே கத்திரிக்காய், அதே அருவா அதே பழிவாங்கல் தான்.

ஆனால் திரைக்கதை அமைப்பதில் தான் படத்தின் வெற்றியும் சுவாரஸ்யமும் அடங்கி இருக்கிறது என்பது திரைப்படங்களை பார்த்து ரசித்தவன் என்ற ஒரே ஒரு தகுதியை மட்டும் கொண்ட எனது அனுபவ செய்தி.

அந்த வகையில் இந்தியாவிலேயே சிறந்த திரைக்கதை ஆசிரியர் யார் என்றால் அது நம்மவர் பாக்யராஜ் அவர்கள் தான் என்று ஒட்டு மொத்த இந்தியாவே ஒத்துக் கொள்ளும்.

இவரது திரைக்கதையில் இடைவேளை வரை கதாநாயகனுக்கும் கதாநாயகிக்கும் உறவு (அது காதலாகவோ அல்லது காதல் கைகூடி திருமணம் வரை சென்றதாகவோ இருக்கலாம்) நகைச்சுவையுடன் வளர்ந்து ஒரு சில காரணத்தால் பிரிவு வரை பயணிக்கும். இடைவேளை முடிந்து கதை வளரும் போது பிரிந்தவர் மீண்டும் இணைவதற்கு மிகவும் ஹெவியான ஒரு காரணத்தை புகுத்தி முடிவை சுபமாக்குவார் (ஓரிரு படங்களில் சுகம் கலந்த சோகமாக்குவார்)

இதை திரைக்கதை டிரீட்மெண்ட் என்று சொல்லலாம். அந்த வகையில் திரு.பாக்யராஜ் அவர்களை நான் திரைக்கதை வைத்தியர் என்கிறேன். இதற்கு ஒரே ஒரு படத்தை பற்றி மட்டும் உதாரணமாக சொல்கிறேன். (பிறிதொரு சமயத்தில் மேலும் இவரது படங்கள்)

படம்: மௌன கீதங்கள்

இந்த படத்தின் கதையை இவர் சொல்லும் அழகே தனி. பேருந்தில் பிரிந்து வாழும் கணவனும் மனைவியும் பயணம் செய்கிறார்கள். பயணத்தினூடே அவர்களது முதல் சந்திப்பு முதல் காதல் மலர்ந்து திருமணத்தில் கலந்து ஒரு காரணத்தால் பிரிவு வரை சென்றதை அசை போடுகிறார்கள்.

இடைவேளை வந்து விடுகிறது..

கணவன் இன்னொரு பெண்ணோடு சந்தர்ப்ப வசத்தில் வசமாக மாட்டிக் கொண்டு சந்தோஷம் கொண்டாடியதை தொடர்ந்து கடும் கோவத்தில் பிரிந்து இருக்கும் மனைவி திரும்ப என்ன காரணம் இருந்தால் அவனோடு சேர்ந்து வாழுவாள்..?

பல முடிச்சுகளை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்ப்பார் திரைக்கதை ஆசிரியர்.(பின்னே முந்தானை முடிச்சு போட்டவருக்கு முடிச்சை அவிழ்க்க மட்டும் தெரியாதா என்ன..?)

அதில் முக்கியமாக..

 ஒரு வயதானவருக்கு தொலைபேசி அழைப்பு வந்ததை தொடர்ந்து அதிர்ச்சியாகி மூர்ச்சையாகி விடுவார். அதை தொடர்ந்து அவர் மனைவி இறந்து விட்ட செய்தி அறிந்து அவருடன் வேலை பார்க்கும் கதாநாயகி உள்பட எல்லோரும் மயானத்தில் நின்றிருக்க மனைவியின் சிதை எறிக்கப்படும் இடத்தில் தானும் உடன் கட்டை ஏறுவது போல் நெருப்பில் விழ போக எல்லோரும் அவரை தடுக்கிறார்கள்.

கொஞ்ச நாள் கழித்து அவரே ஒரு பத்திரிக்கையை கொடுப்பார், தனக்கு கல்யாணம் என்று. கதாநாயகி கேட்பார் அவரது தோழியிடம், ‘என்னா இது.. அன்னைக்கு தான் தனக்கு வாழ்க்கையே போச்சுன்னு உடன்கட்டை ஏற போனாரு.. இப்ப இன்னொரு கல்யாணம்னு பத்திரிக்கை கொடுக்கிறாரே..?’ என்று புருவத்தை மேலுயர்த்தி கேட்க..

தோழி சொல்கிறார், ‘பொண்டாட்டி செத்த மூணாவது நாளே இன்னொரு கல்யாணத்த பண்ணிக்கிற இவர பத்தி யோசிக்காம மூணு வருஷமாகியும் கல்யாணமே பண்ணிக்காம ஒன்னையே நெனைச்சிக்கிட்டு இருக்காறே.. அவர பத்தி கொஞ்சம் சீரியஸா நெனைச்சு பாரு..’ என்று (வசனம் எக்ஸேக்டா உள்ளது அல்ல..)

அதை தொடர்ந்து முத்தாய்ப்பாக ஒரு கட்டத்தில் கதாநாயகியை அவரின் நடத்தையில் அவர் வேலை செய்யும் அலுவலகமே சந்தேகம் கொள்கிறது.
அவரது தோழி கூட, ‘நான் ஒன்னை நம்புறேன்.. ஒன் வயச நம்ப நான் தயாரா இல்லை..’ என்பது போல் வார்த்தையை கொட்டி விடுகிறார். ஆனால் அதே அலுவலகத்தில் மேலாளராக இருக்கும் பிரிந்த கணவரின் அறையை திறக்க அவரிடம் பணியாள் ஒருவர் கதாநாயகி சுகுணாவை பத்தி இல்லாததும் பொல்லாததும் சொல்லிக் கொண்டிருக்க..

பிரிந்த கணவன் கொதித்தெழுகிறான், ‘ஷட் அப்..’ என்று.. அதோடு விடவில்லை, ‘சுகுணா நெருப்பு மாதிரி.. நெருப்பை கரையான் அறிச்சிடுச்சுன்னு சொன்னா நீ நம்புவியா..?’ என்று கேட்கிறார்.

வேறு என்ன வேணும் - அந்த சுகுணாவுக்கு..?

பிரிந்தவர் மீண்டும் சேருகிறார்கள்.. இனி பேச ஏதுமில்லை..