அர்த் (அர்த்தம்) + மறுபடியும்

ஷபனா ஆஜ்மி - ரேவதி

ராஜ் கிரண் (என் ராசாவின் மனசிலே ராஜ்கிரண் அல்ல) - அர்விந்த்சாமி

கய்ஃபி ஆஜ்மி (ஷபனா ஆஜ்மியின் தந்தை) - வாலி (என்று தான் நினைக்கிறேன்)

ஜக்ஜித் சிங் + சித்ரா சிங் (கணவன் மனைவி) - இளையராஜா

மகேஷ் பட் - பாலுமகேந்திரா





Tum itanaa jo muskuraa rahe ho
Tum itanaa Jo muskuraa rahe ho


நீ புன்னகை பூக்கின்றாய் சற்று அதிகமாகவே
நீ புன்னகை பூக்கின்றாய் சற்று அதிகமாகவே


kyaa Gam hai jisako chhupaa rahe ho
Kyaa Gam hai jisako chhupaa rahe ho


நீ என்ன சோகத்தை மறைத்து வைத்துள்ளாய்?
நீ என்ன சோகத்தை மறைத்து வைத்துள்ளாய்? 
(உன் புன்னகையால் அதனை மறைக்கின்றாய்)


Tum itanaa Jo muskuraa rahe ho

நீ புன்னகை பூக்கின்றாய் சற்று அதிகமாகவே

Aankhon Mein Nami, Hansi Labon Par
Aankhon Mein Nami, Hansi Labon Par


விழிகளின் ஓரம் கண்ணீர் - இதழ்களின் ஓரம் புன்னகை
விழிகளின் ஓரம் கன்ணீர் - இதழ்களின் ஓரம் புன்னகை


kyaa haal hai kyaa dikhaa rahe ho
Kyaa haal hai kyaa dikhaa rahe ho


என்ன ஆயிற்று உனக்கு - எதை வெளிப்படுத்த எத்தனிக்கிறாய்?
என்ன ஆயிற்று உனக்கு - எதை வெளிப்படுத்த எத்தனிக்கிறாய்?


Kyaa Gam hai jisako chhupaa rahe ho


என்ன துக்கத்தை தொண்டைக்குள் அடைத்து வைத்திருக்கின்றாய்
(உன் புன்னகையால் மறைக்கின்றாய்?)

Tum itanaa Jo muskuraa rahe ho

நீ புன்னகை பூக்கின்றாய் சற்று அதிகமாகவே

Ban Jayenge Zehar Peete Peete
Ban Jayenge Zehar Peete Peete
Yeh Ashq Jo Piye JA Rahe Ho
Yeh Ashq Jo Piye Ja Rahe Ho


கண்ணீரை கட்டுப்படுத்த முயற்சிக்கின்றாய் - குடிநீரும் விஷமாய் மாறுகிறது உனக்கு
கண்ணீரை கட்டுப்படுத்த முயற்சிக்கின்றாய் - குடிநீரும் விஷமாய் மாறுகிறது உனக்கு
kyaa Gam hai jisako chhupaa rahe ho


அப்படி என்ன துயரத்தை புதைத்து வைத்துள்ளாய்?
(உன் புன்னகையால் மறைக்கின்றாய்)


tum itanaa jo muskuraa rahe ho


நீ புன்னகை பூக்கின்றாய் சற்று அதிகமாகவே
Jin Zakhmon Ko Waqt Bhar Chala Hai
Jin Zakhmon Ko Waqt Bhar Chala Hai


காலம் உன் துயரத்தை மரணிக்க செய்கின்றது
காலம் உன் துயரத்தை மரணிக்க செய்கின்றது

Tum Kyon Unhe Chhedhe Ja Rahe Ho
Tum Kyon Unhe Chhedhe Ja Rahe Ho


நீ ஏன் அதையே நினைத்து (உன் துயரத்தை) உயிர் பிழைக்க வைக்கின்றாய்?
நீ ஏன் அதையே நினைத்து (உன் துயரத்தை) உயிர் பிழைக்க வைக்கின்றாய்?
kyaa Gam hai jisako chhupaa rahe ho

அப்படி என்ன துக்கத்தை (உன் புன்னகையால்) மறைக்கின்றாய்

tum itanaa jo muskuraa rahe ho


நீ புன்னகை பூக்கின்றாய் சற்று அதிகமாகவே
Rekhaon Ka Khel Hai Muqaddar
Rekhaon Ka Khel Hai Muqaddar


வாழ்க்கை என்பது கைரேகை எனும் விதியின் விளையாட்டு
வாழ்க்கை என்பது கைரேகை எனும் விதியின் விளையாட்டு
Rekhaon Se Maat Kha Rahe Ho
Rekhaon Se Maat Kha Rahe Ho


நீ விதியை எதிர்க்காமலே தோற்று போகின்றாய்
நீ விதியை எதிர்க்காமலே தோற்று போகின்றாய்
tum itanaa jo muskuraa rahe ho


நீ புன்னகை பூக்கின்றாய் சற்று அதிகமாகவே

kyaa Gam hai jisako chhupaa rahe ho


அப்படி என்ன ஒரு சோகத்தை உள்ளத்தில் புதையலாக்கினாய்?
அப்படி என்ன ஒரு சோகத்தை உள்ளத்தில் புதையலாக்கினாய்?


-----------------------------------------------------------------------------





-------------------------------------------------------------------------------


உங்களுக்கு எது பிடித்திருக்கிறது?

மறந்து போன பொறுப்பு

எங்க ஹஜ்ரத் என்னிடம் ஒரு காரியத்தை ஒப்படைத்து இதை முடித்து விடு என்று சொன்னார்கள். நான் விளையாட்டு போக்காக அதனை மறந்து விட்டேன்.

எங்க ஹஜ்ரத் அவர்கள் என்னை ஏசினார்கள், ‘ஏம்ப்பா பீ பேண்டுட்டு ... கழுவ மறப்பியா..?’ என்று.

நான் மறதிக்காக வெட்கப்பட்டு தலை குனிந்தேன்.

பல சமயம் மறதி நல்லது தான். என் துக்கங்களிலிருந்து எல்லாம் என் மறதி தான் என்னை காப்பாற்றி இருக்கிறது.
                                                                                                                                                                 ஒரு திருடனை துரத்திக் கொண்டு போலீஸ்காரர் ஓடினாராம். திருடன் வேகமாக ஓடவும் போலீஸ்காரருக்கு கடுங்கோவம் வந்து ’நீயாச்சு நானாச்சு’ என்று அசுர வேகத்தில் பாய்ந்து ஒரு வழியாக திருடனை நெருங்கி விட்டாராம். நெருங்கியவர் இப்போது ஈக்வலாக ஓட ஆரம்பித்தார், இன்னும் சிரத்தை எடுத்து மூச்சை பிடித்து அவனையே மிஞ்சி ஓடியே போய் விட்டாராம்.

இப்பொழுது நானும் இந்த போலீஸ்காரரை போல் தான் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறேன். எனக்கு நான் செய்ய வேண்டிய பொறுப்புகளை மறந்து போட்டியில் திளைத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

இந்த நேரத்தில் இன்னொரு ஒட்டமும் எனக்கு நினைவிற்கு வருகிறது. இங்கே சிங்கையில் கப்பல் கட்டுமான தொழிற்சாலையில் பற்றவைப்பு வேலையில் ஈடுபடும் போது தீ/வெடிப்பு ஆபத்துகள் இருப்பதால் பக்கத்திலேயே ஒரு தீ கண்காணிப்பாளர் தீயணைப்பு சாதனத்துடன் அந்த வேலை முடிந்தும் சிறிது நேரம் அதே இடத்திலேயே இருந்து விட்டுத்தான் செல்ல வேண்டும் என்ற நடைமுறை சட்டம் இருக்கிறது.

அப்படி ஒரு தீ கண்காளிப்பருக்கு போதுமான பயிற்சி அளிக்கப்பட்டு இப்படி இப்படி தீ பற்றிக் கொள்ளும் ஆபத்து இருக்கிறது அதை இப்படி இப்படி அணைக்க வேண்டும் என்ற விபரங்கள் செய்முறை விளக்கங்களோடு சொல்லி காட்டி அவரை பற்றவைப்பு வேலை நடக்கும் இடத்திற்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டது.

பயிற்சி பெற்ற அவருடைய வேலை என்னவென்றால் திடீரென்று வேலையிடத்தில் தீ ஏற்பட்டால் உடனே முறைப்படி தீயை உடனே அணைத்து விட வேண்டும் என்பது தான்.

ஆனாலும் சில நிபந்தனைகள் உண்டு.. எல்லா நேரத்திலும் தீயை அணைக்கிறேன் பேர்வழி என்று அணைக்கப் போய் சிக்கலில் மாட்டிக் கொள்ளக் கூடாது.

அந்த நிபந்தனைகளில் ஒன்று தீ அப்போது தான் பிடித்திருக்க வேண்டும் அதாவது தீயானது அதன் ஆரம்ப நிலையில் இருக்க வேண்டும் கொழுந்து விட்டு எறிந்துக் கொண்டிருக்கும் போது அணைக்க முற்படக் கூடாது.

எதிர்பார்த்த மாதிரியே (எதிர்பார்த்ததனால் தானோ என்னவோ?) தீ பிடித்து விட்டது, எல்லோரும் "ஃபயர் ஃபயர்" என்று கத்த அந்த எடத்த வுட்டு மொத மொதல்ல ஓடிப் போனது யாருன்னு நினைக்கிறீங்க..? சாட்சாத் நம்ம பையனே தான். அதான் அந்த தீ கண்காணிப்பாளர்.. இப்படி இப்படி பயிற்சி குடுத்து தொலைஞ்சாங்கள்ள.. அவரே தான்..

எனக்கு பயமாக இருக்கிறது, இந்த மாதிரி பல பொறுப்புகளை தட்டிக் கழித்து வருகிறேன் நான்.

மௌலானா ரூமி (ரஹ்) அவர்கள் லைலா மஜ்னூன் கதையை அழகாக உதாரணமாக சொல்வார்கள், மஜ்னூன் லைலாவை நினைத்துக் கொண்டே ஒட்டகத்தில் ஏறி உட்கார்ந்தானாம், லைலாவை தவிர வேறு எந்த எண்ணமும் இல்லாமல் கரைந்து கொண்டிருந்த அவன் நினைத்துக் கொண்டானாம், லைலாவின் வீட்டை நோக்கித் தான் அவனது ஒட்டகம் சென்று கொண்டிருக்கிறது என்று.

மஜ்னூன் திடீரென்று உணர்வுபெற்று பார்த்த போது ஒட்டகம் லைலாவின் வீட்டை வெகு தூரம் அகன்று வந்து விட்டதாம். உடனே மஜ்னூன் ஒட்டகத்தை விட்டு இறங்கி விட்டானாம். அப்போது அவன் விளங்கிக் கொண்டானாம் தனக்கு தான் லைலாவின் மீது காதல் உள்ளது தனது ஒட்டகத்திற்கு அல்ல என்று.

நானும் ஒட்டகத்தை விட்டு இறங்க வேண்டும்..

பேச்சு தீவிரவாதிகள்

இறைவனையும் இறுதி நாளையும் நம்புகிறவர்கள் ஒன்று நல்லதைப் பேசட்டும் - அல்லது வாயை மூடிக் கொண்டு மௌனமாயிருக்கட்டும் - பெருமானார் (ஸல்)

எடை என்னவோ சிறியது தான், ஆனால் அது செய்யும் பாவமோ பெரிது - ஹஜ்ரத் அலி (ரலி) அவர்கள்.

--------------------------------------
பேச்சினால் விளைந்த தீமைகள் எத்தனை எத்தனை. நல்லா இருந்த குடும்பம் ரெண்டா பிரிஞ்சிருக்கு. குழாயடி சண்டை ஆரம்பித்து மாமியார் மருமகள் கேஸ் அடுப்பு பற்றி எறிந்த கதைகள் எல்லாம் பேச்சினால் விளைந்த தீமைகள் தான்.

எனக்கு தெரிந்து ஒரு விவாதம் நடந்தது. மிக காரசாரமான விவாதமது. நீ தான் நான் தான் என்று விவாதம் செய்ததில் நீயா நானாவெல்லாம் தோற்று போய் இருந்தது.

சுமார் மதியம் 2 மணிக்கு ஆரம்பித்த அந்த விவாதம் இரண்டரை மணி நேரமாகியும் முடிவு தெரிந்த பாடில்லை. ஆரம்பித்த இடத்திலிருந்து ஒரு புள்ளி கூட நகராமல் இருந்த இடத்திலேயே இருண்டு கிடந்தது.

அப்புறமாக இன்னொரு ஒன்றரை மணி நேர விவாதத்திற்கு பிறகு ஒரு மனதாக ஒரு முடிவு எடுக்கப்பட்டது. நாளை மறுபடியும் விவாதத்தை தொடரலாம் என்பதே அது.

கல்லாய் இருந்து சாதித்த அந்த பிரச்சினை வேறொன்றுமில்லை. ‘அலுவலக பாத்ரூம் சாவி யார் கையில் இருப்பது?’ என்பது தான் அது.

இது ஏதோ வேடிக்கைக்காக எழுதியது தான் என்றாலும் நமக்கான செய்தி குறைந்த பட்சம் எனக்கான செய்தி இருக்கவே செய்கிறது.

அது என்னவென்றால், பேச்சை குறை என்பது தான் அது. பேச்சுக்களில் பல மாதிரி பேச்சுக்கள் இருக்கிறதாம். வீண் பேச்சு, தேவைக்கு மிஞ்சிய பேச்சு, தப்பான பேச்சு, கண்டனப் பேச்சு, வழக்கு பேச்சு, அடுக்கு பேச்சு, நிந்தனைப் பேச்சு, கவிதை, ஹாஸ்யப் பேச்சு, கேலியும் கிண்டலும், பொய்ப் பேச்சு, பாராட்டு பேச்சு, இப்படி அந்த பட்டியல் நீளுகிறது.

மேலே கண்ட அத்தனையையும் நான் சொல்லவில்லை. மாபெரும் அறிஞர் இமாம் கஜ்ஜாலி அவர்களே சொல்லியிருக்கிறார்கள். எங்கள் ஹஜ்ரத் அவர்கள் இதனை ‘நாவின் விபரீதங்களா(ஆபாதுல்லியான்)’க்கி எங்கள் கைகளில் தவழ விட்டார்கள்.

இந்த கிதாபை படித்து விட்டு நான் கொஞ்ச நாள் பெரும்பாலான நேரங்களில் மௌனமாகவே இருக்க முயற்சி செய்தேன். என் முயற்சி தோல்வியில் முடிந்தது.

"Do not speak unless you can improve the silence" - என்பது ஆங்கில பழமொழி.


இமாம் அபூஹனிபா தாவுத் தாயி அவர்களுக்கு இவ்வாறு அறிவுரை வழங்கினார்கள், “மனப் பயிற்சிக்காக நீர் எதுவும் செய்ய வேண்டியதில்லை, நாலு பேருக்கு மத்தியில் உட்கார்ந்து கொள்ளும். பேசப்படும் விஷயத்தை கூர்ந்து கவனியும். ஆனால் மறுத்தும் ஒரு வார்த்தை பேசாதீர்” என்று.


ஒரு முறை நான் எங்கள் நாகூர் தலைமாட்டு தெருவில் இருந்த ஹஜ்ரத் வீட்டிற்கு எப்போதும் போல் சென்றேன், அங்கே ஊரிலிருந்த ஒரு பணக்காரர் ஹஜ்ரத் முன்னால் உட்கார்ந்து இஸ்லாம் மார்க்கம் பற்றி பேசிக் கொண்டிருந்தார். 


ஹஜ்ரத் அலி (ரலி) அவர்களை பற்றியும் பஞ்சா எப்படி வந்தது என்பது பற்றியும்  கார சாரமாக பேசிக் கொண்டிருந்தார். நான் அவர்கள் பேசுவதையே வாயை பிளந்து கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன். அவர் சொல்வது சரியா தவறா என்றெல்லாம் எனக்கு தெரியாது. ஹஜ்ரத் அவர்கள் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தார்கள். 


வாய்க்கு சிறிது நேரம் கூட ஓய்வு கொடுக்காமல் பேசி முடித்த அவர்கள் அப்பொழுது புறப்படுகிறேன் என்று விடை கொடுத்தார்.


அதன் பிறகு நானும் கிளம்பி வந்து விட்டேன். அடுத்த நாள் ஹஜ்ரத் வீட்டிற்கு போன போது ஹஜ்ரத் அவர்கள் சொன்னார்கள், ‘நேத்து நீ கேட்டதில் உண்மையில்லை’ என்று.


‘மக்களுடன் பேசும் போது அவர்களின் அறிவுக்கு தக்கவாறு பேசுங்கள்..’ என்று சொன்ன பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் அவ்வாறு தான் பேசினார்கள்.


‘ஒரு மனிதனின் உள்ளம் மற்றொரு மனிதனின் உள்ளத்தோடு தொடர்புகொண்டு உரையாடுகிறது. இத்தகையவர்கள் வார்த்தைகளை உபயோகிப்பதில்லை. இந்த ஆற்றல் இல்லாதவர்கள் வார்த்தைகளை கட்டிக் கொண்டு அழுது தான் தீரவேண்டும்’ - மௌலானா ரூமி (ரஹ்) அவர்கள் அருளியது.


அப்போது நான் ஒரு முடிவெடுத்தேன், வேலைக்கு போனால் பேசுவதை குறைக்க வேண்டும் என்று, அப்புறமாக எனக்கு ஒரு வேலை கிடைத்தது. ஒரு மாதத்திற்கு குறைந்தது 100 மணி நேரம் பேச வேண்டுமெ என்பதே அந்த வேலை.

"Harms of Tongue" - இணைப்பு கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
http://www.lightofihsan.com/index.php?option=com_content&view=article&id=105:harmstongue&catid=29:islam&Itemid=37

திரைக்கதை வைத்தியர் - கே.பாக்யராஜ்

கதை சொல்றது எல்லோருக்கும் பிடிக்குமா என்பது எனக்கு தெரியவில்லை.. ஆனால் கதை கேட்பது எல்லோருக்கும் பிடிக்கும் என்று எனக்கு தெரியும். இதெல்லாம் கதை என்று கழட்டி விடாதீர்கள்.

நான் சின்னவனா இருந்தப்போ எனக்கு தூக்கம் வரவைக்க எங்க வூட்ல எங்க பாட்டியா மாமரக்கா கதை, சபூர் கட்டை கதை, லவை கதை என்று ஏராளமான கதை சொல்வார்கள். எல்லா கதையிலும் கடைசியாக சுபம் போட்டு முடிக்கும் போது, ‘நானும் போனேன், வாய்க்கு ஒரு வெத்தலை கூட தரல..’ என்ற பன்ச் டயலாக்கோடு தான் முடிப்பார்கள்.

கதை சொல்வதோடு மட்டுமல்லாமல் எங்களது வாயால் கதையை கேட்டு மழலை மொழியில் சொல்லக் கேட்டும் மகிழ்வார்கள்.

இதில் கவனிக்க வேண்டியது அந்த கதையை அதன் ஆன்மா கெடாமல் சிறுவர்கள் நாங்கள் சொல்லி காட்டுவோம். அதை விட கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் அப்படி மனதில் பதியும் படி கதை சொல்வார்கள் என்பது தான்.

சினிமாவில் காட்சி வடிவத்தில் கதை சொல்வது என்பது ரொம்பவே சிக்கலான விஷயம் தான். இப்போதெல்லாம் தயாரிப்பாளர்கள் ஒன் லைன் என்ன என்று கேட்கிறார்கள் என்று படித்ததுண்டு. ஒன் லைனில் கதை சொல்லுங்கள் என்று எங்கள் பாட்டியாவிடம் சொன்னால், ஒன் லைன்லயும் சொல்ல முடியாது டெலிபோன் லைன்லயும் சொல்ல முடியாது என்று லொல்லு சபா செய்வார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

பொதுவாக சினிமாவாகப்பட்டது,

கதாநாயகனுக்கு உயிரை குடிக்கும் நோய் - வாழ்வே மாயம்
கதாநாயகிக்கு உயிரை குடிக்கும் நோய் - பூவே பூச்சூடவா
கதாநாயகனுக்கும் கதாநாயகிக்கும் இருவருக்குமே உயிரை குடிக்கும் நோய் - இதயத்தை திருடாதே

கதாநாயகனுக்கு மனப்பிறழ்வு நோய் - எங்கிருந்தோ வந்தாள்
கதாநாயகிக்கு மனப்பிறழ்வு நோய் - மூன்றாம் பிறை
கதாநாயகனுக்கும் கதாநாயகனுக்கும் மனப்பிறழ்வு நோய் - மீண்டும் ஒரு காதல் கதை

இப்படியாக, சினிமாவை பொறுத்த வரை கதை என்று புதிதாக எதையும் சொல்லி விட முடியாது அதே காதல் அதே கத்திரிக்காய், அதே அருவா அதே பழிவாங்கல் தான்.

ஆனால் திரைக்கதை அமைப்பதில் தான் படத்தின் வெற்றியும் சுவாரஸ்யமும் அடங்கி இருக்கிறது என்பது திரைப்படங்களை பார்த்து ரசித்தவன் என்ற ஒரே ஒரு தகுதியை மட்டும் கொண்ட எனது அனுபவ செய்தி.

அந்த வகையில் இந்தியாவிலேயே சிறந்த திரைக்கதை ஆசிரியர் யார் என்றால் அது நம்மவர் பாக்யராஜ் அவர்கள் தான் என்று ஒட்டு மொத்த இந்தியாவே ஒத்துக் கொள்ளும்.

இவரது திரைக்கதையில் இடைவேளை வரை கதாநாயகனுக்கும் கதாநாயகிக்கும் உறவு (அது காதலாகவோ அல்லது காதல் கைகூடி திருமணம் வரை சென்றதாகவோ இருக்கலாம்) நகைச்சுவையுடன் வளர்ந்து ஒரு சில காரணத்தால் பிரிவு வரை பயணிக்கும். இடைவேளை முடிந்து கதை வளரும் போது பிரிந்தவர் மீண்டும் இணைவதற்கு மிகவும் ஹெவியான ஒரு காரணத்தை புகுத்தி முடிவை சுபமாக்குவார் (ஓரிரு படங்களில் சுகம் கலந்த சோகமாக்குவார்)

இதை திரைக்கதை டிரீட்மெண்ட் என்று சொல்லலாம். அந்த வகையில் திரு.பாக்யராஜ் அவர்களை நான் திரைக்கதை வைத்தியர் என்கிறேன். இதற்கு ஒரே ஒரு படத்தை பற்றி மட்டும் உதாரணமாக சொல்கிறேன். (பிறிதொரு சமயத்தில் மேலும் இவரது படங்கள்)

படம்: மௌன கீதங்கள்

இந்த படத்தின் கதையை இவர் சொல்லும் அழகே தனி. பேருந்தில் பிரிந்து வாழும் கணவனும் மனைவியும் பயணம் செய்கிறார்கள். பயணத்தினூடே அவர்களது முதல் சந்திப்பு முதல் காதல் மலர்ந்து திருமணத்தில் கலந்து ஒரு காரணத்தால் பிரிவு வரை சென்றதை அசை போடுகிறார்கள்.

இடைவேளை வந்து விடுகிறது..

கணவன் இன்னொரு பெண்ணோடு சந்தர்ப்ப வசத்தில் வசமாக மாட்டிக் கொண்டு சந்தோஷம் கொண்டாடியதை தொடர்ந்து கடும் கோவத்தில் பிரிந்து இருக்கும் மனைவி திரும்ப என்ன காரணம் இருந்தால் அவனோடு சேர்ந்து வாழுவாள்..?

பல முடிச்சுகளை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்ப்பார் திரைக்கதை ஆசிரியர்.(பின்னே முந்தானை முடிச்சு போட்டவருக்கு முடிச்சை அவிழ்க்க மட்டும் தெரியாதா என்ன..?)

அதில் முக்கியமாக..

 ஒரு வயதானவருக்கு தொலைபேசி அழைப்பு வந்ததை தொடர்ந்து அதிர்ச்சியாகி மூர்ச்சையாகி விடுவார். அதை தொடர்ந்து அவர் மனைவி இறந்து விட்ட செய்தி அறிந்து அவருடன் வேலை பார்க்கும் கதாநாயகி உள்பட எல்லோரும் மயானத்தில் நின்றிருக்க மனைவியின் சிதை எறிக்கப்படும் இடத்தில் தானும் உடன் கட்டை ஏறுவது போல் நெருப்பில் விழ போக எல்லோரும் அவரை தடுக்கிறார்கள்.

கொஞ்ச நாள் கழித்து அவரே ஒரு பத்திரிக்கையை கொடுப்பார், தனக்கு கல்யாணம் என்று. கதாநாயகி கேட்பார் அவரது தோழியிடம், ‘என்னா இது.. அன்னைக்கு தான் தனக்கு வாழ்க்கையே போச்சுன்னு உடன்கட்டை ஏற போனாரு.. இப்ப இன்னொரு கல்யாணம்னு பத்திரிக்கை கொடுக்கிறாரே..?’ என்று புருவத்தை மேலுயர்த்தி கேட்க..

தோழி சொல்கிறார், ‘பொண்டாட்டி செத்த மூணாவது நாளே இன்னொரு கல்யாணத்த பண்ணிக்கிற இவர பத்தி யோசிக்காம மூணு வருஷமாகியும் கல்யாணமே பண்ணிக்காம ஒன்னையே நெனைச்சிக்கிட்டு இருக்காறே.. அவர பத்தி கொஞ்சம் சீரியஸா நெனைச்சு பாரு..’ என்று (வசனம் எக்ஸேக்டா உள்ளது அல்ல..)

அதை தொடர்ந்து முத்தாய்ப்பாக ஒரு கட்டத்தில் கதாநாயகியை அவரின் நடத்தையில் அவர் வேலை செய்யும் அலுவலகமே சந்தேகம் கொள்கிறது.
அவரது தோழி கூட, ‘நான் ஒன்னை நம்புறேன்.. ஒன் வயச நம்ப நான் தயாரா இல்லை..’ என்பது போல் வார்த்தையை கொட்டி விடுகிறார். ஆனால் அதே அலுவலகத்தில் மேலாளராக இருக்கும் பிரிந்த கணவரின் அறையை திறக்க அவரிடம் பணியாள் ஒருவர் கதாநாயகி சுகுணாவை பத்தி இல்லாததும் பொல்லாததும் சொல்லிக் கொண்டிருக்க..

பிரிந்த கணவன் கொதித்தெழுகிறான், ‘ஷட் அப்..’ என்று.. அதோடு விடவில்லை, ‘சுகுணா நெருப்பு மாதிரி.. நெருப்பை கரையான் அறிச்சிடுச்சுன்னு சொன்னா நீ நம்புவியா..?’ என்று கேட்கிறார்.

வேறு என்ன வேணும் - அந்த சுகுணாவுக்கு..?

பிரிந்தவர் மீண்டும் சேருகிறார்கள்.. இனி பேச ஏதுமில்லை..

ஃபஹ்மிதா அஃப்ஷீன்

1. 

இவர் - (கோபத்துடன்) நாய்.. நாய்..  


இவரின் தந்தை - ஏய், இதெல்லாம் சொல்ல கூடாது, இப்டிலாம் ஏசுறதுக்கு யார்ட்ட கத்துகிட்டே 


இவர் - இது டிவின்னு யார் கிட்டே கத்துகிட்டேனோ அஹ கிட்ட.. இது மேச இது சோபான்னு யார் கிட்டே கத்துகிட்டேனோ அஹ கிட்டே.. 


(கற்றுக் கொண்டவை: இனி இவருக்கு முன்னால் ஏசவே கூடாது)      


2.  

தமிழ் பாடம் கற்றுக் கொடுக்கப்படுகிறது 


இவரின் தந்தை - அ 


இவர் - அ 


இவரின் தந்தை - ஆ 


இவர் - ஆ 


இவரின் தந்தை - இ 


இவர் - இ 


இவரின் தந்தை - ஈ 


இவர் - ஈ 


இவரின் தந்தை - உ 


இவர் - உ 


இவரின் தந்தை - ஊ 


இவர் - ஊ 


இவரின் தந்தை - எ 


இவர் - எ 


இவரின் தந்தை - ஏ 


இவர் - ஏ 


இவரின் தந்தை - ஐ 


இவர் - ஐ 


இவரின் தந்தை - ஒ 


இவர் சொல்ல மறுக்கிறார். 




இவரின் தந்தை - ஏம்மா, சொல்ல மாட்டேங்குறே, சொல்லு ’ஒ’ 


இவர் - போங்க வாப்பா, ஐ க்கு அப்புறம் அ ய்ய்ய்ய்ய்ய் ல்ல வரணும் நீங்க தப்பா சொல்லி கொடுங்கறீங்களே 


(கற்றுக் கொண்டவை: கற்றது ஐ அளவு கல்லாதது அய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய் அளவு) 


3. 

ஷேக் ஹசன் சாபுவின் (தற்போதைய தர்ஹா மேனேஜிங் டிரஸ்டி) சாபுவாப்சி ஊரிலிருந்து வீட்டிற்கு வருகிறார்கள்.


வீடு கழுவி விட்டு ஈரமாக இருந்தது..


இவர்: சாபு, பாத்து வாங்க, மோப் பண்ணி வுட்டு கீழே ஒரே ஈரமா இருக்கு, எனக்கே வழுக்குது.. நானே வுழுந்துட பார்த்தேன் (என்னமோ எஹ பெரிய மனுஷி மாதிரி)


4.

இரண்டு மருந்து பாட்டில்கள் இருந்தது..


ஒன்றின் மேலிருந்த லேபில் பிரிந்து கொண்டு வந்ததால்.. இவரின் தாயார் முழுவதுமாக தாளை கிழித்து விட்டிருந்தார்.


இவர் (இரண்டு பாட்டில்களையும் பார்த்து விட்டு): ஒண்ணு மொட்ட மேலா இக்கிது.. ஒண்ணு டிரஸ்லாம் போட்டுகிட்டு இக்கிது.


5.

இவருக்கு 26 12 2010 அன்று பிறந்த நாள்


ஆகையினால்,


பிறந்த நாள் வாழ்த்துகள் 

புர்தாஹ் ஷரீஃப்

எங்கள் வீட்டில் உள்ள சுவர்கள் யாவும் கவிதை போர்வையால்போர்த்தப் பட்டிருக்கும்.

யாரை பற்றிய கவிதையாக இருக்கும்..?

நிச்சயமாக, பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் புகழ்பாடும் கவிதைகள் தான்.

பெருமானார் (ஸல்) அவர்களை பற்றி புகழப்படாத முஸ்லீம் நாவுகளே இருக்காது. அப்படி பாடப்பட்டவைகளிலேயே மிகவும் உயர்வானது என்று இன்றளவும் உலகம் முழுக்க பெரும்பாலோரால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட புகழ்ப்பாடல் தான் எங்கள் இல்லத்து சுவரை அலங்கரித்த கஸீதத்துல் புர்தாஹ் எனும் கவிதை போர்வை.

கவிக்கோ அப்துற் றஹ்மான் அவர்கள் சொல்வார்கள் ’பெருமானாரை புகழ்வது என்பது நாவை புனித நீராட்டுவதாகும்’ என்று. மேலும், அவர்கள், ’இறைவனாலேயே புகழப்பட்ட ஒருவரை மனிதன் என்ன புகழ்ந்துவிட முடியும்?’ என்ற கேள்வியையும் முன் வைத்திருப்பார்கள்.

வாணியம்பாடி கவிஞரை தொடர்ந்து வானம்பாடி கவிஞர் மு.மேத்தா அவர்கள் எழுதினார்கள்..

எழுதப் படிக்கத்
தெரியாதவர் தான்...
ஆனால்
இவர் தான்
பூமியின் புத்தகம்!

என்று..

இந்த பூமியின் புத்தகத்தை பற்றிய புகழ்வரிகள் தான் இந்த கஸீதத்துல் புர்தாஹ் என்பது.

இது எங்களது ஹஜ்ரத் வீட்டில் அவர்கள் முன்னிலையில் ஒவ்வொரு ஞாயிறு இரவில் பயபக்தியோடு அமர்ந்து மெதுவான குரலில் (மைக் வைத்து சத்தம் போட்டு கத்து கத்துன்னு கத்திகிட்டு அல்ல) ஓதுவார்கள்.

இந்த புர்தாஹ் ஷரீஃபில் அமருவதற்கு எங்கள் ஹஜ்ரத்திடம் அனுமதி கேட்க வேண்டும். அவ்வளவு சீக்கிரம் அந்த அனுமதி கிடைத்து விடாது.

‘நாளைக்கு வா.. சொல்கிறேன்” என்று நிறைய நாள் ஓடி விடும். இது நமக்கு சரிபட்டு வராது என்று நாளோடு சேர்ந்துக் கொண்டு ஓடியவர்களும் உண்டு.

எனக்கு நான் கேட்ட உடனேயே உட்கார அனுமதி கிடைத்த அதிசயமும் பாக்கியமும் நிகழ்ந்தது.

ஹஜ்ரத் அவர்கள் வீட்டில் வாரா வாரம் புர்தா ஷரீஃப் அல்லாமல் மார்க்க விளக்க பாடமும் நடைபெறும். பல பயிற்சிகளுக்கான செய்முறை விளக்கமும் கொடுப்பார்கள். அந்த கூட்டத்திலே அமரும் அறிய வாய்ப்பினையும் நான் பெற்றுள்ளேன்.

ஒரு முறை ஹஜ்ரத் அவர்கள், “யாராவது நான் எழுதிய இஹ்யா உலுமித்தீனை  சமுதாய வாழ்வுங்கற புஸ்தகத்துல உயிரின் பிறப்பை பற்றி எழுதியிருக்கிறேன்.. படிச்சிருந்தா அத பத்தி தெரிஞ்சவங்க.. கைய தூக்குங்க..’ என்றார்கள்.

ஒருத்தர் கையை தவிர வேறு எந்த கையும் எழவில்லை..

அந்த கைக்குறியவரிடம்..

‘எங்கே அதுல என்ன எழுதியிருக்கேன்.. நீ சொல்லு..’ என்று ஹஜ்ரத் அவர்கள் சொன்னார்கள்.

அவரும் அவருக்கு தெரிந்ததை சொன்னார் ‘... இது தான் எழுதியிருந்தீங்க ஹஜ்ரத்..’ என்று..

உடனே சேஃப்டி ஹாஜா மெய்தீன் நானா அவரை பார்த்து ‘இவர் நல்லா வருவார்ன்னு’ சொன்னாஹா..

எனக்கு இந்த புர்தாஹ் ஷரீஃபில் அமர அனுமதி கிடைத்ததே நான் நல்லா வந்துட்டேன்னு தான் நான் புரிந்து கொண்டேன். சேஃப்டி ஹாஜா மெய்தீன் நானா சொன்னது என்னை பார்த்து தான்.

உலகின் மிக சிறந்த மனிதரான புனிதரான உயிரினும் மேலான பெருமானாரை (ஸல்) பற்றிய புகழ்ப்பாவில் மிக சிறந்ததாக கருதப்படும் இந்த புர்தாஹ் ஷரீஃபை எழுதியவ்ர்கள் இமாம் ஷர்பத்தீன் முஹம்மது பூஸீரி (ரஹ்) அவர்கள்.

இவர்கள் பெருமானாரை நேரில் சந்தித்ததே கிடையாது. இவர்களின் காலம் ஹிஜ்ரி 608 முதல் 696 (அல்லது 697) வரை. 87 ஆண்டுகள் இவ்வுலகில் வாழ்ந்து மறைந்து போனார்கள். இவர்கள் பிறந்தது எகிப்தில் உள்ள அல் பூசிர் என்ற ஊரில்.

                                              
                                       இமாம் பூஸீரி (றஹ்) அவர்களின் மஜாரே - ஷரீஃப்

இவர்கள் இள வயதினராக இருக்கும் போதே திருக்குரானை மனனம் செய்து ஹாஃபிஸ் ஆனார்கள். பின்பு பிரபல அரபி மதரஸாவான ஜாமிஉல் அஜ்ஹரில் கல்வி கற்று, பல கலைகளில் தேர்ச்சியும் பெற்றார்கள். அரபி இலக்கன இலக்கியத்தில் பாண்டித்தியம் பெற்ற இவர்கள் அரசாங்க உத்தியோகத்திலும் பதவி வகித்துள்ளார்கள்.

இமாமவர்களுக்கு ஒரு முறை ‘பாரிச வாய்வு’ நோய் ஏற்பட்டு உடலின் பகுதிகள் விளங்காமல் படுத்த படுக்கையில் இருந்தார்கள். அப்போது பெருமானார் (ஸல்) அவர்களை கனவில் கண்டு இந்த உலக பிரசித்தி பெற்ற புர்தாஹ் (போர்வை) எனும் கவிதையை பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் முன்னிலையிலேயே பாடினார்கள்.

இந்த கவிதையின் சிறப்பு இதன் 10 பகுதிகளில் உள்ள 160 பாடல்களும் ‘மீம்’ என்ற அரபு எழுத்தில் தான் முடிவடையும். பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் திருப்பெயரில் வரும் துவக்க எழுத்தும் இதே ‘மீம்’ என்ற எழுத்து தான்.

இந்த கவிதைக்கு புர்தாஹ் என்ற பெயர் வரக் காரணம் பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் கனவில் இமாமவர்களுக்கு அவர்களது போர்வையை போர்த்தினார்கள்.

(இதே போல் தான் பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் காலத்தில் அவர்களை காணாமலே அவர்கள் மீது உயிரையே வைத்திருந்த உவைஸ் கர்னீ (றலி) அவர்களுக்கு தக்க அடையாளத்தை சொல்லி போர்வையை பரி சாக கொடுத்து அனுப்பியுள்ளார்கள். )

இதன் காரணமாகவே இதற்கு கஸீதத்துல் புர்தாஹ் என்று வழங்கப்பட்டு வருகிறது. இந்த கனவிற்கு பிறகு இமாமவர்கள் பரிபூரண குணம் அடைந்து விட்டார்கள்.

ஒருவருக்கும் இந்த கஸீதாவை பற்றி தெரியாத நிலையில் அவ்வூர் வாசி ஒருவர் அடுத்த நாளே இமாமிடம் வந்து ‘உங்கள் கஸீதாவை காட்டுங்கள்..’ என்று கேட்க

‘எந்த கஸீதா வேண்டும்’ என்று இமாமவர்கள் பதிலுக்கு கேட்க

உடனே அந்த ஊர்வாசி, ‘அமின் ததக்குறி ஜீரானின் பி தீஸலமி என்று ஆரம்பிக்கும் கஸீதாவை தான் நான் கேட்கிறேன்..’ என்று சொல்லவும்..

(அமின் த தக்குறி ஜீரானின் பி தீஸலமி
மஜஜ்த தம் அன் ஜரா மின்ம் முக்லதின் பிதமி

தீ ஸலமெனும் (தீ ஸலமென்பது மக்காவிற்கும் மதினாவிற்கும் இடையில் உள்ள ஓரிடம்) ஸ்தலத்தின் அயலகத்தாரை (பெருமானார் (ஸல்) அவர்களையும் அவர்களின் அருமை தோழர்களான ஷஹாபா பெருமக்களையும் குறிக்கும்) நினைத்ததினாலோ
நேந்திரத்திலிருந்து ஓடும் கண்னீரை உதிரத்தால் கலந்தாய் (இரத்தக் கண்ணீர்) வடிக்கின்றாய்?

இமாமவர்களின் மனசாட்சி இமாமவர்களை பார்த்து கேட்பது போல் அமைந்திருக்கும் இந்த கவிதையே புர்தாஹ் ஷரீஃபில் இடம் பெற்றிருக்கும் முதல் புகழ்ப்பாவாகும்)

இமாமவர்கள் ‘இதை நான் வெளியிடாதிருக்கும் போது உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்’ என்று வினவ..

‘நீங்கள் நபிகள் பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் முன்னிலையில் பாடி காண்பித்த போது நானும் கூட இருந்தேன்..’ என்று கூறினார்கள்.

அதை தொடர்ந்து இந்த கஸீதாவை பற்றி கேள்விப்பட்ட எகிப்து நாட்டு மன்னரான அத்தாஹிர் என்பவரின் மந்திரி பஹாவுத்தீன் அவர்கள் இமாமிடமிருந்து ஒரு பிரதியை பெற்று கொண்டார்கள்.

இதன் பின்பே உலகம் முழுதும் பாரசீகம், உர்து, பஞ்சாபி, பெர்பர், துருக்கிஷ், ஜெர்மன், பிரென்ச், மற்றும் நம் தமிழோடு சேர்த்து எண்ணற்ற மொழிகளிலும் மொழி பெயர்க்கப்பட்டு சிரத்தையோடு பெருமானாரை (ஸல்) அவர்களை பற்றி என்பதால் புனிதமாகவும் கருதி ஓதி வரப்படுகிறது.

பொதுவாகவே நபிமார்கள் என்றாலே அவர்கள் ஏதாவது அற்புதங்கள் (முஃஜிஸாத்) நிகழ்த்த வேண்டும் என்று மக்கள் எதிர்பார்ப்பார்கள். அது அந்தந்த காலத்துக்கு ஏற்றவாறு அப்போது தோன்றிய நபிமார்களால் அவ்வாறான அற்புதங்கள் நிகழ்த்தப்பட்டும் வந்துள்ளது.

மூஸா நபியவர்கள் செய்த தடியை வைத்து கடலை பிளந்த அற்புதமும் ஈஸா நபியவர்கள் மரித்தவர்களையே உயிர்பித்த அற்புதமும் நிகழ்ந்தேறியிருக்கின்றன.

என்றாலும்,

இதே புர்தாஹ் ஷரீபில் ஒரு பாடல் வருகிறது...

46 ஆவது பாடல்

லவ் னாஸபத் கத்ரஹு ஆயாதுஹு இழமன்
அஹ்யாஸ்முஹூ ஹீன யுத் ஆதா ரிஸார்ரிமமி

அவர்களது (பெருமானார் (ஸல்)) கீர்த்திக்கு அவரது அற்புதங்கள்  மகத்துவத்தில் நிகராக இருப்பின்
அவர்களது திருநாமம் உச்சரிக்கப்படும் சமயத்து (மடிந்து) மக்கிப்போன எலும்பையும் உயிர்ப்பித்துவிடும்.
(ஆகவே, அவர்களது சொந்த கீர்த்திக்கு அற்புதங்கள் நிகரானவையல்ல)

என்று இமாமவர்கள் பாடுகிறார்கள்.


புர்தாஹ் ஷரீஃப் பற்றிய இணைப்பு:


http://www.deenislam.co.uk/burdah/burdah.htm 

முரண்பாடுகள்

உலக நாட்டாமையின் முன்னாள் அதிபர் தீவிரவாதத்திற்கு எதிரான போர் என்று கொன்று குவிக்கும் கொலை வெறியாட்டத்தை துவக்கிய போது இப்படி சொன்னார், “நீங்கள் எங்களுடன் இருங்கள், இல்லையென்றால் தீவிரவாதிகளாக இருங்கள்” என்று.

இவ்வகையான பேச்சை False Dichotomy என்பார்கள். 


கிட்டதட்ட இந்த நிலை தான் ஹஜ்ரத் அலி (ரலி) அவர்கள் ஹஜ்ரத் முஆவியா (ரலி) அவர்கள் காலத்திலிருந்து இன்றைய காலம் வரை பல முஸ்லீம்களுக்கு வந்திருக்கிறது.


குரைஷிகள் எனும் கோத்திரம் மக்கமா நகரிலே பெரிய குடும்ப கிளைகளை கொண்ட இனம். 


இதில் பல குடும்ப கிளைகளில் பனு அப்து முனாஃப் இப்னு குசை எனும் குலமும் ஒன்று.


இந்த குலத்தில்  உதித்த பனு ஹாஷிம் குடும்பத்தாரில் வந்தவர்கள் தான் பெருமானார் (ஸல்), அலி (ரலி), ஹம்ஜா (ரலி) அவர்கள் யாவரும்..


இதே குலத்தில் பனு ஷம்ஸ் குடும்பத்தில் வந்த பனு உமைய்யா குடும்பத்தாரில் (ஷம்ஸ் அவர்களின் வளர்ப்பு மகன் தான் உமைய்யா அவர்கள் என்றும் ரத்த சொந்தம் அல்ல என்பதையும் ஷியாக்கள் சுட்டி காட்டியிருக்கிரார்கள்) உஸ்மான் இப்னு அஃபான் (ரலி), அபு சுஃப்யான் அவர்கள்,  முஆவியா (ரலி) அவர்கள், யஜித் யாவரும்..


பனு ஹாஷிம் குடும்பத்தாருக்கும் பனு உமைய்யா குடும்பத்தாருக்கும் பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் காலத்திற்கு முன்பிருந்தே ஒத்து போகாத நிலை இருந்து வந்ததாக வரலாறு சொல்கிறது.


அந்த பகை பெருமானார் (ஸல்) காலத்தில் நடந்த பத்ரு யுத்தத்தில் ஹாஷிம் குடும்பத்தாரில் வந்த ஹம்ஜா (ரலி) அவர்கள் உமைய்யா குடும்பத்தாரில் வந்த உத்பா இப்னு ரபியா அவர்களை கொன்றதிலிருந்து உஹது போரில் பதிலுக்கு பழி வாங்கும் நடவடிக்கையாக உத்பாவின் மகளான ஹிந்த் என்பவர்கள் ஹம்ஜா (ரலி) அவர்களின் கொல்ல வைத்து குடலை உருவியெடுத்தையும் தாண்டி தொடர்ந்து கொண்டே இருந்தது.


பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் மக்கா வெற்றிக்கு பிறகு உமையாக்களின் குடும்பத்தாரில் வந்தவர்கள் பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் கரம் பிடித்து தூய இஸ்லாத்தில் இணைத்து கொண்டாட்ர்கள். 


பகை இத்தோடு ஒழிந்தது என்று நிம்மதியாக இருக்க முடியவில்லை..


மௌலானா ரூமி (ரஹ்) அவர்கள் ஒரு கதை சொன்னார்கள், 


ஒரு பாம்பு ஒன்று நல்ல குளிர்காலத்தில் தன் உடலை வெளியே காட்ட முடியாமல் நடுங்கி ஒடுங்கி சுருங்கி படுத்து கொண்டதாம். ஆஹா பாம்பு இனி தலை தூக்காது என்று அதோடு நெருங்கி அதை அலட்சியமாக விட்டு விட்டால் கோடை காலம் தொடங்கியதும் அந்த பாம்பு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளியே தலை தூக்க ஆரம்பிக்குமாம். 


மௌலானா அவர்கள் நம் உள்ளத்திலே தோன்றுகின்ற துர் எண்ணங்கள் நாம் நல்லது செய்து கொண்டிருக்கும் போது மறைந்திருப்பதை பார்த்து ஏமாந்து விடக் கூடாது. அதற்கு எப்போது வேண்டுமானாலும் கோடை காலம் பிறக்கும் என்ற கருத்தின் அடிப்படையிலே அவ்வாறு கூறியிருப்பார்கள்.


அப்படி தான் இரு குலத்தாருக்கும் ஏற்பட்ட பகையானது மூன்றாவது கலிபாவும் உமையாக்களின் குலத்தில் வந்தவர்களுமான ஹஜ்ரத் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களின் ஷஹீது வரை அடங்கி இருந்தது. அதன் பிறகு அந்த பகை தனது சுயரூபத்தை காட்ட ஆரம்பித்தது. 


அப்போது முஸ்லீம்களுக்கு இடையே ஆரம்பிக்கப்பட்ட அரசியல் பிளவு தான் ‘ஒன்று நீங்கள் எங்களோடு இருங்கள், அல்லது எங்கள் அரசியல் எதிரிகளாக இருங்கள்” 


அதாவது (நாகூர் பாஷையில்) ஒன்று சுன்னி மரைக்கானாக இருங்கள் அல்லது சியா மரைக்கானாக இருங்கள் என்ற false dichotomy எனும் கருத்தியலில் கொண்டு போய் நிறுத்தியிருக்கிறது.


ரெஸ்டாரண்ட்டில் ‘டீயா, காபியா’ என்று கேட்பது போல் 


‘நீங்க சுன்னியா சியாவா’ என்றெல்லாம் கேட்கப்பட்டது (இப்போது சுன்னியிலே இருந்தால் ‘சுன்னத்து ஜமாத்தா வஹ்ஹாபியா?’ என்ற கேள்வி)


நான் சொல்வது தான் முற்றிலும் சரி, நீ சொல்வது முற்றிலும் தவறு என்று இருபாலரும் இருபக்கமாக நின்று கொண்டு கவிக்கோ அப்துற் றஹ்மான் அவர்கள் சொல்வது போல் ஒற்றுமை எனும் கயிற்றை ஆளுக்கு ஒரு பக்கமாக இழுத்து இழுத்து பிச்சு போட்டு விட்டார்கள். 


ஜபருல்லாஹ் நானாவோ ஆபிதீன் நானாவோ சொன்னது போல் இனி புதிதாக தான் ஒரு கயிறு செய்ய வேண்டும்.

எனது வேண்டுகோளை செவிமடுங்கள் - ’லெகின்’ பட குல்ஜார் சாபின் பாடல்

ஒரு மகளின் 
வேண்டுகோள் 
தனது 
அன்பான தந்தைக்கு..!


ஆ........ஆ..........ஆ.......... 
என்ற ஆலாபனையோடு 
துவங்கும்
அந்த வேண்டுகோள்
சுனியோ ஜி ஆரஜ் ஓ பாபுலா ஹமார்
என்று பயணிக்கிறது


துணையாக...
கொஞ்சம்
சுகம்
கொஞ்சம்
சோகம்
கூடவே
நானும்..
விரும்பினால் 
நீங்களும்..!


குல்ஜார் சாபின்
மையில் பிறந்த 
குழந்தை..!


லதாவின் 
குரலோடு கலந்த
இனிமை..!







(காட்சியில் நடிப்பு: டிம்பிள் கபாடியா, அலோக் நாத்)


Sunio ji araj mhaari o baabula hamaar

எனது வேண்டுகோளை
செவிமடுங்கள்
என் அன்பான தந்தையே!

Sunio ji araj mhaari o baabula hamaar

எனது வேண்டுகோளை
செவிமடுங்கள்
என் அன்பான தந்தையே!

Saavan aayo, ghar le jaiyho

மழைகாலம்
தொடங்கி விட்டது,
என்னை
நம் வீட்டிற்கு
அழைத்து செல்லுங்கள்

Saavan aayo, saavan aayo ghar le jaiho baabula hamaar

மழைகாலம்

தொடங்கி விட்டது,

மழைகாலம்

தொடங்கி விட்டது,

என்னை

நம் வீட்டிற்கு

அழைத்து செல்லுங்கள்

Sunio ji, sunio ji, sunio

செவிமடுங்கள்,
செவிமடுங்கள்,
செவிமடுங்கள்

Bheeje bheeje angana ki yaad jo aave

ஈரம் - ஈரம்
நிறைந்த
நம் வீட்டின் முகப்பு
என் நினைவலைகளுக்கு
வரும் போது

Rukhi rukhi ankhiyon mein reti udaave 

காய்ந்து போன -
காய்ந்து போன
என் கண்களில்
மணல் பறக்கிறது

Sooni sooni, sooni sooni

வெறுமை,
வெறுமை,
வெறுமை,
வெறுமை

Sooni sooni kori ankhiyaan bhejiyo phuhaar

(மரித்து போன) வெறுமையான
வெறுமையான
என் கண்களுக்கு
நீருற்றை
அனுப்பி வையுங்கள்

Sunio ji araj mhaari o

என் வேண்டுகோளை
செவிமடுங்கள்,

Sunio

செவிமடுங்கள்

Bisra diyo hai kaahe bides bhijaaike 

என்னை
ஒரு அறிமுகமில்லாத
புதிய இடத்திற்கு
அனுப்பி வைத்து
என்னை
ஏன்
மறந்து போனீர்கள்?


Hamka bulaai re baabul doliyaan livaaike 

ஒரு வண்டியை
அனுப்பி
என்னை
ஏன்
நீங்கள் திரும்ப
அழைத்துக்
கொள்ளக் கூடாது..?
என் தந்தையே!


Bhejo ji, bhejo ji

தயைகூர்ந்து அனுப்புங்கள்,
தயைகூர்ந்து அனுப்புங்கள்


Bhejo ji doli uthaaye chaaro kahaar

வண்டியோடு
சேர்த்து
ஒரு நான்கு பேரையும்
அனுப்புங்கள்
(என் ஜனாசாவை தூக்க)


Sunio ji araj mhaari o baabula hamaar

எனது வேண்டுகோளை
செவிமடுங்கள்
என் அன்பான தந்தையே!

Saavan aayo, ghar le jaiyho baabula hamaar

மழைகாலம்
தொடங்கி விட்டது,
மழைகாலம்
தொடங்கி விட்டது,
என்னை
நம் வீட்டிற்கு
அழைத்து செல்லுங்கள்
என் அன்பான தந்தையே!


Sunio ji, sunio ji, sunio ji

தயைகூர்ந்து செவிமடுங்கள்,
தயைகூர்ந்து செவிமடுங்கள்,
தயைகூர்ந்து செவிமடுங்கள்

தோழனே மெதுவாக பிரிவின் இரவு எரிகிறது - ’லெகின்’ (ஆனால்) பட குல்ஜார் சாபின் பாடல்

படம்: லெகின்
பாடலாசிரியர்: குல்ஜார் சாப் (1991 ஆம் ஆண்டு தேசிய விருது பெற்ற பாடல்)
பாடியவர்: லதா மங்கேஷ்கர் (1991 ஆம் ஆண்டு சிறந்த பாடகிக்கான தேசிய விருது)
இசை: ஹிர்தயனாத் மங்கேஷ்கர் (லதாவின் சகோதரர்)
தயாரிப்பு: லதா மங்கேஷ்கர்
பாடலில் நடிப்பு: டிம்பிள் கபாடியா, விநோத் கன்னா



Yaara seeli seeli 
birha ki raat ka jalna

தோழனே,
மெதுவாக மெதுவாக
பிரிவின் இரவு எரிகிறது

Yaara seeli seeli, yaara seeli seeli

தோழனே,
மெதுவாக மெதுவாக
தோழனே,
மெதுவாக மெதுவாக

O yaara seeli seeli, dhola seeli seeli


தோழனே 
மெதுவாக மெதுவாக
இனிய தோழனே!
மெதுவாக மெதுவாக

Yaara seeli seeli birha ki raat ka jalna

தோழனே
மெதுவாக மெதுவாக
பிரிவின் இரவு பற்றி எரிகிறது

Yeh bhi koi jeena hai, yeh bhi koi jeena hai

இது தான்
வாழ்க்கை என்பதா?,
இது தான்
வாழ்க்கை என்பதா?

Yeh bhi koi marna

அல்லது
இதை தான்
மரணம் என்பதா?

Yaara seeli seeli, birha ki raat ka jalna

தோழனே,
மெதுவாக மெதுவாக
பிரிவின் இரவு எரிகிறது

Yaara seeli seeli, dhola seeli seeli

தோழனே,
மெதுவாக மெதுவாக
இனிய தோழனே,
மெதுவாக மெதுவாக

Tooti hui choodiyon se jodoon yeh kalaai main

உடைந்து போன
வளையல்களுடன்
நான்
கைகளை
கட்டிக் கொண்டேன்

Pichhli gali mein jaane kya chhod aayi main

என் பயண சாலையில்
நான் எதையெல்லாம்
விட்டு விட்டு வந்தேன்
என்றே எனக்கு தெரியவில்லை

Beeti hui galiyon se, beeti hui galiyon se

நான் பயணம்
சென்ற சாலையில்,
நான் பயணம்
சென்ற சாலையில்

Phir se guzarna

நான் மீண்டும்
பயணம் செலய்வேன்

Yaara seeli seeli, dhola seeli seeli

தேழனே
மெதுவாக மெதுவாக,
அன்பான தோழனே,
மெதுவாக மெதுவாக

O yaara seeli seeli, birha ki raat ka jalna

தோழனே,
மெதுவாக மெதுவாக
பிரிவின் இரவு எரிகிறது

Yaara seeli seeli, dhola seeli seeli

தோழனே
மெதுவாக மெதுவாக,
அன்பான தோழனே
மெதுவாக மெதுவாக

Pairon mein na saaya koi, sar pe na saanyi re

என் பாதத்தின்
கீழே
நிழலும் இல்லை,
என் தலைக்கு
மேலே
கடவுளும் இல்லை

Mere saath jaaye na meri parchhaayi re

என் சொந்த
உருவமும்
என்னுடன் பயணிக்கவில்லை

Baahar ujaala hai, baahar ujaala hai

வெளியே வெளிச்சமுள்ளது,
வெளியே வெளிச்சமுள்ளது

Andar viraana

உள்ளே வெறுமையாய்

Yaara seeli seeli, o dhola seeli seeli

தோழனே
மெதுவாக மெதுவாக,
இனிய அன்பான தோழனே
மெதுவாக மெதுவாக

O yaara seeli seeli, birha ki raat ka jalna

தோழனே,
மெதுவாக மெதுவாக
பிரிவின் இரவு எரிகிறது

Yaara seeli seeli, dhola seeli seeli

தோழனே
மெதுவாக மெதுவாக,
இனிய அன்பான தோழனே
மெதுவாக மெதுவாக

Yaara, dhola, yaara, dhola, yaara, dhola

தோழனே,
அன்பான தேழனே,
அன்பான தேழனே,
தோழனே,
அன்பான தோழனே

பெருமானார் ரசுலே கரீம் (ஸல்)

1.


இறைவன் ஆதம் (அலை) அவர்களுக்கு அனைத்து மலக்குமார்களையும் பார்த்து சஜ்தா செய்ய சொன்ன போது இபுலீஸ் மட்டும் அவ்வாறு சஜ்தா செய்ய மறுத்து விட்டான். இறைவன் தனது குரான் ஷரீஃபிலே அவன் பெருமை கொண்டான் (குரான் ஷரீஃப் 38:74) என்று சொல்கிறான்.


இப்லீஸ் சொன்னான், 'நான் ஆதமை விட பெரியவன், என்னை நெருப்பிலிருந்து படைத்தாய், ஆனால் அவரை மண்ணிலிருந்து படைத்தாய்' என்று வியாக்கியானம் செய்தான்.


அவ்வாறு பேசி இறைவனின் கோபத்துக்கு ஆளானான் என்பது நமக்கு தெரிந்த செய்தி தான்.


இங்கே கவனிக்க வேண்டியது, '.. என்னை நெருப்பிலிருந்து படைத்தாய்..' என்று இபுலீஸ் ஒப்புக் கொண்டிருக்கிறான். அதாவது தான் படைக்கப்பட்ட பொருள் என்பதை ஒப்புக் கொள்கிறான். அவன் இறைவனை வணங்க மறுத்தவனும் அல்லன்.


உண்மையில் பார்க்க போனால், அவன் பெரிய தௌஹீது வாதியாக தான் இருப்பான் போலிருக்கிறது. தமிழ்நாடு தவ்ஹீது அல்ல அகில உலகத்துக்கும் தவ்ஹீது ஜமாத் என்று ஒன்று இருந்தால் அதற்கு அவன் தான் தலைவன் பதவிக்கு பொருத்தமானவன் என்பது எனது தாழ்மையான கருத்து.


'ஆதத்தை விட நான் மேலானவன்' என்று சொன்னாலும் இபுலீஸ் தான், அல்லது ஒரு படி கீழே இறங்கி வந்து, 'முஹம்மது நபிகளும் நம்மை போன்றவர் தான்' என்று சொன்னாலும் இபுலீஸ் தான்.


2.


கீழே வருகின்ற இரண்டு குரான் ஷரீஃப் வசனங்களை கவனியுங்கள்:


************

A. 

குரான் ஷரீஃப்

அத்தியாயம் 109 - ஸூரத்துல் காஃபிரூன் (நிராகரிப்பவர்கள்)

(நபியே) நீர் சொல்வீராக: "காபீர்களே!

நீங்கள் வணங்குபவற்றை நான் வணங்கமாட்டேன்.

இன்னும் நான் வணங்குகிறவனை நீங்கள் வணங்குகிறவர்களல்லர்.

அன்றியும், நீங்கள் வணங்குபவற்றை நான் வணங்குபவனல்லன்.

மேலும், நான் வணங்குபவனை நீங்கள் வணங்குபவர்கள் அல்லர்.

உங்களுக்கு உங்களுடைய மார்க்கம்; எனக்கு என்னுடைய மார்க்கம்."

*********
B.


குரான் ஷரீஃப்


10 வது அத்தியாயம் - ஸூரத்து யூனுஸ் (நபி)  - 104வது வசனம்


நபியே நீர் கூறூவீராக, "மனிதர்களே நீங்கள் என் மார்க்கத்தில் சந்தேகம் கொண்டிருந்தால், அல்லாஹ்வையன்றி நீங்கள் வணங்குபவர்களை நான் வணங்கமாட்டேன், ஆனால் உங்களை மரிக்கச் செய்யும் அல்லாஹ்வையே நான் வணங்குகிறேன், நான் முஃமீன்களில் ஒருவனாக இருக்குமாறு ஏவப்பட்டுள்ளேன்"


************
முன்னது வந்த வசனத்திற்கும் பின்னது வந்த வசனத்திற்கும் சில ஒற்றுமைகளும் வேறு சில வேற்றுமைகளும் இருக்கலாம்.


முதலில் ஒற்றுமையை கவனித்தோம் என்றால், இரண்டுமே பெருமானார் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வை தவிர வேறு எதனையும் வணங்க மாட்டேன் என்று பெருமானார் அவர்களே சொல்வது தான்.


இந்த இரண்டு வசனத்திற்கிடையிலும் ரொம்ப அற்புதமான நுணுக்கமான வேற்றுமை என்று பார்க்கும் போது முன்னது இடம் பெற்ற வசனத்தில் பெருமானார் அவர்கள் இஸ்லாமிய மாற்று கருத்தாளர்களிடம் அதாவது காஃபிர் சகோதரர்களிடம் சொல்கிறார்கள், இரண்டாவது இடம் பெற்ற வசனத்திலோ பெருமானார் அவர்கள் ஒட்டு மொத்த மனித குலத்துக்குமே இதனை சொல்கிறார்கள்.


அது சரி, ஒரு வகையில் பார்த்தால் இஸ்லாத்தின் இந்த கருத்தை தானே இப்லீஸும் (படிக்க முதல் அத்தியாயம்) சொன்னான், அல்லாஹ்வை தவிர ஆதத்திற்கு சஜ்தா செய்ய மாட்டேன் என்று. அவன் செய்தது எப்படி தவறாகும்?


3.


2 வது அத்தியாயம்- B.யில் எழுதப்பட்ட குரான் ஷரீஃப் வசனத்தில் பல சிறப்புகள் உள்ளது. அதனை சற்று கவனிப்போம்.


அந்த வசனத்திலே மூன்று செய்திகளை பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் பிராதனமாக கூறுகிறார்கள்.

1. அல்லாஹ்வை தவிர யாரையும் அல்லது எதையும் வணங்க மாட்டார்கள்.

2. மரிக்கச் செய்யும் (அதாவது மரணம் என்பது திரை விலகி மீண்டும் இறைவனிடமே திரும்புவது) அல்லாஹ்வையே வணங்குவார்கள்.

3. இறை நம்பிக்கையாளர்களில் ஒருவராக இருக்குமாறு அவர்கள் அறிவுறுத்தப் பட்டுள்ளார்கள்.

மேலே கண்ட இந்த மூன்று செய்திகளிலும் நிறைய உள்ளர்த்தங்கள் புதைந்து கிடக்கினறன.

4.

இன்றைக்கு முஸ்லீம்கள் எதற்கெடுத்தாலும் ‘ஆங்... இணை வைக்கக் கூடாது..’ என்று மற்றவர்களை பார்த்து அலறுகிறார்கள். ’மற்ற பாவங்கள் அல்லாஹ் நாடியவர்களுக்கு மன்னிப்பான்.. ஆனால் இணை வைத்தலை மட்டும் மன்னிக்கவே மாட்டான்..’ என்று தாங்கள் இணை வைப்பதிலிருந்தும் பாதுகாக்கப்பட்டவர்கள் போல் இறுமாப்புடன் பேசி வருகிறார்கள். 

ஆனால் மேலே வரும் வசனத்தில் இறைவன் ‘பெருமானார் அவர்களை மனிதர்களை நோக்கி சொல்ல சொல்கிறான், அதாவது, ‘மனிதர்களே! நீங்கள்  என் மார்க்கத்தில் சந்தேகம் கொண்டிருந்தால் (அறிந்து கொள்ளுங்கள்) அல்லாஹ்வையன்றி நீங்கள் வணங்குபவற்றை நான் வணங்க மாட்டேன்..’ என்று.

மனிதர்கள் எவ்வளவு தான் தனது தூய்மை நிலையை பற்றி நாங்கள் இணை வைக்காத கூட்டம் தௌஹீது எங்கள் கொள்கை என்று போற்றி அல்லது பீற்றிக் கொண்டாலும் அவ்வாறு நினைக்கின்ற அந்த நிலை அந்த ஒரு வகை ஈகோ கூட ஒரு வகையில் (அல்ல அல்ல எல்லா வகையிலும்) ஷிர்க்காக மாறிவிடுகிறது. 

ஷிர்க் என்பது என்ன அல்லாஹ்வை தவிர உலகத்து பொருள்களையோ மனிதர்களையோ அல்லது உள்ளத்து உணர்வுகளையோ உதாரணமாக கோபம் தாபம் பயம் கவலை உள்பட எதனையும் அல்லாஹ்வுக்கு நிகராக அறிந்தோ அறியாமலோ தெரிந்தோ தெரியாமலோ நிறுத்துவதை குறிக்கும்.

ஆனால் பெருமானார் இந்த நிலையிலிருந்து எல்லாம் தூய்மை அடைந்தவர்கள், அவர்கள் நம்மை விட உசத்தி தான். 

அவர்கள், ‘ தான் அல்லாஹ்வை தவிர யாரையும் வணங்க மாட்டேன்’ என்ற உண்மையை கூட அவர்களாக சொல்லவில்லை, ‘குல் (சொல்வீராக!) என்று அல்லாஹ் கட்டளையிட்ட பிறகு தான் சொல்கிறார்கள். அந்த கட்டளை வரும் வரை மௌணமாகவே இருக்கிறார்கள். 

இறைவன் அவர்களுக்கு அவர்களின் உள்ளத்து பண்புகளை வெளிப்படுத்துமாறு கட்டளையிட்டான். அந்த கட்டளைக்கு அடிபணிந்தார்கள் பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள்.

உங்களை மரிக்கச் செய்யும் அல்லாஹ்வையே நான் வணங்குகின்றேன் என்று அவர்கள் சொல்லியது நம்பிக்கையையும் தாண்டிய உண்மைகளை கண்ட அனுபவத்தை இறைவன் வெளிப்படுத்த சொல்லி கட்டளையிடுகிறான். இறைவனின் அத்தாட்சிகளை அவர்கள் நன்கு அனுபவித்திருந்தார்கள்.

இதுவே உண்மையான இறை அடியாரின் குணங்களில் உள்ளதாகும். இதுவே சூஃபியாக்கள் சென்ற பாதையாகும். அதனால் தான் அவர்கள் பயமோ கவலையோ கொள்வதில்லை என்று இறைவன் கூறுகின்றான்.

இந்த இறைகட்டளைக்கு இணங்கியதே இபுலீஸ் சொல்லியதற்கும் பெருமானார் சொல்லியதற்கும் இடையே இருக்கும் மிகப் பெரிய வித்தியாசமுமாகும்.

யார் கிட்டேயும் சொல்லிடாதீங்க - சிறுகதை

யுனூஸ் நானா கடைல ஒக்காந்திருந்த என்னையும் சேர்த்து அத்தனை பேருக்கும் ஒரே ஆச்சர்யம் தாங்க முடியலை. 'என்னா இது, ஷாஹாவா இப்படி சொன்னது' என்று

அப்படி என்னா ஷாஹா ஊர்ல இல்லாதத பெருசா சொல்லிட்டார்ன்னு கேட்டா ஒக்காந்திருந்த எல்லோருக்கும் 'சுலைமானி' சொல்லிட்டார். அவ்வளவு தான்.

டீக்கடை காரரிடம், 'இந்தாப்பா சலீம்.. நல்ல தக்வாவா சுலைமாணி போடு.. எல்லாருக்கும்.. இன்னைக்கி.. நம்ப செலவுல தான் சுலைமாணி..'

இதிலென்ன ஆச்சர்யம்ன்னு கேட்டா, அவருக்கு எப்போதுமே யுனூஸ் நானாட்ட தேத்தணி சொல்ல சொல்லி நச்சரித்து வாங்கி கேட்டு குடிப்பது தான் பழக்கம்.

ஒரு நாள் கூட தன் சட்டை ஜோப்புலேந்து எடுத்து பத்து பைசா செலவு பண்ணுனது கெடையாது.

ஆனா இன்னைக்கு என்னடான்னா ரொம்ப சந்தோஷமா இக்கிறாரே செலவுலாம் செய்றாரேன்னு என்னான்னு  தெரியலையேன்னு  நாகூர் யுனூஸ் நானா அலைவரிசைல ஒக்காந்திருந்த ஒட்டு மொத்த ஜமாவுக்கு இருந்த ஒரே ஆச்சர்யம்.

ஷாஹாக்குன்னு பெருசா வேலை வெட்டியெல்லாம் ஒண்ணுமில்லை, ஊர்ல, இவர் பொண்டாட்டிகிட்ட எப்பவோ நல்ல செம்மத்தியா அடி வாங்கினத அரசல் புரசலா தான் பேசுவாங்க.. ஆனா இவர் அன்னாடம் ஏச்சு வாங்குறத தான் அசராம பேசுவாங்க..

ஒரு தடவ ஷாஹாட புள்ள அவர வெளையாட கூப்டிச்சு, 'வாப்பா வாப்பா எங்கூட வெளையாடறீங்களா..?'

'வெளையாடாதேம்மா.. நீ வேற.. வெளையாடுற நெலமைலயா நான் இக்கிறேன்' ஷாஹா மறுத்தார்

'இல்ல இல்ல வாப்பா.. இது ரொம்ப ஈஸி.. நம்ம ரெண்டு பேரும் ஒருத்தர ஒருத்தர் பாத்துகிட்டே இக்கணும்.. யாரு மொதல்ல சிரிக்கிறாஹலோ அஹ அவுட்..'

பல தடவ வெளையாடியும் ஷாஹா தான் ஜெயிச்சார்

'எப்படி வாப்பா... நீங்க சிரிக்காமலே இக்கிறீங்க..'

'ஒங்க ம்மாவ தாம்மா நெனைச்சிகிட்டேன்..'

தெனாலி கமலஹாசனும் இவரும் ஒண்ணு - ரெண்டு பேரும் எத பாத்தாலும் பயப்படுவாங்க.. ஆனா ஒரே ஒரு வித்தியாசம் இவருக்கு எத பாத்தாலும் அல்லது யார பார்த்தாலும் பொண்டாட்டியா தான் தெரியும்.


ஓரு முறை ஷாஹாவின் பொண்டாட்டியிடம் வேலைக்கார பெண்மணி ஒருத்தர் இப்படி கேட்டார், 'என்னம்மா காசு 2 ரூவா கூட கேட்டதுக்கு வேலக்காரியவே மாத்திட்டீங்களே..?' என்று

அவர் ரொம்ப கூலா ஜாய் ஐஸ் கிரீம் குடிச்சிகிட்டே இப்படி சொன்னார், "நீ வேற புள்ள,  1 ரூவா கூட கேட்டாக்கா இந்த நிக்கிறாஹலே (ஷாஹாவை கைகாட்டி) என் மாப்பிள்ளையையே மாத்திடுவேன்..'

ஷாஹா, 'நான் எப்போ கூட கேட்டேன்..?' என்று அலறினார்.

மாற்றம் ஒன்று தான் மாறாதது போலும்..!

டில்லி கா லட்டு
ஜோ காயேகா
ஓ போஸ்தாயேகா
ஜோ பி நஹி காயேகா
ஓ பி போஸ்தாயேகா

- அதாகப்பட்டது..

டில்லியில் கிடைக்கும் லட்டு -
இதனை சாப்பிட்டவர்கள் -
அவதிப்படுகிறார்கள் -
(இன்னும்) சாப்பிடாதவர்கள் -
(இவர்களும்) அவதிப்படுகிறார்கள்

ஷாஹாவின் புலம்பல் தான் இது -

டில்லி கா லட்டு தான் ஷாஹாவின் கல்யாணம்.

மதர்ஸ் டே, பாதர்ஸ் டே எல்லாம் கொண்டாடுவாங்க தெரியுமா? அதாவது அந்த நாளைக்கு மட்டும் ம்மாவ, வாப்பாவ போய் பாத்துட்டு வந்துடுறது, அந்த மாதிரி ஒய்ஃப் டேன்னு ஒண்ணு வந்தா ஷாஹாக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்திருக்கும்.. ஏன்னா அந்த நாள்ல மட்டும் போய் பாத்துட்டு வந்துடலாம்ல.. அதனால தான்..

பேக் டு யுனுஸ் நானா கடை,  'என்னாங்கணி, ஷாஹா.. இன்னைக்கு என்னா ரொம்ப சந்தோஷமா இக்கிறீயோம்... என்னா விஷேஷம்..' என்று ஆளாளுக்கு கேட்டதுக்கு

'என் பொண்டாட்டிக்கு பல்லுல வலின்னு டாக்டர்ட்ட போனதுக்கு டாக்டர் பல்ல புடிங்கி ரெண்டு நாள் பேச கூடாதுன்னு டாக்டரு சீதேவி மனுஷன் அடிச்சி சொல்லிட்டாரு.. அதனால தான்..' என்று  சொன்னதோடு 'யார்ட்டயும் சொல்லிடாதீங்கள்வோ' என்று ஒரு பத்து பேரு இருந்திருப்போம் அத்தனை பேர் கிட்டேயும் சொல்லி விட்டார்.

கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு, பஹ்ருதீன் வந்து, எல்லோரும் சிரிச்சிகிட்டு இருந்தத பார்த்து 'என்னா'ன்னு கேட்டதுக்கு, எல்லோரும், 'பஹ்ருதீண்ட்ட சொல்லிடலாமான்னு'  ஷாஹா பக்கம் திரும்பி ஷாஹாட்ட கேட்டதுக்கு ஷாஹா ஸ்டைலா வாயில இருந்த சிகரெட்ட எடுக்காமலே கையை அசைத்து அசைத்து ஏதேதோ சொன்னார், அதன் அர்த்தம் சொல்லலாம்.. வேற யார் கிட்டேயும் சொல்ல கூடாது என்று அர்த்தம்.

ஆனா ஒண்ணுங்க, யாரு சொல்றாங்களோ இல்லையோ, நான் யார் கிட்டேயும் சொல்லவே மாட்டேன்.