ஸூரத்துந் நஸ்ர் (உதவி)

ஸூரத்துந் நஸ்ர் - உதவி

குரான் ஷரீஃபின் 110வது அத்தியாயம்

1. அல்லாஹ்வுடைய உதவியும், வெற்றியும் வரும் போதும்,


2.மேலும் அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தில் மக்கள் அணியணியாக பிரவேசிப்பதை நீங்கள் காணும் போதும்,


3. உம்முடைய இறைவனின் புகழைக் கொண்டு தஸ்பீஹு செய்வீராக; மேலும் அவனிடம் பிழை பொறுக்கத் தேடுவீராக - நிச்சயமாக அவன் தவ்பாவை ஏற்றுக் கொள்பவனாக இருக்கின்றான்

------------------------------------------------------------

இறைவன் பெருமானார் (ஸல்) அவர்களுக்கு மிகப் பெரிய பொறுப்பை ஒப்படைத்தான். உண்மையையும் சத்தியத்தையும் கொண்டு மக்களிடம் வந்த போதெல்லாம் அவர்களின் கூற்றை உதாசீனப்படுத்தி வழிகேட்டிலேயே இருந்து வந்தார்கள்.

ஓராண்டு அல்ல ஈராண்டு அல்ல முழுதாக பதிமூன்று ஆண்டுகள் கடுமையான அழைப்பிற்கு பிறகும் மக்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்பதாகவே இல்லை சொற்பமானவர்களை தவிர.

பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் வேதனைப்படுகிறார்கள், எந்த அளவிற்கு என்றால் ஒரு கட்டத்தில் இறைவனே இப்படி சொல்கிறான்...

26. ஸூரத்துஷ்ஷூஃரா (கவிஞர்கள்) - 3வது வாக்கியம்


அவர்கள் முஃமின்களாகாமல் இருப்பதற்காக உம்மை நீரே அழித்துக்கொள்வீர் போலும்!

- பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் மக்கள் வழிகேட்டில் இருப்பதை எண்ணி கவலையுற்று அவர்கள் நேர்வழியில் வராமல் இருப்பதற்காக மிகுந்த வேதனையுற்றார்கள் என்பதை தான் இறைவன் “உங்களையே நீங்கள் அழித்துக் கொள்வீங்க போல..” என்று கூறுகிறான்.

அவர்கள் இறைவன் தனக்கு விதித்த மிஸ்ஸனில் கண்ணும் கருத்துமாக இருந்ததோடு மக்கள் மீது அதிக அன்பு செலுத்துபவர்களாகவும் இருந்தார்கள் அதாவது அவர்கள் இறைவனின் கோபத்திற்கோ வேதனைக்கோ ஆளாகக் கூடாது என்பதால் மிகவும் வருந்தினார்கள் என்பதையுமே இந்த ஆயத்து சொல்லாமல் சொல்லிச் செல்கிறது.

(http://www.theholybook.org/content/view/7786/2/)

இறைவன் சொல்கிறான்,

முதல் வாக்கியம்:

அல்லாஹ்வுடைய உதவியும் வெற்றியும் வரும் போதும்

- இங்கே உதவி என்ற வார்த்தைக்கு ”நஸ்ர்” என்ற அரபி வார்த்தை பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

இதே ‘நஸ்ர்’ என்ற வார்த்தை பிறிதொரு இடத்திலும் வருகிறது.

3. ஸூரத்துல்ஆல இம்ரான் (இம்ரானின் சந்ததிகள்) - 123வது வாக்கியம்


“பத்ரு” போரில் நீங்கள் மிகவும் சக்தி குறைந்தவர்களாக இருந்த போது, அல்லாஹ் உங்களுக்கு உதவி புரிந்தான் (நஸரகுமுல்லாஹ்); ஆகவே நீங்கள் நன்றி செலுத்துவதற்காக அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சி நடந்து கொள்ளுங்கள்.


இங்கே “நஸ்ர்” எனும் வார்த்தை வினைச்சொல்லாக பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

அரபியில் வினைச்சொல் என்பது பெயர்ச்சொல்லை விட வலிமை குறைந்தது.

நாம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஆயத்தில் “நஸ்ர்” எனும் வார்த்தை பெயர்ச்சொல்லாக பயன்படுத்தப் பட்டிருக்கிறது.

அதாவது, பத்ரு போரில் குறைவான எண்ணிக்கையில் முஸ்லீம்கள் இருந்த போதிலும் அல்லாஹ்வுடைய உதவி கிடைத்ததில் வெற்றி பெற்றார்கள் அல்லவா அந்த உதவியை compare பண்ணும் போது இந்த ஆயத்தில் வரும் உதவி மிகவும் வலிமை மிகுந்தது.

சாதாரணமாக உதவி என்றாலே அது உயர்வான செயல், ஒரு மனிதர் சரியான நேரத்தில் இன்னொரு மனிதருக்கு செய்யும் உதவியானது இந்த உலகத்தை விட மிகப் பெரியது என்று எனக்கு தமிழ் வாத்தியார் திருக்குறள் பாடத்தில் சொல்லி கொடுத்து இருக்கிறார்.

ஆனால் இந்த உதவி எப்பேர்பட்ட உதவி என்றால் எதனோடும் compare பண்ண முடியாத வெற்றி - இது நஸ்ருல்லாஹ் - அதாவது அல்லாஹ்வின் உதவி.
-
அடுத்து வெற்றி எனும் வார்த்தை, இந்த வார்த்தைக்கு அரபியில் “ஃபத்ஹு” என்ற வார்த்தை பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. இதெ “ஃபத்ஹு” என்ற வெற்றியை குறிக்கும் வார்த்தை குரான் ஷரீஃபில் பிறிதொரு இடத்தில் இடம் பெற்றிருக்கிறது.

48. ஸூரத்துல் ஃபத்ஹ் (வெற்றி) - 1வது வாக்கியம்


நிச்சயமாக நாம் ஒரு தெளிவான வெற்றியாக (ஃபத்ஹன்) உமக்கு வெற்றி (ஃபதஹ்னா) அளித்துள்ளோம்.


பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் வாழ்வில் அரசியல் வெற்றியாக குறிப்பாக இரண்டு வெற்றியை சொல்லலாம்.

1. ஹுதைபிய்யாவில் கிடைத்த வெற்றி

2. மக்கா வெற்றி

மேலே குறிப்பிட்ட இந்த வெற்றி ஹுதைபிய்யாவில் கிடைத்த வெற்றியை குறிக்கிறது.

ஹுதைபிய்யா எனும் இடத்தில் பெருமானாரோடு குறைஷிகள் எழுத்து பூர்வமான ஒப்பந்தம் போட முன்வந்தார்கள். ஒப்பந்தத்தில் என்னவோ முஸ்லீம்களுக்கு எதிரான வாசகங்கள் நிரம்பி தான் இருந்தன. உதாரணமாக எந்த நோக்கத்திற்காக முஸ்லீம்கள் புறப்பட்டு வந்தார்களோ ஹஜ் செய்வதற்காக அந்த ஹஜ் யாத்திரையை அந்த ஆண்டு நிறைவேற்றாமல் திரும்பிவிட வேண்டும் என்று இருந்தது.

இதை பெரும்பாலான முஸ்லீம்கள் மிகப் பெரிய தோல்வியாக கருதினார்கள். இந்த ஒப்பந்தத்திற்கு இணங்க கூடாது என்று கேட்டுக் கொண்டார்கள்.

ஆனால் இறைவன் இவ்வாறு ஒப்பந்தம் செய்ததை “தெளிவான வெற்றி” என்று வர்ணிக்கின்றான்.

இத்தனை ஆண்டு காலமாக பெருமானார் (ஸல்) அவர்களை சொல்லணா துன்பமிழைத்தனர்.

பைத்தியக்காரர்கள் என்று கூறினர்

கல்லை விட்டெறிந்தனர்

டெர்ரரஸிட் என்றனர்

எக்ஸ்டிரீமிஸ்ட் என்றனர்

இவர்கள் மனிதநேயமற்றவர்கள் என்று புலம்பினர்

இவர்கள் பெண்களை அடிமைபடுத்துகிறார்கள் என்று உளறினர்

சமுதாயத்தில் ஒதுக்கப்பட்டனர்

வீட்டை விட்டு ஊரை விட்டு வெளியேற்றினர்

- இப்படியெல்லாம் பெருமானாரை (ஸல்) அவர்களை recognize செய்யாமல் இருந்த மக்கத்து குறைஷிகள் இங்கே ஒரு மிகப் பெரும் தலைவராக மதித்து ஒப்பந்தம் போட முன்வந்தனர். 


பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் மக்காவில் 13 ஆண்டுகள் அடைந்த தொல்லைகளுக்கும், மதினாவில் 6 ஆண்டுகள் அடைந்த மன உளைச்சலுக்கும், எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக அவர்களின் இறைநம்பிக்கைக்கும் பொறுமைக்கும் அவர்களை recognize செய்வதை விட அந்த நேரத்தில் மக்கத்து குறைஷிகளுக்கு வேறு வழியில்லாமல் கொண்டு வந்து விட்டிருந்தது.


இந்த ஒப்பந்த செய்தி அக்கம் பக்கத்து அரபு நாடுகளுக்கு பரவ ஆரம்பித்ததும் அவர்கள் பெருமானார் (ஸல்) அவர்களை மிகப் பெரும் தலைவராக பார்க்கத் துவங்கினார்கள். இதை தான் அல்லாஹ் தெளிவான வெற்றி என்று மிக அழகாக குறிப்பிடுகிறான்.


ஆனால் இந்த வெற்றி கூட “பத்ஹன்” என்று கடைசியாக அரபி எழுத்தான “நூன்” என்ற வார்த்தையோடு வருகிறது.


ஆனால் நாம் பார்த்து கொண்டிருக்கும் இந்த அத்தியாயத்தில் வரும் “வல் ஃபத்ஹு” என்ற வார்த்தையோ “அந்த வெற்றி The Victory” என்று கம்பீரமாக தனித்து நிற்கிறது. ஆகையினால் இது ஹுதைபிய்யா வெற்றியை விட மிக பெரிய வெற்றியை குறிக்கிறது.


இரண்டாவது வாக்கியம்:


மேலும் அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தில் மக்கள் அணியணியாக பிரவேசிப்பதை நீங்கள் காணும் போதும்


இந்த வசனத்தில் அல்லாஹ் பெருமானார் (ஸல்) அவர்களிடம் குறிப்பாக ஒன்றை சொல்கிறான், அது தான் “நீங்கள் கண்களால் பார்ப்பீர்கள்...” என்று -


எதை?


மக்கள் அணியணியாக group after group அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தில் (தீனில்லாஹி) பிரவேசிப்பதை


மற்ற நபிமார்களை போல் அல்லாமல் பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களின் வாழ்நாளிலேயே மக்கள் அணியணியாக பிரவேசிப்பதை பார்ப்பார்கள். அல்லாஹ் பெருமானர் (ஸல்) அவர்களின் மனதை ஆறுதல் படுத்துகிறான், பொறுமைக்கு கூலி வழங்குகின்றான்.


உமர் (றலி) அவர்கள் இந்த ஆயத்திற்கான விளக்கத்தை சுல்தானுல் முஃபஸ்ஸிரீன் (the king of all those who explain) என்றழைக்கப்பட்ட இப்னு அப்பாஸ் (றலி) அவர்களிடம் வினவிய போது பெருமானார் (ஸல்) அவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட mission முடிவுக்கு வந்துவிட்டதை உணர்த்துவதாக விளக்கமளித்துள்ளார்கள்.


பெருமானார் (ஸல்) அவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட பொறுப்பான அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தில் அழைப்பு பணி மக்கள் எல்லோரும் அணியணியாக வந்து சேர்ந்தால் உதாரணமாக யெமன் நாட்டிலிருந்து 700 பேர்கள் வந்து இஸ்லாத்தில் இணைந்தனர் அவர்களின் பொறுப்பு ஒரு முடிவுக்கு வந்து விட்டது என்பது தான் பொருளாகும் என்ற அவர்களின் வியக்கத்தக்க ஒரு view pointஐ வெளிப்படுத்தினார்கள்.


(இப்னு அப்பாஸ் (றலி) அவர்களை பற்றிய ஒரு ஹதீது:
Narrated By Ibn 'Abbas: Once the Prophet embraced me and said, "O Allah! Bestow on him the knowledge of the Book (Qur'an)." [Sahih Bukhari, Vol 1, Book 3, Hadith #075])

மூன்றாவது வாக்கியம்:

3. உம்முடைய இறைவனின் புகழைக் கொண்டு தஸ்பீஹு செய்வீராக; மேலும் அவனிடம் பிழை பொறுக்கத் தேடுவீராக - நிச்சயமாக அவன் தவ்பாவை ஏற்றுக் கொள்பவனாக இருக்கின்றான்


இதன் ஒலிபெயர்ப்பு:

ஃபஸப்பிஹ் பிஹம்தி ரப்பிக வஸ்தக்ஃபிருஹு இன்னஹு கான தவ்வாபா

பெருமானார் (ஸல்) அவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட பணி வெற்றிகரமாக முடிவுற்றவுடன் அவர்கள் இரண்டு செயல்களை செய்ய வேண்டும்.

1. இறைவனின் புகழை கொண்டு தஸ்பீஹ் செய்வது

2. இறைவனிடம் மன்னிப்பு கோருவது

பொதுவாக ஏதேனும் துன்பமோ துயரமோ நம்மை அடைந்து விட்டால், அல்லாஹ்வை ஒரு மனதாக நினைத்து கேட்க வேண்டியதை பட்டியலிட தொடங்கிவிடுவோம், அதுவே ஒரு நல்லது நடந்து விட்டால் பேருக்கு அல்லாஹ்வின் பேரை ஒரு வார்த்தையில் புகழ்ந்து விட்டு கிடைத்த நல்லதை அனுபவிக்க அதில் மூழ்கி விடுவோம்.

ஆனால் பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் வாழ்க்கை வரலாறோ நமக்கு வேறு விதமாக இருக்க கற்று தருகிறது.

பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவை பெரும் படை கொண்டு எந்த இரத்தவெறியாட்டம் இல்லாமலும் வன்முறை இல்லாமலும் அமைதியான வெற்றியை கண்ட போது எந்த போர் வீரரும் மக்களின் மீதோ அல்லது அவர்களின் உடைமைகள் மீதோ உரிமை கொண்டாடவில்லை. இராணுவ அணிவகுப்பு நடைபெறவில்லை, கொலைவெறி கோஷங்கள் இல்லை, ஒரு /பார்ட்டி இல்லை, டான்ஸ் இல்லை, மாறாக போர்வாள் உறைக்குள் மறைந்து ஒலிந்து கொண்டிருந்தது.

பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் மிகவும் தாழ்மையோடு இறையில்லத்தில் அமைதியாக தவாப் செய்ததையும், இறைவனை புகழ்ந்து வணங்கியதையுமே பார்த்து வியக்க முடிகிறது.

இறைவன் முதலாவதாக தஸ்பீஹ் செய்ய சொல்கிறான். குரான் ஷரீஃபின் கீழ்வரும் வாக்கியத்தை கவனிப்போம்:

29: ஸூரத்துல் அன்கபூத் (சிலந்திப் பூச்சி) - 45வது வாக்கியம்


இவ்வேதத்திலிருந்து உமக்கு அறிவிக்கப்பட்டதை நீர் எடுத்தோதுவீராக; இன்னும் தொழுகையை நிலை நிறுத்துவீராக; நிச்சயமாக தொழுகை மானக்கேடானவற்றையும் தீமையையும் விட்டு விலக்கும்.  நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் திக்ரு (நினைவு கூறுவது) மிகவும் பெரிதாகும்; அன்றியும் அல்லாஹ் நீங்கள் செய்பவற்றை நன்கறிகிறான்.

ஆகவே
அல்லாஹ்வின் உதவி என்பது பெரியது
அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வது, புகழைக் கொண்டு தஸ்பீஹ் செய்வது என்பது மிகப்பெரியது.

வாழ்க்கையே.. வாழ்க்கையே... - யுவ்ராஜ் திரையில் வரும் குல்ஜார் சாப் பாடல் - ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் இசையில்

குரல்: சிரினிவாஸ்
வரிகள்: குல்ஜார் சாப்
இசை: ஏஆர்.ரஹ்மான்



Zindagi zindagi
kya kami reh gai 

வாழ்க்கையே..
வாழ்க்கையே..

என்ன குறைபாடுகள்

இன்னமும்

மிச்சம் உள்ளது?

என்ன ஒன்று

குறைந்து போனது..?

aankh ki kor mein 
kyun nami reh gai 

ஏன் இன்னமும்
கண்களின் 

வளையங்களில்

ஈரம் உள்ளது?

tu kahan kho gai 

koi aaya nahi 

நீ
எங்கே தான்

மறைந்து விட்டாய்?

ஒருவரும்

வரவில்லை

dopahar ho gai

koi aaya nahi 

பாதி நாள் (பாதி வாழ்க்கை)

ஓடியே விட்டது

இன்னமும்

ஒருவர் கூட

வரவில்லையே..?

din aaye din jaaye

sadiyan bhi gin aaye

sadiyan re 

நாட்கள்

வந்த வண்ணமும்

சென்ற வண்ணமும்

உள்ளன

இவ்வளவு ஏன்..?

நூற்றாண்டுகள் கூட

கடந்து விட்டன...

tanhai lipti hain

lipti hain saanson ki

rasiya re 

இதுவரை

என்னை தனிமை

மட்டுமே

அரவணைத்து வருகிறது

தனிமையே

சுவாசமாய் இருக்கிறது

என் அன்பானவளே..!

tere bina badi pyasi hain

tere bina hain pyasi re 

நீயின்றி

அவைகள் 

தாகத்தால் துடிக்கின்றன..

நீயின்றி

அவைகள்

தாகத்தால் தவிக்கின்றன..

naino ki do sakhiyan re

tanha re, main tanha re 

(அவைகள்.. எவை என்றால்..?)

ஜோடியாய்

சேர்ந்தே இருக்கும்

எனது 

இரு கண்கள்..      

தனிமையில்..

(நீயின்றி)

நான்

தனிமையை உணர்கிறேன்...

-----------

subah ka kohaara hain

sham ki dhool hain

tanhai hain 

அதிகாலை

பனிமூட்டம்

அந்திமாலை

புழுதிகூட்டம்

அப்புறம்

அந்த தனிமை..

raat bhi zard hain 

dard hi dard hain

ruswai hain 

இரவும் கூட

மைஇருட்டு..

வலி..

வலி ஒன்று

மட்டுமே

உள்ளது...

ஏமாற்றமும்

அவமானமும்

தந்து விட்டு சென்றது..

kaise kate 

saanse uljhi hain

raatein badi jhulsi jhulsi hain 

இரும்பு பிடியாய்

பிடித்திருக்கும்

இவைகள்...

என்னை 

விட்டு

எப்படி

விலகி ஓடும்...?

சுவாசம் 

இப்போது

சிரமம்

இரவு

இங்கே மெதுவாய்

எரியும்

naina kori sadiyan re

tanha re

main tanha re 

என் கண்கள்

மறைந்து சென்ற

வெறுமையான 

நூற்றாண்டாய்

மாறிப் போனது..

தனிமையில்..

(நீயின்றி)

நான்

தனிமையை உணர்கிறேன்...

வேலையிட பாதுகாப்பும் ஆரோக்கியமும் - பகுதி 1

உலகம் முழுக்க வேலையிடத்தில் நடக்கும் விபத்துகளால் ஏராளமானோர் அடிபட்டு காயம் ஏற்படுவதுடன் மரணமும் அடைகின்றனர்.

2009ஆம் ஆண்டு இந்தியாவின் ஜெய்ப்பூர் மாநிலத்தில் IOC ஆயில் டிபோட்டில் நடந்த விபத்தை இங்கே பார்வையிடலாம்.

http://dl.dropbox.com/u/43485237/IOC%20fire%20incident.pdf 

சென்ற ஆண்டு சிங்கப்பூரில் ஜனவரி முதல் ஜூன் வரை 30 ஊழியர்கள் மரணமடைந்துள்ளனர்.

Reference: https://www.wshc.sg/wps/portal/newsspeeches?module=News&action=detailedNewsSpeeches&fNewsSpeechesID=NS2011092600374

பொதுவாக அதிக அளவு வேலையிட ஆபத்துள்ள வேலையிடம் என்றால் அது கட்டுமான வேலை நடைபெறும் இடம், கப்பல் கட்டுமானம், கப்பல் பழுதுபார்ப்பு வேலை நடைபெறும் இடம், எண்ணெய், பெட்ரோ இரசாயன வேலை நடைபெறும் இடம், உற்பத்தி துறை தொழிற்சாலைகள் தான்.

மேற்சொன்ன இடங்களிலெல்லாம் அதிகமான வெளிநாட்டு ஊழியர்கள் பணிபுரிகிறார்கள். ஒரு வெளிநாட்டு ஊழியர் சிங்கப்பூர் வருவதற்கு முகவருக்கு பணம் கொடுக்க வேண்டியிருக்கும்.

இப்பொழுது மனிதவள அமைச்சகத்தினால் வழங்கப்படும் In-Principal Approval எனும் ஆவணத்தில் எவ்வளவு பணம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்பது உள்பட எல்லா விபரங்களும் எழுதியிருக்கிறது.


http://www.mom.gov.sg/MOMDoc/Employer_Kit.pdf  

நான் சொல்ல வருவது, உதாரணமாக, ஒரு ஊழியர் 4000 வெள்ளி கொடுத்து விட்டு சிங்கைக்கு வேலைக்கு வருகிறார் என்று வையுங்கள், அவரும் முகவர் சொன்ன வார்த்தைகளை அதாவது நல்ல வேலை, நல்ல தங்குமிட வசதி முக்கியமாக நல்ல சம்பளம் இப்படியாக எல்லாம் சொல்லி ஆசைப்பட்டு வந்த பிறகு மனதுக்கு பிடிக்காமல் போனாலும் அவர் தொடர்ந்து இங்கே இருந்தாக வேண்டிய கட்டாய சூழல் ஏற்படுகிறது. 

இது ஏனெனில், கொடுக்கப்பட்ட 4000 வெள்ளியை அவர் கடன் வாங்கி வட்டி வாங்கி கட்டியிருப்பார், குடும்ப சூழல், இப்படி பல காரணத்தினால் பொறுத்து போக வேண்டிய சூழல் ஏற்படுகிறது.

அப்படியே வேலையில் இருந்து பழகி கொள்ளலாம் என்று இருக்கும் போது தான் வேலையிட ஆபத்துகள் அவர்களை எந்த நேரமும் எதிரிகளை போல் அழிப்பதற்கு காத்திருக்கிறது.

சிங்கப்பூர் சட்டப்படி ஆபத்துகளை குறிப்பிடுவதற்கு இரண்டு வார்த்தைகள் பயன்படுகிறது.

1. Hazard

2. Risk

இதில் Hazard என்றால் மனிதர்களுக்கு தீங்கினையும் காயத்தையும் ஏற்படுத்தக்கூடிய எதுவுமே Hazard (anything with the potential to cause harm or injury) எனப்படும்.

இதில் ‘எதுவுமே’ என்பது எதுவா வேணும்னாலும் இருக்கலாம்.

ஒரு பாதுகாப்பில்லாத செயல் - (உதாரணமாக ஈரமான தரையில் நின்று கொண்டு மின்சார வேலை பார்ப்பது)

ஒரு பாதுகாப்பில்லாத சூழல் (உதாரணமாக வேலையிடம் போதுமான வெளிச்சம் இல்லமல் இருப்பது)

ஒரு ஆபத்தான இரசாயன பொருள் (உதாரணமாக அரிக்கும் பொருளான அமிலம்)

ஒரு இயந்திரம் (உதாரணமாக ஃபோர்க் லிஃப்ட்)

மின்சார் கம்பி வடங்கள்

இப்படி எதுவா வேணா இருக்கலாம். அப்படி பார்த்தால் வேலையிடத்தில் இருக்கும் அனைத்துமே அடங்கி விடும் எனலாம். 

Risk என்பது மேற்கூறிய Hazardனால் ஏற்படும் விளைவுகளை குறிக்கும்.

உதாரணமாக ராத்திரியில் (பகல்ல கூட தான்) கையில பணம், காசு, நகை எல்லாம் எடுத்துகிட்டு போறது Hazard என்றால் யாராவது நம்மை அடித்து போட்டு பணத்தை எடுத்து செல்வது Risk எனப்படும். 


இன்னும் சொல்லப் போனால் Risk என்பது அப்படி பணம் பறிபோவதற்கு எவ்வளவு தூரம் சாத்தியம் உள்ளது என்பதை பொறுத்து அது low riskஆ அல்லது medium riskஆ அல்லது high riskஆ என்பதை கண்டறிய வேண்டும். அப்படி கண்டறியும் முறைக்கு Risk Assessment என்ற பெயர் வழங்கப்படுகிறது.

இங்கே உள்ள சட்டப்படி எந்த வேலையையும் தொடங்குவதற்கு முன் முதலாளி Risk Assessment செய்தாக வேண்டும். அப்படி அவர் செய்ய வில்லை என்றால் அவருக்கும் முதல் குற்றத்திற்கு 10,000 வெள்ளி அபராதம் விதிக்கப்படும்.
http://statutes.agc.gov.sg/aol/search/display/view.w3p;page=0;query=DocId:cd9437b7-419b-40de-99a3-09f2e7b8c90a%20Depth:0%20ValidTime:01/10/2007%20TransactionTime:01/10/2007%20Status:inforce;rec=0;resUrl=http://statutes.agc.gov.sg:443/aol/browse/relatedSLResults.w3 

ஆக, ஒரு ஊழியர் அவ்வளவு பணத்தை கடன் வாங்கி வட்டிக்கு வாங்கி கொடுத்து வருவதற்கு ஒரேஒரு காரணம் தான். அது தான் கொடுத்ததை விட அதிகமாக உழைத்து சம்பாதிக்க வேண்டும் என்பது. அதாவது ‘லாபம்’ அடைய வேண்டும் என்பது.

ஆனால் வேலையிடத்தில் இருக்கும் ஆபத்துகளினால் உயிரிழப்பு ஏற்பட்டு இறந்து போகிறார்கள் அல்லவா அவர்களுக்கு compensation பணம் கொடுப்பார்கள், உதாரணமாக 4000 வெள்ளி கொடுத்து வரும் அவர் இறந்து விட்டார் என்பதற்காக 100,000 வெள்ளி கொடுக்கிறார்கள் என்று வையுங்கள். அந்த பணம் லாபமா? என்றால் இல்லை - அது Total Loss என்று தான் சொல்லப்படும்.
ஆக, நான் சொல்ல வருவது மேலே சொன்ன Hazard என்பதை வேலையிடத்தில் இருந்து முற்றிலுமாக நிவர்த்தி செய்து விட்டாலோ அல்லது அந்த Hazardனால் ஏற்படும் Riskஐ குறைத்து low risk ஆக்கி விட்டாலோ அந்த இடம் பாதுகாப்பாக அமையும்.


அப்படி செய்வதற்கு அதாவது hazard ஐ நீக்குவதற்கு அல்லது riskஐ குறைப்பதற்கு எடுக்கப்படும் எந்த நடவடிக்கையும் பாதுகாப்பில் அடங்கும்.


உதாரணமாக, ....


(தொடரும்..)

ஹஜ்ரத் வீடு - சிறுகதை

 1

தெருவாடிகள் சேர்ந்து கிட்டிபில்லு, கபடி, ஐஸ்பால் ரெடி விளையாடும் பருவம். பெருசா ஒண்ணும் வெளையாடி கிழிச்சதில்லை என்றாலும் தெருவாடிகள் யாவரும் ஒன்று கூடி ஆச்சிகனிமா வீட்டு வாசலில் கூடி பைசா பிரயோஜனம் இல்லாத - ஆனாலும் கோடி ரூவா கொடுத்தாலும் கிடைக்காத வீண் பேச்சுக்கள் பேசி மகிழ்ந்த காலமது.

சோத்தை விடவும் சினிமா முக்கியமாக தோன்றிய காலமது. வீடியோ வந்த புதுசு. சின்னாப்பாவுக்கு சினிமா காட்ட வேண்டுமென்பது ஆசை. வீட்டு வாசலில் அட்டையில் ‘இன்று புதுக்கவிதை” என்று எழுதி தொங்க விடப்படும். அதை பார்த்து விட்டு ஒரு ஜமா வீடியோவில் படம் பார்க்க வந்து விடுவார்கள். 

ஒரு முறை சங்கத்த பள்ளிக்கு டிமிக்கி கொடுத்துட்டு சுரேஷ் நாய் குட்டியோடு நடித்த 'செல்வி' எனும் படம் பார்க்க கூட்டத்தோடு கூட்டமாக செவத்தை ஒட்டி ஒக்காந்து படம் பார்த்து கொண்டிருக்க, தூரத்திலிருந்து ம்மா பார்த்து விட, கிட்டே வந்து சட்டையை பிடித்ததும், ‘சும்மா வுடுங்கனி..’ என்று சொல்லி விட்டு திரும்பி பார்க்க.. வுட்டேன் ஓட்டம்.. வாசல் பக்கம்.. 

மூச்சிறைக்க நின்ற இடம்.. சங்கத்த பள்ளி.. (நாகூர் முஸ்லீம் சங்கம், குஞ்சாலி மரைக்காயர் தெரு). நல்ல பிள்ளை மாதிரி ஓதிகிட்டு இருக்கும் போது துப்பட்டியோடு வாசலில் ம்மா வந்து நல்ல பிள்ளையாட்டம் ஓதிக்கிட்டு இருந்த என்னை ஒண்ணும் பேசாமல் வூட்டுக்கு கூட்டிட்டு வந்து.. வாங்க வேண்டியத வாங்கியது எல்லாம் சிரிப்பா சிரிச்ச கதைகள்.

அப்படி ஒரு நாள் ஆச்சிகனிமா வூட்டு வாசல்ல உக்காந்து இக்கிம் போது தான் ஒருத்தஹ வந்து இறங்குனாஹா, ‘கண்ணுல கண்ணாடி, ஒரு பெரிய மேஜர் ஜெனரல் மாதிரியான தோற்றம், கைலி தான், அரை கை சட்டை” இப்படி சகிதமா வந்திறங்கிய அவர்களை நான் இதற்கு முன் பார்த்ததே இல்லை.

சின்னாப்பா யாரையும் சத்தம் போடக் கூடாது என்று சைகை காட்டி விட்டு மிகவும் பவ்யமாக அவர்கள் முன்னால் நடந்து சென்றார்கள். 

கொஞ்ச நேரம் கழித்து உள்ளே வீடியோ ஓடும் சத்தம் கேட்டு நாங்களும் வீடியோ பார்க்க ஓடினோம்.

வீடியோவில் ஓடிக் கொண்டிருந்த படத்தை விடவும் நான் வந்த அது புது மனுஷரை தான் அடிக்கடி திரும்பி பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

கையில் சிகரெட். 

நிலைத்த பார்வை.

மொத்த வீடும் கர்ச்சீஃப் விழுந்த சத்தம் கூட இல்லாமல் கப்சிப் என்று இருந்தது.

கொஞ்ச நேரம் காட்சி முடிந்ததும் வெளியே கிளம்பும் போது என்னிடம் வந்து கன்னத்தில் கை வைத்தார்கள்.

சின்னாப்பா இன்னாரின் மகனார் என்று என்னை அறிமுகப்படுத்தி சொன்னதும்..

“வாப்பா நல்லா இக்கிறாஹலா.. சலாம் சொல்லுங்க..”

அடுத்தடுத்த பிள்ளைகள்..

மறைந்து போனார்கள்.

எனக்கு யார் இவர்கள் என்று தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆவல் பிறந்தது.

-------------------

2

ஹிலுரு (அலை) அவர்களை பற்றிய வரலாறு குரான் ஷரீஃபில் வருகிறது. அந்த பெயரோடு அல்ல.. ‘நம் அடியார்..’ என்ற அடைமொழியோடு வருகிறது. அவர்களின் பெயரில் தெருமுனையில் ஒரு பள்ளி இருந்தது.

தொழுவுற அந்த பள்ளிக்கு போய் பெண்கள் எல்லாம் கபுரடிக்கு ஜியாரத் செய்ய போவது போல் போய் வந்தார்கள்.

கேட்டால், “ஹிலுறு நபி அங்கே ஹாலிற் ஆகிறார்கள்’ என்று காரணம் சொன்னார்கள்.

சின்னாப்பா தான் டெய்லி பள்ளிக்கு போய் ஹிலுறு நபியின் நினைவாக ஃபாத்திஹா ஓதி வந்தார்கள்.

கொஞ்ச நாளாக போக வில்லை. ஏன் என்று கேட்டால், ‘ஹஜ்ரத் அங்கே போய் ஜியாரத் எல்லாம் செய்யக் கூடாது’ என்றார்கள் என்றும் ‘ஹிலுறு (அலை) அங்கே ஹாலிற் ஆக வில்லை என்றும் கூறுவதாகவும்’ சொன்னார்கள்.

ஹிலுறு (அலை) ஹாலிற் ஆகிறார்கள் என்பதை 101 சதவிகிதம் நம்பி வந்த எனக்கு அப்படி எல்லாம் இல்லை என்று சொன்னவர்கள் மீது எனக்கு ஆத்திரமாக வந்தது.

‘இவர்களுக்கு என்னா தெரியும்?’ என்று கேட்டேன்.

’அப்படி சொன்ன ஆள் யார்?’ என்ற தேடலின் விளைவாக தெரிந்து கொண்டது ‘கையில் சிகரெட்டோடு கன்னத்தில் தடவியவர்கள் தான் அது’ என்று தெரிந்த போது கலவரம் கண்ட எங்க ஊர் மாதிரி கதிகலங்கி போனேன்.

அப்படி கலவரமடைந்ததற்கு பல காரணங்கள் இருந்தது, அதில் முதன்மையானது, “இவர்கள் ஹஜ்ரத்தா?’ என்பதே அது.

தோற்றம் தான் காரணம்.

கையில் தஸ்பீஹ் இருக்க வேண்டிய இடத்தில் சிகரெட் இருந்தது

முகத்தில் தாடி இல்லை. கிளீன் ஷேவ் பண்ணி இருந்தது.

உட்காரும் போது ‘அல்ஹம்துலில்லாஹ்..’ இல்லை

எந்திருக்கும் போது, ‘அல்லாஹு அக்பர்’ இல்லை

இவர்களா ஹஜ்ரத்?

-------------------------

3

நண்பர்கள் ஹஜ்ரத் வீட்டில் நடப்பதை பற்றி கிண்டலடித்தார்கள்.

அவர்கள் வீட்டில் புர்தாஹ் ஷரீஃப் மஜ்லிஸ் ஓதப்பட்டது.

வாரா வாரம் ஞாயிறு இரவன்று ஓதப்படும் இந்த மஜ்லிஸுக்கு வீட்டை கழுவி சுத்தம் செய்யப்படும்.

வஹ்ஹாபிகள் எல்லாம் விரல் நீட்டாத தலையெடுக்காத காலத்தில், ஒரு பக்கத்து தெருவாசி இப்படி கேட்டார், “குரான் பெருசா? (பெருசு என்றால் அதன் சைஸால் அல்ல, புனிதமானதா என்ற அர்த்தத்தில்) புர்தா பெருசா?”

நான், “இதென்ன கேள்வி, ‘குரான் ஷரீஃப் தான் பெருசு..” என்றேன்

அவர், ‘குரான் ஓத கழுவி வுட மாட்டாஹலாம், புர்தாவுக்கு வூட்டையே கழுவி வுடுவாஹலாம்.. பாருங்க.. இதெல்லாம் பித்ஆவாக்கும்.. ஷிர்காக்கும்..’ - வஹ்ஹாபிகளுக்கே முன்னோடி நாங்கள்

இன்னும் ”அதாக்கும் இதாக்கும்” என்று கண்டபடி பேசி கலைந்து போனோம்..

கொஞ்ச நாள் கழித்து, எனக்கு உடம்பு சரியில்லாமல் போய் விட்டது, டாக்டர் ஊசி போட்டார், மருந்து மாத்திரை கொடுத்தார், எது கொடுத்தும் தேவலையா போகலை.

எனக்கு எடுத்த பிளட் டெஸ்ட், யுரின் டெஸ்ட், எல்லா டெஸ்டுகளுமே என்னை தவிர நார்மலாகவே இருந்தது.

அப்புறம் என்ன...? - ஓதி பார்த்தா என்ன...?

வேறு யார் கிட்டே ஓதி பார்க்குறது? அவங்கள விட்டா...?

கூட்டிட்டு போனார்கள்...

அங்கே உள்ளே போன போது எனக்கு என்னவோ போல இருந்தது.

என்னடா ‘எஹல பத்தி எஹ வூட்ல ஓதுற புர்தா ஷரீஃபை பத்தி அப்படி இப்படி பேசியிருக்கிறோம்.. இப்போ அஹல்ட்டயே ஓதி பாக்க வந்திருக்கிறோமே..” என்று

தெருவாடிகள் பார்த்து விட்டால் என்ன செய்வது? - யோசனையாக உள்ளே போன எனக்கு அதிர்ச்சி...

எந்த பக்கத்து தெருவாசி குரான் பெருசா? புர்தா பெருசா? என்றெல்லாம் கேள்வி கேட்டாரோ - அதே அவர் ஹஜ்ரத்தின் காலை தன் கண்ணில் வைத்து ஒத்தி கொண்டு இருந்தார் -

----------------------------------

4

அந்த பக்கத்து தெருவாசியான அவர் வெளியூர் சென்று ஹாஸ்டலில் தங்கி படிக்கும் போது அவர் ரூம்மெட் ஒருவர் தூக்கு போட்டுக் கொண்டு உயிரை விட்டார்.

தன்னை சாகடித்துக் கொண்ட அந்த நண்பரிடன் உயிருக்கு உயிராக பழகியிருந்த அவர் அன்றிலிருந்து மனம் பாதிக்கப்பட்ட நிலையில் ஊருக்கு அழைத்து வரப்பட்டார்.

போகாத ஊரில்லை, பார்க்காத டாக்டரில்லை.. கொஞ்சம் கூட சரியாகாமல் இருந்து வந்தார்.

கடைசியாக அவரது வீட்டில் ஹஜ்ரத்திடம் கூட்டி வந்தார்கள்.

பத்து ஆளுடைய பலத்தோடு கட்டுக்கடங்காமல் கிடந்த அவரை பெரும் படையே கட்டி இழுத்து போய் அவர்கள் முன்னால் நிறுத்தியது.

ஹஜ்ரத் அவர்கள் அப்பொழுது தான் தூங்கி எழுந்த மாதிரி இருந்தார்கள்.

‘அவரை விடுங்கள்..” என்றார்கள்..

ஒரு பார்வை தான் பார்த்தார்கள்...

சுருண்டு விழுந்து விட்டார் அந்த நண்பர்.

அப்பொழுது விழுந்தவர் தானாம். எழுந்திருக்கும் போது புதிய மனிதராக எழுந்து இருந்தார்.

எனக்கு அவர்கள் தலை வைத்து ஓதி பார்த்தில் மருந்தில் காணாத நலம் அன்னாரின் மகத்துவத்தில் நலமாக தான் போயிருந்தேன்.

ஆனாலும் இவையெல்லாம் எனக்கு குழப்பத்தை அதிகரித்தனவே தவிர தெளிவான நிலைக்கு இன்னும் நான் வரவில்லை.

பொதுவாக சூஃபியிசம் வாயிலாக இஸ்லாத்திற்கு நுழைபவர்கள் முதலில் பெரும்பாலும் நோய் வாய்ப்பட்டிருப்பார்கள். யாராலும் குணமாக்க முடியாமல் போயிருக்கும். அதன் பிறகு ஒரு சூஃபியின் சகவாசத்தால் இவரது உடல் குணமாகியிருக்கும்.

இப்படி குணமாக்கும் சூஃபிகள் தங்களை குணமாக்கும் வைத்தியர்களாக விளம்பரப் படுத்திக் கொள்வதில்லை. போஸ்டர் அடித்து ஒட்டுவதில்லை. அவர்கள் பாட்டுக்கு ஓரிடத்தில் உட்கார்ந்து இருப்பார்கள். அவர்களை பற்றி கேள்விப்பட்டு மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக வந்து வியாதிகள் நீங்கி குணமடைகிறார்கள்.

இவர்களுக்கு பணம் ஒரு பொருட்டே அல்ல, முக்கியமாக மதம், ஜாதி இவைகள் ஒரு தடையே அல்ல. இது முழுமையான மனித சேவை.

சரி, நோய் என்றால் என்ன? அது குரான் ஷரீஃபின் ஒரு வாக்கியத்தையோ அல்லது அல்லாஹ்வின் திருநாமங்களை உச்சரிப்பதன் மூலமோ அந்த நோய் குணமாகி விடுமா என்ன? கெட்டுப் போன உடல் உறுப்புகள் மீண்டும் பழைய நிலைக்கு திரும்பி விடுமா? மேலே சொன்ன வாசகத்தையோ திருநாமத்தையோ இவர்கள் என்றூ அல்லாமல் வேறு யார் சொன்னாலும் குணமாகி விடுமா? அவ்வளவு சுலபமானது தான் நோய் குணமாகி விடும் என்றால் இவ்வளவு மருத்துவமனைகள் உயிரைக் காப்பாற்ற உயிரை எடுப்பது ஏன்?

- இப்படியாக தலையை பிய்த்துக் கொண்டு யோசித்து கொண்டிருந்ததில் மூன்று முடிவுகள் இருப்பதாக ஒரு முடிவுக்கு வந்தேன்.

1. இப்படியெல்லாம் குணமாக்க யாராலையும் முடியாது.

2. இப்படி குணமாக்க இவர்களால் மட்டுமே முடியும். நம்மாலெல்லாம் முடியாது.

3. இவர்களை போல் குணமாக்க நம்மாலும் முடியும்.

இந்த மூன்று முடிவுகளில் ஒன்றே ஒன்றை நான் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

எதை தேர்ந்தெடுப்பது?

5

இறுதியாக, மூன்றாவதை தேர்ந்தெடுத்தேன். ஏன் நாமும் அது உண்மையாக இருக்கும் பட்சத்தில் இதை முயன்று பார்த்து அனுபவத்தில் சரி அல்லது தவறு என்று தெரிந்து கொள்ள கூடாது.

நீச்சல் கற்றுக் கொள்ள முடிவெடுத்தவுடன் டைனிங் ரூமில் உட்கார்ந்து கொண்டு இருந்தால் எப்படி?

ஹஜ்ரத் அவர்களது வீட்டிற்கே புறப்பட்டேன்.

ஒவ்வொரு நாளும் போய் வாசலில் அமர்ந்து இருப்பேன்.

ரொம்ப நாளைக்கு பிறகு என்னை உள்ளே வர அனுமதி தந்தார்கள்.

உள்ளே போய் உட்கார்ந்து இருப்பேன்.

நான்கு மணி நேரம் போய் இருக்கும். நாலு வார்த்தை கூட சேர்ந்தாப்ல பேசியது கிடையாது.

இப்படியே ஒரு வாரம், ஒரு மாதம் கடந்தது.

ஒரு முறை ஒருவர் ஹஜ்ரத் வீட்டிற்கு வந்தார், ஒரு பேப்பர் கட்டிங்கை கொண்டு வந்திருந்தார்.

அதை கொண்டு வந்து, ஹஜ்ரத் அவர்களிடம் காட்டி, “இங்கே பாருங்க... ஹஜ்ரத்.. ஒரு மீனோட படம் இது... இதுல அல்லாஹ்ன்னு எழுதியிருக்கு... நம்ம மார்க்கம் தான் உண்மையான மார்க்கம்... இதெல்லாம் குதரத்..” - அது இதுன்னு பில்டப் கொடுத்துக் கொண்டு பேசிக் கொண்டே இருந்தார்.

எனக்கு அவர் பேச்சை கேட்ட போது புதிதாய் ஒரு வீரம் வந்த மாதிரி..”மாஷா அல்லாஹ்..” என்று பெருமை உணர்வோடு சொல்லிக் கொண்டே திரும்பி  ஹஜ்ரத் அவர்களை கவனிக்கத் தொடங்கினேன்.

அவர்கள் முகத்தில் ஒரு சொட்டு மாறுதல் கூட இல்லை. ஒரு பெருமிதம் இல்லை. இந்த செய்தியை கேள்விபடும் முன்பு எப்படி இருந்ததோ அப்படியே தான் இப்பவும் இருந்தது.

என்னா இது, இப்படி இருக்கிறார்கள்...? இதற்கு ஒரு சின்ன ஆச்சர்யம் கூட இல்லையே...?

- யோசித்துக் கொண்டிருந்த போது...

ஹஜ்ரத் அவர்கள் என் பக்கம் திரும்பி சொன்னார்கள், “இந்த மாதிரி செய்திலாம் கேள்வி பட்டுட்டு உங்க ஈமான வளர்த்துகாதீங்க... நாளைக்கு மாட்டுட கன்னுல இவர் உருவம் தெரியுதும்பாங்க... அப்போ அதையும் ஈமான் கொள்ளுவீங்களா...?”

- இப்படியாக இருந்தது அவர்களின் பேச்சு..

உடல் நோய் குணமாக்குவதில் அனுபவம் கிடைப்பது இருக்கட்டும்... எனக்குள் நிறைய மன நோய் இருக்கிறதே அதனை முதலில் குணமாக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்று பட்டது.

அதற்கு எங்கள் ‘ஹஜ்ரத் வீடு’ தான் சரியான இடம் என்பதே நான் கண்ட முதல் அனுபவம்.

லஹப் - ஜுவாலை

ஸூரத்து அபுலஹப்

அபுலஹப் - யார் இவர்? இவர் பெயரில் ஒரு அத்தியாயமா? அப்படி என்ன இவருக்கு முக்கியத்துவம்? - தெரிந்து கொள்ளுமுன் -

இவரை பற்றிய சிறு குறிப்பு:

• மக்காவில் வாழ்ந்த மிகப் பிரபலமானவரும் செல்வந்தரும் ஆவார். 
• பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் தந்தையாரின் சகோதரரும் ஆவார். 
• இவரின் உண்மையான பெயர் அப்துல் உஜ்ஜா. 
• உஜ்ஜா என்பது மக்காவில் கஃபத்துல்லாஹ்வில் கற்பனையால் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்த கடவுள் சிலைகளின் ஒன்று. அந்த கற்பனை கடவுளின் அடிமை என்ற பொருள் படும் படி அமைந்திருக்கிறது இவரது பெயர்.
• ஆனால் இவருக்கு ஒரு சிறப்பு பெயர் இருந்தது. அது தான் அபுலஹப்.
• லஹப் என்றால் தீஜுவாலை, தீச்சுடர். இது ஏனெனில், இவரது முகம் நெருப்பு மாதிரி ”செக்கசெவேன்னு செவப்பா” என்பார்களே அதே போல் இருக்கும். அதாவது அவ்வளவு அழகாக இருப்பார்.
• இவரின் மனைவி பெயர் உர்வா.
• உர்வா என்பவர் மிகப் பெரிய குடும்ப வம்சத்தில் வந்தவர்.
• இவர் எப்போதும் தனது குடும்ப அந்தஸ்த்தை உயர்த்தி மற்றவர்களிடத்தில் பெருமை பேசிக் கொண்டே இருப்பார்.
• இவருக்கும் இவரது கணவருக்கு இருந்தது போலவே இன்னொரு பெயரும் இருந்தது, அது தான் உம் ஜமில் (அழகி)

1. அபூலஹபின் இரண்டு கைகளும் நாசமடையட்டும்; அவனும் நாசமாகட்டும்


2. அவனுடைய பொருளும் அவன் சம்பாதித்தவையும் அவனுக்குப் பயன்படவில்லை


3. விரைவில் அவன் கொழுந்து விட்டெரியும் நெருப்பில் புகுவான்


4. விறகு சுமப்பவளான அவனுடைய மனைவியோ 


5. அவளுடைய கழுத்தில் முறுக்கேறிய ஈச்சங் கயிறுதான்
--------------------------------------------------------------------------------------------

அப்பப்பா... எவ்வலவு கடுமையான வார்த்தைகள். அப்படி அபுலஹப் செய்த தவறு தான் என்ன...?

அபுலஹப் பெருமானார் (ஸல்) அவர்களுக்கு மிகப் பெரிய இன்னல்களை கொடுத்து வந்தான். பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் இல்லத்திற்கு அருகாமையில் உள்ள வீட்டில் வசித்து வந்த இவன் (ஸல்) அவர்கள் குரான் ஷரீஃபை ஓதினால் குப்பைகளை வீசி எறிவான்.

இவனது மகன்களுக்கு தான் பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் மகளார்களை மணமுடித்து வைக்கப்பட்டிருந்தது. மகன்களை ஏவி விட்டு அருமை மகளார்களை மணரத்தை செய்ய வைத்தான்.

பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் மகனார் காஸிம் அவர்கள் மரணத்தை எய்திய போது அந்த கனமே ஆனந்த கூத்தாடினான். இத்தகைய மோசமான ஒரு செயலை பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் மீது போரை ஏவி விட்டவர்கள் கூட செய்ததில்லை. வரலாற்றில் படித்ததுமில்லை. மேலும் வாரிசில்லாதவர் என கேலி பேசினான்.

இன்னும் சொல்லிலடங்கா இன்னல்களையும் கேடுகளையும் விளைவித்தான். தன்னுடைய ஹபீபை கிண்டலாகவும், கேலியாகவும் பேசும் இக்கயவனுக்கு இறைவன் இவன் பெரும் செல்வாக்கோடும், உடல் ஆரோக்கியத்தோடும், செல்வத்தோடும் இருந்த போது மேலே படித்த ஆயத்தை பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் வாயிலாக இறக்கி வைத்தான்.

--------------------------------------------------------------------------

‘தப்’ என்றால் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழிந்து போகுதல் என்று பொருள்படும்.

அதாவது அந்த கால அரபிகள் ஒரு பெண்ணை பார்த்து “நீங்கள் குமரியா அல்லது வயசானவரா?” என்று கேட்க “அ ஷ்ஷாபா அம் தாப்பா..” என்று கேட்பார்களாம். அதாவது “நீங்கள் குமரியா? அல்லது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழிந்து வருபவரா? (இறப்பை அடைந்து வருபவரா?)” என்று

இந்த அத்தியாயம் இறங்கிய பிறகு அபுலஹப் இந்த அத்தியாயத்தை வைத்தே மிகவும் கேலி பேசினானாம்.

பொதுமக்கள் கூடும் இடத்தில் இருக்கும் போது வேண்டும் என்றே கைகளை தூக்கி காண்பித்து, ”தபன் லகுமா” - “நீ அழிந்து போவாயாக” என்பான். மேலும் கைகளை பார்த்து “முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் சொன்னதில் ஒரு அடையாளத்தையும் கானோமே..?” என்பானாம்.
---------------------------------------------------------------------------------

இந்த அத்தியாயம் இறங்கும் வரை “அபுலஹப்” என்றால் அழகானவர், தீயின் சுடரைப் போன்ற கன்னமுடையவர் என்ற பெயரே இருந்தது. ஆனால் இந்த அத்தியாயம் இறங்கிய பிறகு “அபுலஹப்” என்ற வார்த்தைக்கே புதிய அர்த்தம் கற்பிக்கப்பட்டது.

அதாவது “லஹப்” என்றால் அழகை குறிக்காமல் - (”சயஸ்லா - பொசுங்கி விடுவான்; நாரன் தாத - நெருப்பு; லஹபின் - தீச்சுடர், ஜூவாலை”) - தீச்சுடர் பொசுக்கும் நரக நெருப்பில் அதாவது லஹபில் என்றென்றும் தங்கியிருப்பவன் என்று பொருள் கிடைக்கப் பெற்றது.
-------------------------------------------------------------------------------------

மால்கம் எக்ஸ் - மெக்காவிலிருந்து கடிதம்

I am not a racist. I am against every form of racism and segregation, every form of discrimination. I believe in human beings, and that all human beings should be respected as such, regardless of their colour.

 - (Malcom X)  Malik al Shabbaz

------------------------------------------------------------------------------------

இன்றைக்கு மனிதர்கள் பலவிதமான் முன்னேற்றங்கள் அடைந்திருக்கிறார்கள். விஞ்ஞானம், மருத்துவம், தொழில்நுட்பம் இப்படி மனித சமுதாயம் அடைந்திருக்கும் முன்னேறம் விண்ணை முட்டுகிறது.

ஆனால் இவ்வளவு ஸ்ட்ராங்கான பில்டிங்கின் முன்னேற்றத்திலும் வீக்கான பேஸ்மெண்ட்டாக ஒருவருக்கொருவர் விரோதத்தையும் குரோதத்தையும் வளர்த்துக் கொண்டே வந்துள்ளனர். இதன் வளர்ச்சியோ முன்னதைக் காட்டிலும் அதிவேகமான வளர்ச்சியாக விண்ணையே துளைத்துக் கொண்டு சென்று விட்டது எனலாம்.

குரான் ஷரீஃபின் அறிவிப்புப் படி மனிதர்கள் யாவரும்  ஒரே குடும்பமாக தான் ஆரம்பத்தில் இருந்தார்கள். ஆனால் அவர்களிடையே ஒட்டிக் கொண்டே வந்த பொறாமையின் காரணமாக அவர்களுக்குள் வேறுபாட்டையும் மாறுபாட்டையும் பார்க்க துவங்கினார்கள்.

குரான் ஷரீஃப்

2: ஸூரத்துல் பகர (பசு மாடு)

213வது வாக்கியம்

(ஆரம்பத்தில்) மனிதர்கள் ஒரே கூட்டத்தினராகவே இருந்தனர்; அல்லாஹ் (நல்லோருக்கு) நன்மாராயங் கூறுவோராகவும், (தீயோருக்கு) அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்வோராகவும் நபிமார்களை அனுப்பி வைத்தான்; அத்துடன் மனிதர்களிடையே ஏற்படும் கருத்து வேறுபாடுகளைத் தீர்த்து வைப்பதற்காக அவர்களுடன் உண்மையுடைய வேதத்தையும் இறக்கி வைத்தான்; எனினும் அவ்வேதம் கொடுக்கப் பெற்றவர்கள், தெளிவான ஆதாரங்கள் வந்த பின்னரும், தம்மிடையே உண்டான பொறாமை காரணமாக மாறுபட்டார்கள்; ஆயினும் அல்லாஹ் அவர்கள் மாறுபட்டுப் புறக்கணித்துவிட்ட உண்மையின் பக்கம் செல்லுமாறு ஈமான் கொண்டோருக்குத் தன் அருளினால் நேர் வழி காட்டினான்; இவ்வாறே, அல்லாஹ் தான் நாடியோரை நேர்வழியில் செலுத்துகின்றான்.

மேலே படித்த வசனத்தின் படி மனிதர்களிடையே உண்டான பொறாமை அவர்களை ஒருவருகொருவரை வேறுபடுத்தி காட்டியது.

எதையெல்லாம் முன்னெடுத்து வைத்து வேறுபடுத்தி பார்க்க துவங்கினார்கள் தெரியுமா?

பேசும் மொழிகள்

தோலின் நிறங்கள்

- இப்படியாக, 


இன்னும் நிறையவே வேறுபாடுகளை கண்டுபிடித்தார்கள் இந்த பொறாமை கொண்டவர்கள், 


உதாரணமாக, பிறப்பை வைத்து வேறுபாடு, சேர்த்து குவித்திருக்கும் செல்வம், மண்டையில் அடைத்திருக்கும் கல்வியறிவு, இவ்வளவு ஏன், நம்மடவர்கள் ஆதார ஹதீதுகளை வைத்துக் கொண்டே நாங்க வேற என்று வேறுபடுத்தி பார்க்க தொடங்கி விட்டர்கள்

குரான் ஷரீஃப்
30: ஸூரத்துர் ரூம் (ரோமானிய பேரரசு)
22வது வாக்கியம்


மேலும் வானங்களையும் பூமியையும் படைத்திருப்பதும்; உங்களுடைய மொழிகளும் உங்களுடைய நிறங்களும் வேறுபட்டிருப்பதும், அவனுடைய அத்தாட்சிகளில் உள்ளவையாகும். நிச்சயமாக இதில் கற்றரிந்தோருக்கு அத்தாட்சிகள் இருக்கின்றன.

மனிதர்களுக்கு இடையேயான இந்த வேறுபாடுகள் இறைவனின் அத்தாட்சிகளில் உள்ளது தான். ஆனால் இது கற்றரிந்தோருக்கு மட்டுமே தெரிகின்றது என்கிறது குரான் ஷரீஃப்.

மன்சூர் ஹல்லாஜ் என்ற சூஃபி ஞானி சொல்வார்கள் - “இறைவனை பார்க்க வில்லையென்றாலும் குறைந்த பட்சம் இறைவனின் அத்தாட்சியையாவது கண்டுகொள்” என்று -

இந்த வேறுபாடுகள் எதற்காக இருந்தாலும் நிச்சயமாக மனிதர்களிடையே உயர்வு, தாழ்வு பேசி பகைத்துக் கொள்வதற்காக அல்ல - இதை குரான் ஷரீஃப் அழகாக ஓர் உதாரணத்துடன் சொல்லிக் காட்டுகிறது.

குரான் ஷரீஃப்
35: ஸூரத்துர் பாத்திர் (படைப்பவன்)
27வது வாக்கியம்


நிச்சயமாக அல்லாஹ் வானத்திலிருந்து மழையை இறக்குவதை நீர் பார்க்கவில்லையா? பின்னர் நாமே அதனைக் கொண்டு பல விதமான நிறங்களுடைய கனிகளை வெளியாக்கினோம். மலைகளிலிருந்து வெண்மையானதும், சிவந்ததும், தன் நிறங்கள் பற்பல விதமானவையான பாதைகளும் சுத்தக் கரிய நிறமுடையவும் உள்ளன.


28வது வாக்கியம்


இவ்வாறே மனிதர்களிலும், ஊர்வனவற்றிலும், கால் நடைகளிலும், பல நிறங்கள் இருக்கின்றன; நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் அடியார்களில் அவனுக்கு அஞ்சுவோரெல்லாம் - ஆலிம்கள் (அறிஞர்கள்) தாம். நிச்சயமாக அல்லாஹ் யாவரையும் மிகைத்தவன்; மிக மன்னிப்பவன்.


மேலே கண்ட உதாரணத்தில் மழை நீர் ஒரே மூலத்திலிருந்து இறங்கினாலும் பல விதமான கனிகளை வெளியாக்குகின்றன, அதே போல் தான் மனிதர்களிடையே பலவிதமானவர்களும் இருக்கிறார்கள், ஆனால் எவர்கள் அறிஞர்கள் என்றால் இந்த வேறுபாட்டை வைத்து பிரிவினை ஏற்படுத்தி அதன் மூலம் பிழைப்பு நடத்தாமல் அவனுக்கு அஞ்சி நடப்பவர்கள் தாம் என்ற கருத்தே இதன் அடிப்படையாகும்.


இன்னொரு வசனம் இப்படி வருகிறது...



குரான் ஷரீஃப்
49: ஸூரத்துல் ஹுஜுராத் (அறைகள்)
13வது வாக்கியம்


மனிதர்களே! நிச்சயமாக நாம் உங்களை ஓர் ஆண், ஒரு பெண்ணிலிருந்தே படைத்தோம்; நீங்கள் ஒருவரை ஒருவர் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு. பின்னர், உங்களைக் கிளைகளாகவும் (shu'uban - அதாவது தேசத்துடையவர்களாகவும் nations), கோத்திரங்களாகவும் (qabaila - அதாவது குழுக்கள், வம்சாவளிகள் tribes) ஆக்கினோம்; (ஆகவே) உங்களில் எவர் மிகவும் பயபக்தியுடையவராக (atkakum - most righteous of you)  இருக்கின்றாரோ, அவர்தாம் அல்லாஹ்விடத்தில், நிச்சயமாக மிக்க கண்ணியமானவர் (most noble of you). நிச்சயமாக அல்லாஹ் நன்கறிபவன், (யாவற்றையும் சூழந்து) தெரிந்தவன்.

(Refer: the book "qabila - tribes" - http://books.google.com.sg/books/about/Qabila.html?id=rE2FAAAAMAAJ&redir_esc=y)



இஸ்லாத்தை பொறுத்த வரை மனிதர்கள் குரங்கிலிருந்தோ அல்லது சிங்கம் புலியிலியிருந்தோ அல்லது வேறு எந்த மிருகத்திடமிருந்தோ வந்தவர்களல்ல, 
மனிதனை மிருகத்தோடு எல்லாம் ஒப்பிட்டு ஒரு வகையாக கேவலப்படுத்தவில்லை மாறாக மனிதனை சிரத்தையோடு படைத்தான், அவனுடைய ஆவியை ஊதினான் என்று தான் மனிதனை கண்ணியப்படுத்துகிறது இஸ்லாம்.


மேலே கண்ட இந்த வசனத்தில் ரொம்பவும் கவனிக்க வேண்டிய வாசகம் “மனிதர்களே!..” என தொடங்கும் இந்த வசனம் தான்.


அப்படி என்ன இதில் முக்கியத்துவம் என்றால்...?


இதற்கு முந்தைய வசனங்கள் அனைத்தும் “முஃமீன்களே!..” என்று தொடங்கியிருக்கும் போது இந்த வசனம் மட்டும் சட்டென்று “மனிதர்களே..!” என்று மாற்றியிருப்பது தான்.


இந்த வசனத்திற்கு லீடாக தான் முந்தைய வசனங்களை என்னால் பார்க்க முடிகிறது. முந்தைய வசனங்கள் எதுவுமே ஆழ்ந்து படித்து புரிந்துக் கொண்டு பின்பற்ற வேண்டியவை தான் என்றாலும் நான் குறிப்பிட்டு இங்கே எழுத நினைக்கும் வசனம் இதே அத்தியாயத்தில் வரும் 11வது வசனமாகும்.


இந்த அத்தியாயத்தில் முஃமீன்களை பார்த்து இறைவன் கட்டளையிடுகிறான். ஒரு சமூகத்தார் இன்னொரு சமூகத்தாரை பார்த்து பரிகாசம் செய்ய வேண்டாம் என்று.


இன்றைக்கு பார்த்தீர்கள் என்றால், ஒரு சமூகத்தை பார்த்து, “காலா”, “சப்பாத்தி”, “மதராஸி”, “பச்சை”, “மாவு”, “மஞ்சள்” - இன்னும் எப்படி எப்படி எல்லாமோ ஒருவருக்கொருவர் பரிகாசம் செய்து கொள்கிறார்கள் - இப்படி எல்லாம் செய்யவே கூடாது.குறிப்பாக சாதியை குறிப்பிட்டு பழித்து சொல்வது அறவே வெறுக்கப்பட வேண்டிய ஒழிக்கப் பட வேண்டிய ஒன்று.

இதையெல்லாம் சொல்லி விட்டு “மனிதர்களே!” என்று ஆரம்பித்து நீங்கள் அனைவரும் ஒரு தாய் மக்கள் தான், பல தேசத்தவர்களாக, பல குடும்பம் குழுக்களாக பிரிந்திருப்பது உங்களில் ஒருவரை ஒருவர், “இன்னாரின் மகன், இன்னாரின் குடும்பம் இன்ன நாட்டுக்காரர்” என்ற அடையாளத்திற்காக மட்டும் தான். இதனால் உங்களுக்கு அல்லாஹ்விடத்திலே எந்த கண்ணியமும் நிச்சயமாக கிடையாது, அதாவது நான் சவுதி அரேபிய சிட்டிசன், அமெரிக்க சிட்டிசன் என்பதிலெல்லாம் கண்ணியம் கிடையாது, யார் கண்ணியம் உடையவர்கள் என்றால் யார் நேர்மையாக, நீதமாக, பயபக்தியோடு நடந்து கொள்கிறீர்களோ அவர்கள் தான், இதனால் அப்படி நடந்து கொள்வதால் உங்களுக்கு நீங்கள் யாராக இருந்தாலும் சரியே கண்ணியம் உண்டு என்று இறைவன் தீர்ப்பளித்து இருக்கிறான்.

மனிதர்கள் மாறுபட்டு இருந்தாலும் மேலே கண்ட வசனத்தை முழுமையாக ஏற்றுக் கொண்ட முஸ்லீம்களிடையே கூட ஆப்கானி, பாகிஸ்தானி, ஈரானி, ஷியா, சுன்னி என்ற பல வேறுபாடுகள் நாடுகள், மொழிகள், நிறங்கள், உயரங்கள் செல்வங்கள் கல்வியறிவு இப்படியாக வேறுபட்டு இருந்தாலும் ஹஜ் என்று வரும் போது ஒரே அணியாக அதாவது “உம்மத்” என்ற ஒரே அடையாளமாக இணைந்து விடுகிறார்கள் என்பதே இஸ்லாத்தின் சிறப்புகளில் ஒன்றாகும்.

இந்த ஹஜ் எனும் பயனம் தான் மால்கம் - எக்ஸ் என்பவரின் வாழ்க்கையில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

True Islam taught me that it takes all of the religious, political, economic, psychological, and racial ingredients or characteristics, to make the Human Family and the Human Society complete

- (Malcom X)  Malik al Shabbaz

----------------------------------------------------------------------------------------------------

மால்கம் எக்ஸ் என்பவர் ஒரு ஆப்பிரிக்க அமெரிக்கர், அவர் சார்ந்த இன மக்களின் உரிமைக்காக போராடிய மிகப் பெரிய சக்தியாக விளங்கியவர், முஸ்லிமாக மாறிய பிரபலங்களில் மிக முக்கியமானவர்.

இவரின் வாழ்க்கையில் ஒரு முக்கிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய சம்பவம் ஹஜ்ஜின் போது இவருக்கு ஏற்பட்ட தாக்கம். ஹஜ் என்பது உலகின் பல பாகங்களிலிருந்து மனிதர்கள் தனது நாடு இனம் மொழி குலம் கோத்திரம் அடையாளம் பால் இப்படி எல்லா பிரிவுகளையும் உடைத்தெறிந்து படைத்த ஒரே இறைவனின் முன்னால் முழுமையாக சரணடைந்தவர்களாக இப்ராஹீம் நபி (அலை) அவர்களின் வேண்டுதலை நிறைவேற்ற செல்லும் ஒரு மிகப் பழமையான பயணமாகும்.

இந்த பயணத்தை பற்றி மால்கம் எக்ஸ் குறிப்பிடும் போது, “இந்த பூமியில் நான் வாழ்ந்த இந்த 39 வருடத்தில், புனித நகரான மக்காவில் மட்டுமே முதன் முறையாக அனைத்தையும் படைத்தவனின் முன்பாக நிற்பதாக உணர்ந்ததோடு ஒரு முழுமையான மனிதனாக நான் உணர்த்துக் கொண்டதும் ஆகும்” என்றார்.

மறைந்த சகோதரருக்கு இந்த (பிப்ரவரி) மாதம் 21ந் தேதி நினைவு நாள்..

இறைவன் இவருக்கு மேலான ஆஹிர் வாழ்க்கையை அருள்வானாகவும்..!

அன்னாரின் நினைவாக...

அல் ஃபாத்திஹா...
---------------------------------------------------------------------------------------

I am and always will be a Muslim and my religion is Islam

- (Malcom X)  Malik al Shabbaz

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------------------------

All praise is due to Allah - the Lord of all the Worlds

- (Malcom X)  Malik al Shabbaz

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

மவ்லித் - மீலாதுந் நபி - நினைவு கூறல்

(Sister of Islam "Hooriya Rafeeq" from Pakistan)

மவ்லித், மீலாதுந்நபி இன்றைக்கு ஒரு விவாததற்குறிய பொருளாகி விட்டது

‘நபி வழி நடக்காத இவர்களுக்கு விழா என்ன ஒரு கேடு..”

 “நபி பிறந்த தினமும் மறைந்த தினமும் ஒரே நாள் தான். இவர்கள் பிறந்ததற்காக கொண்டாடுவது முரணாக இருக்கிறது”

”கிறிஸ்தவர்கள் ஈஸா நபியின் பிறந்த நாளை கொண்டாடுவதற்கும் இதற்கும் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை”

“எந்த நபியிடத்திலும் வேற்றுமை பாராட்டக் கூடாது என்று குரானில் வரும் போது இவர்கள் இந்த நபிக்கு மட்டும் எப்படி விழா எடுக்கலாம்”

“இது பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் காலத்தில் இல்லாத ஒரு புதுமை - பித் அத்”

- இப்படியாக இவர்களின் பிறந்த தினத்திலிருந்து இதே பல்லவியை தான் (”ஷிர்க்”கை விட்டுட்டேனே - இது ஷிர்க்) நபி (ஸல்) அவர்களின் பிறந்த தினத்தில் நடைபெறும் நிகழ்வுகளை பற்றி அறியாத நிலையிலிருந்து கருத்துக்களை பரப்பி வருகிறார்கள்.

இவர்கள் எந்த காரணம் கொண்டும் இந்த மாதத்தை நபி பிறந்த தினத்தை அனுசரிக்காமல் போகட்டும்.. அதை பற்றி தனிப்பட்ட முறையில் எந்த பிரச்சினையும் இல்லை..

ஆனால் ‘மவ்லித்’ என்று வரும் போது எங்களின் அதாவது இதனை அணுசரிக்கும் என் போன்றோரின் உணர்வுகள் எப்படி இருக்கும் என்று விளக்குவதில் வார்த்தைகள் தட்டுபாடு ஏற்படுவது உண்டு.

உணர்வுகளை எந்த வார்த்தையில் சொல்லி அடைத்து போட முடியும்?

மீலாத் என்றமுஸ்லீம்கள் கூடும் ஒரு நிகழ்வை குறிக்கும்  வார்த்தையை புரிந்து கொள்வதற்கு இதையொத்த வேறு வார்த்தைகளை ஒப்பிட்டு புரிந்து கொள்ள முற்படலாம்.

பள்ளிகூடத்தில் பரீட்சைக்கு படிக்கும் போது மாணவர்கள் குரூப்பாக சேர்ந்து படிப்பதுண்டு. (படிக்காமல் குறட்டை விட்டு பரீட்சையில் கோட்டையும் விடுவதுமுண்டு - அது வேறு விஷயம்) குரூப் ஸடடி என்று சொல்வோம்.

இதையே முஸ்லீம்கள் கூடி இஸ்லாம் சார்ந்த செய்திகளை பேசினால் ’மஜ்லிஸ்’ அல்லது ‘ஹலகா’ என்று சொல்வதுண்டு.

மீலாத் என்பதன் விளக்கம் அதன் பெயரில் இல்லை... இந்த தினத்தை ஒரு reference point ஆக வைத்து கூடுகின்ற மக்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்பதில் தான் இருக்கிறது, இந்த தினத்தில் கலந்து கொள்பவர்களின் உணர்வுகள் எங்கனம் இருக்கின்றது என்பதில் தான் இருக்கிறது.


இறைவன் வந்து உங்கள் செயல்களையோ அல்லது சொற்களையோ பார்ப்பதில்லை. அவன் உங்களின் உள்ளங்களை தான் பார்க்கின்றான். 


நாங்கள் ஹிஜ்ரி ஆண்டை ஒரு ஆண்டு கனக்காக நபிகள் நாயகம் அனுசரிக்காத போதும் ஏற்றுக் கொண்டு தானிருக்கிறோம்.


இதனால் அவர்களுக்கு மாறு செய்கிறோம், இல்லாத புதுமையை செய்து விட்டோம் என்றும் அர்த்தமாகாது. இது ஒன்றும் வெறுக்கத்தக்கதோ மார்க்கத்துக்கு பங்கம் விளைவிக்கும் செயலோ அல்ல.


மீலாதும் இதே போல் தான் எங்களுக்கு - நாங்கள் ஒன்றும் அருவருக்கத்தக்க காரியங்களை செய்யவில்லை. மற்ற நாட்களில் கூடாமல் போவதற்கு எங்களுக்கு ஏதேதோ உலக excuseகள் உள்ளன. 


இந்த நாளில் நாங்கள் இத்தகைய excuseகளை தூக்கி வைத்து விட்டு ஒன்று கூடுகிறோம். 


உவைஸ் கர்னி (றலி) என்பவர்கள் பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் பல் உடைந்து விட்டது என்று கேள்விபட்டவுடன் எந்த பல் என்று தெரியாததால் தனது அத்தனை பல்லையும் உடைத்து கொண்டார்களாம்.


இது போன்ற அன்பு எல்லாம் சொல்லி கொடுத்தெல்லாம் வராது. கிதாபுல படிச்சும் வராது. அல்லாஹ் எந்த உள்ளத்தை பார்ப்பதாக சொல்கிறானோ அந்த உள்ளத்தில் கருவுற்று பிறந்து வளரனும். அப்படி வருவதற்கும் இறைவனின் அருள் வேண்டும்.



பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவை விட்டு மதீன நகருக்கு சென்று ஆறு ஆண்டுகள் கழித்து மக்கா நோக்கி திரும்புகிறார்கள்.


அவ்வாறு ஆயிரத்து நானூறு பேருடன் வந்த போது ஹுதைபியா என்ற இடத்தில் இறைநாட்டப்படிகூடாரமடித்து தங்கினார்கள் என்பது நமக்கு தெரிந்த செய்தி தான்.

அப்போது மக்கத்துகுறைஷி தரப்புகளிடமிருந்து பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவின் உள்ளே வர அனுமதிக்க கூடாது என்று சொல்லி திருப்பி அனுப்ப பல பேர் வந்து பேசினார்கள். அதில் பேசிவிட்டு சென்ற ஒருவர் குறைஷிகளிடம் திரும்பி பெருமானார் (ஸல்) அவர்கள் மீது முஸ்லிம்கள் கொண்டிருந்த அன்பை இவ்வாறு விளக்கினார்...

“கண்டேன், கண்டேன், ரோமானிய மன்னாதி மன்னன் கெய்ஸரின் அரசவையையும் கண்டேன்.
கண்டேன், கண்டேன் பாரசீகப் பேரரசன் கிஸ்ராவின் பாராளுமன்றத்தையும் கண்டேஎன்
அங்கு கூட அவர்களின் ஏவலர்கள் கூட இரு கை ஒடுக்கி வாயைக் கையில் புகைத்து நின்ற காட்சியை காணவில்லை
முஹம்மதின் (ஸல்) முன்னிலையில் தான் நான் அக்காட்சிகளைக் கண்டேன்..

- என்று சொல்லி விட்டு தொடர்கிறார்...

“அவர்களின் உமிழ் நீரைக் கையிலேந்தி உடலிலே பூசிக்கொள்பவர் எத்தனை பேர்?
அவர்களின் உளு செய்யும் நீர் தரையிலே துளிகூட விழாது கையிலே தாங்கித் தங்களின் உடலிலே தடவிக் கொள்பவர் எத்தனை பேர்? என்று வாயார்ந்தார் அவர்.”

இந்த பிரியமெல்லாம் கிதாபை பார்த்து தான் வருமா? இல்லை பெருமானார் (சல்) அவர்கள் தான் அப்படி செய்ய சொல்லி தான் வந்ததா?

அருமை சஹாபாக்களை பற்றி “அண்ணன் எப்போ சாவான்... திண்ணை எப்போ காலியாகும்..” என்று இப்லீஸை விட அறிவு கேள்விகள் தொடுக்கும் இப்லீஸின் அண்ணன்மார்களுக்கும் தம்பிமார்களுக்கும் அன்பு பற்றி தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை. புரிய வைக்க முற்படுவதிலும் அர்த்தமில்லை..


மீலாது என்பது ‘ஹல்கா”வை போல் கூட அல்ல... உதாரணமாக ஹல்காவுக்கு தேவைப்படுவது போல் pre-requisite இதற்கு தேவை இல்லை.. குறிப்பிட்ட படிப்பு, குறிப்பிட்ட அறிவு இருக்க வேண்டும் என்பது கூட அவசியமில்லை.


மீலாதில் கலந்து கொள்ள ஒரே ஒரு Criteria மட்டுமே உண்டு...  ஒரே ஒரு அடிப்படை காரணம் மட்டுமே உண்டு.. அது பெருமானார் (சல்) அவர்களின் மீதுள்ள அளவு கடந்த அன்பு மட்டுமே... அன்பு மட்டுமே.. அன்பு மட்டுமே.. (ஆதாரம் அல்ல)


பின் குறிப்பு:


நாகூர் தர்ஹாவில் நடந்த மீலாது விழா குரான் ஷரீஃப் ஸூரா மனப்பாடமாக கிராஅத்தாக ஓதும் போட்டியில் எனது தங்கையின் மகனார் ஷகீல் அஹ்மதுக்கு சிறப்பு பரிசு கிடைத்துள்ளது... அல்ஹம்துலில்லாஹ்...

இணைப்பு:

http://www.mysticsaint.info/2012/01/message-rabiul-awwal-milad-nabi.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+mysticsaint+%28Inspirations+and+Creative+Thoughts%29

க்வாஜா மெரி க்வாஜா - மாஷா அல்லாஹ் அஜ்மத்தின் அருமை

சல்மான் பாய் த பெஸ்ட்

திரைக்கதை வைத்தியர் - கே.பாக்யராஜ் 2

இணைப்பு: திரைக்கதை வைத்தியர் - கே.பாக்யராஜ் 1

அம்மா, அண்ணன், சொந்தங்கள், நண்பர்கள் என்று யாருடைய உதவியும் இல்லாமல் சினிமாவில் நுழைந்து வெற்றி கொடியை பறக்க விட்டவர் யாரென்று கேட்டால் எல்லோருக்கும் நடிகர் அஜித்தின் ஞாபகம் வரலாம், ஆனால் எனக்கு கே.பாக்யராஜ் அவர்களின் ஞாபகம் தான் வரும்.

சாதாரண நிலையிலிருந்து யாருடைய தயையும் இல்லாமல்  தனது தனிப்பெரும் திறமையினால் தனக்கென ஒரு இடத்தை பிடித்த மாபெரும் கலைஞர் இவர். 

இவருடைய படங்களை கேள்வி - பதில் பகுதிகளாக அதாவது இடைவேளை வரை கேள்வி பகுதியாகவும் இடைவேளைக்கு பின்பு அந்த கேள்விகளுக்குறிய பதில் பகுதியாகவும் என்னால் பார்க்க முடிகிறது. 

சிறப்பான கேள்விகளை தேர்ந்தெடுத்து நகைச்சுவை, குடும்ப உறவுகள், இனிய பாடல்கள் கலந்து கேள்விகளை அடுக்கி கொண்டே வருவார், பிறகு அழுத்தமான, ஆழமான, நெகிழ வைக்கும் காட்சிகளை கொண்டு அந்த கேள்விகளுக்கான விடையை தெளிவாக சொல்லி முடிப்பார்.

தமிழ் சினிமாவில் வந்த காதல் படங்களில் அது கல்லூரி காதலாகட்டும், அலுவலக காதலாகட்டும், ஏழை - பணக்காரன், வெவ்வேறு மதங்கள், ஜாதிகள், இப்படி எத்தனை எத்தனையோ வந்து குவிந்து கொண்டிருக்கும் காதல் படங்களிலேயே இது வரை நான் பார்த்த படங்களில் சிறந்த படம் என்று ஒரு காதல் படத்தை கேட்டால் அது இவர் இயக்கிய டார்லிங் டார்லிங் டார்லிங் படத்தை தான் சொல்வேன்.

படம்: டார்லிங் டார்லிங் டார்லிங்

அந்த ஏழு நாட்கள் படத்தில் ராஜேஷ் ஒரு வசனம் சொல்வார், “பிஞ்சு மனசுல எதுவும் ஆழமா பதிஞ்சிடும்...” என்று. அது போல் வாட்ச்மேன் மகனான ராஜா தன்னுடைய முதலாளி மகளான ராதாவோடு சிறு வயதில் பள்ளிகூடத்தில் ஒன்றாக படித்த போது ஏற்பட்ட பழக்கத்தை பெரியவனான பின்பும் காதல் என்று கற்பனை வளர்த்து கொண்டு வேலை இல்லாத வெட்டி ஆஃபிஸர் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

இவருடைய அப்பாவாக வருபவர் கல்லாபெட்டி சிங்காரம். என்ன நடிகர் சார் இவர்? - இவரின் முதல் அறிமுக காட்சியில் இவர் தான் முதலாளி என்பது போல் காட்டப்படும் பாருங்கள்.. நகைச்சுவைக்கு நான் கியாரண்டி கையெழுத்து போட்டு தர்ரேன்.

பழகியவை ஆழமாக பதிவதற்கு அதே ஊரில் தொடர்ந்து வளர்ந்து வரும் சூழலும் காரணமாக அமைந்திருக்கிறது,ஆனால் ராதாவோ சிறு வயதிலேயே வெளியூருக்கு படிக்க சென்று விட்டு பெரியவளானதும் திரும்ப அந்த ஊருக்கு வருகிறாள். 

ராஜா தனது காதலியாக தான் ராதா தன்னை காண வருகிறாள் என்று எண்ணிக் கொண்டு பந்தாவாக டிரஸ், கேப் எல்லாம் போட்டுக் கொண்டு இரயில்வே ஸ்டேஷனுக்கு போய் அவரிடம், “ஐயம் ராஜா.. வாட்ச்மேன் சன் ராஜா..” என்று பஞ்ச் டயலாக் பேச - அவரோ, “பெட்டியெல்லாம் எடுத்துக்குங்க..” என்று சொல்கிறார்.

ராதா எல்லாவற்றையும் மறந்து விட்டார் என்பதை எவ்வளவு அழுத்தமாக சொல்லியிருப்பார். இவரின் காட்சிஅமைப்பில் ஒன்றை கவனிக்கலாம், ஒரு அழுத்தமான காட்சியை சொல்வதற்கு முன்பு அதற்கு முந்தைய லீட் காட்சியில் நகைச்சுவையை வைத்திருப்பார் - அதெல்லாம் பார்த்து அனுபவிக்கணும்.

உள்ள கதவை நீ மெல்ல திறந்தால்

அந்நாளே பொன்னாளாய் என் ஜென்மம் விடியும்

எந்நாளும் பன்னீரில் என் நெஞ்சம் நனையும் 

                                                   - என்று ஏங்கியபடி கவிபாடுகிறான் ராஜா.

ஒரு கட்டத்தில் ராதாவுக்கு ராஜா தன்னை தான் காதலிக்கிறார் என்று தெரிய வரும் போது, “உங்களோட லவ் எவ்வளவு சின்சியரானது, டீப்பானதுன்னு என்னால புரிஞ்சிக்க முடியுது, ஆனால் உங்க முட்டாள்தனத்தை தான் என்னால ஜூரணிக்க முடியல.. Let's forget the past..... எனக்கு ஏற்கனவே திருமணம் நிச்சயதார்த்தம் முடிஞ்சிடுச்சு.. எனக்கு ஃபிக்ஸ் பண்ண மாப்பிள்ளை நாளைக்கி வரப் போறார்..” என்று கேள்வி பகுதியை நிறைவு செய்கிறார். 

(இப்போது பாக்யராஜ் தன்னை காதலிக்க சொல்லி கொஞ்சம் டிரை பண்ணி பாருங்களேன் என்றெல்லாம் சொல்லி பரிதாபப்பட வைப்பார்.)

கேள்வி என்னவென்றால் என்ன காரணம் இருந்தால் ராதாவுக்கு ராஜா மீது காதல் வரும் என்பதே அந்த கேள்வி.

இப்பொழுது ராதாவுக்கு நிச்சயம் செய்திருப்பவரும் அந்த ஊருக்கு வருகிறார். இவர் பணக்காரர், மெத்த படித்தவர், இப்படிபட்டவர்களுக்கு பணக்காரர்களோடு பழகும் முறையை பற்றி மட்டுமே தெரியும் அதுமட்டுமல்லாமல் நாகரீகம் என்ற பெயரில் எளியவர்களை அவமானப்படுத்துவதும் மட்டுமே அடையாளமாக கொண்ட பணத்தோடு திமிரும் படைத்த கூட்டத்தை சார்ந்தவர்களில் இவரும் ஒருவர். 

திரைக்கதை வைத்தியர் தன் வித்தையை காட்டும் நேரம்...

அதில் முக்கியமாக..

மழை கொட்டிக் கொண்டிருக்கும் இரவு பொழுதில் ஒரு ரிசப்சனுக்கு போயிட்டு ராதாவும் அவரது நிச்சயிக்கப்பட்ட மாப்பிள்ளையும் காரில் திரும்பி வருவார்கள். காரை ராஜா தான் ஓட்டி வருவார். வரும் வழியில் கார் பழுதாகி நின்று விடும். அதை தொடர்ந்து ராதாவும் அந்த நிச்சயித்தவரும் டிராவலர்ஸ் பங்களாவிற்கு செல்வார்கள்.

அங்கே டிரஸ் சேஞ்ச் பண்ண அறைக்குள் ராதா செல்ல அதை நிச்சயித்தவர் சாவி இடுக்கில் எட்டி பார்க்கிறார். அவருடைய நிழல் வெளிச்சத்துக்கு வந்ததை நிழலை வைத்து கண்டு கொண்ட ராதா சட்டென்று தனது ஆடையை சரி செய்து கொண்டு அறையை விட்டு வெளியேறுகிறார்.

காரை பழுது செய்து கொண்டிருக்கும் ராஜாவிடம் வீட்டிற்கு போகலாம் என்று சைக்கிளில் வரும் போது மழையிருட்டில் சைக்கிள் கீழே விழுந்து புடவை சக்கரத்தில் மாட்டிக் கொள்கிறது.

ராஜா புடவையை எடுக்க முயற்சிக்கும் போது இன்னொரு காரின் விளக்கு வெளிச்சம் புடவை இல்லாமல் ரவிக்கையோடு நனைந்து இருக்கும் ராதா மீது அடிக்கிறது. ராஜா கோபப்பட்டு கல்லெடுத்து அடிக்க வர கார் பின்வாங்குகிறது.

அதை தொடர்ந்து.. சின்ன வயதில் ராஜாவும் ராதாவும் சேர்ந்து எடுத்த போட்டோவை டிரஸர் பண்ணி வைத்திருந்த ராஜாவிடமிருந்து ராதா வாங்கி, ராதா அவரை மட்டும் தனியாக வெட்டி பிரித்து வைத்திருந்திருப்பார். இப்போது பழுதாகி நின்ற காரை நிச்சயிக்கப்பட்டவர் சரி செய்து எடுத்து வரும் போது டேஷ் போர்டில் ராஜாவின் போட்டோ இருப்பதை பார்த்து எடுத்து வந்து இரண்டையும் பக்கத்தில் பக்கத்தில் வைத்து பார்ப்பார்.

நிச்சயிக்கப்பட்ட அவர் ராதாவிடம் சராமரியாக கேள்விகள் கேட்கிறார், இறுதியாக, “... ஆஸ்திக்கு என்னையும் ஆசைக்கு அவனையும் செட் அப் பண்ற உன்னோட ஸ்டைல இன்னையோட விட்டுடு..” என்று சொல்லி விட்டு போட்டோ ஆல்பத்தை விட்டு எரிகிறார்.

போட்டோக்கள் கீழே சிதறி கிடக்கிறது. அதில் ஒரு போட்டோ ராதா சிறு வயதில் எடுத்த போட்டோ, அதை பற்றி முன்பு ராஜாவிடம் காட்டி, “இது என்ன டிரஸ் ஒரு மாதிரியா இருக்கு..” என்று கேட்க..

ராஜா பதிலளிப்பார், “ஐயையோ, அது டிரஸ் இல்லீங்க... சின்ன வயசுல நீங்க டிரஸ் இல்லாம எடுத்த போட்டோ.. இப்ப நீங்க பெரிய பொன்னாயிட்டீங்க.. அத அப்படியே பாத்தா நல்லாயிருக்காதுண்ணு நான் தான் இங்க்லேயே டிரஸ் பண்ணி விட்டேன்..”

- வேறு என்ன வேணுங்கறீங்க... ”ஐ லவ் யு ராஜா..” - ராஜாவின் அந்த நாள் பொன்னான நாள் தான்.

இதற்கிடையே பலவித காரணங்களால் தனது காதலை தனது தந்தையிடம் சொல்ல முடியாமல் தவிக்கிறாள் ராதா. ஆனால் ராதாவுக்கு நிச்சயிக்கப்பட்டவரின் தந்தையான அந்த பணக்கார ஜெண்டில்மேனோ ராதாவின் டைரியை படித்து படத்தோட மொத்த கதை திரைக்கதையையும் தெரிந்து கொள்கிறார்.

அவர் ராதாவின் காதலை கைகூட வைக்க நினைக்கும் போது அவரது மகன் குறிக்கிடுகிறார், “பத்திரிக்கை கொடுத்துட்டு இப்ப இப்படி முடிவெடுத்தா நம்ம ஃபேமிலி ஸ்டேட்டஸ் என்னாவுறது..” என்கிறார்

அதற்கு அந்த ஜெண்டில்மேன், “......... நானும் உங்க அம்மாவும் 40 இயர்ஸுக்கு மேலா தாம்பத்யம் நடத்தியிருக்கிறோம். ஆனா எங்க பெட்ரூம்ல ஒரு நாள் கூட லைட் எறிஞ்சதேயில்லை.. அப்படிப்பட்ட எங்களுக்கு பொறந்த நீ.. ஒரு பொண்ணு பாத்ரூம்ல குளிக்கும் போது எட்டி பார்த்திருக்கிறியே.. அதுல போகாத பிரஸ்டிஜா இதுல போவ போவுது... ...... 

கெட் அவுட் அண்ட் கெட் லாஸ்ட்..”  என்று பதில் சொல்கிறார் திரைக்கதை வைத்தியர்.

பிறந்த நாள் வாழ்த்துகள், சார்..

சூஃபி பாடல் - அல்லாஹ் கே பந்தே - கைலாஷ் கெர் பாடிய பாடல்

படம்: வைசா பி ஹோதா ஹெய்ன் (பார்ட் 2) (அர்த்தம்: அப்படியும் நடப்பதுண்டு!)

பாடல்: விஷால் தத்லானி

இசை: விஷால் - சேகர்

பாடகர்: கைலாஷ் கெர்

Toota toota ek parinda aise toota
Ke phir jud naa paaya
Loota loota kisne usko aise loota
Ke phir ud naa paaya

Girta hua woh asma se

Aakar gira zameen par
Khwabon mein phir bhi badal hi the
Woh kehta raha magar
Ke allah ke bande hasde allah ke bande
Allah ke bande hasde jo bhi ho kal phir aayega

உடைந்து நொறுங்கியது
உடைந்து நொறுங்கியது
ஒரு பறவை..!


ஆறாத காயங்களால்
நிலை குலைந்தது
அந்த பறவை


பறிபோனது
பறிபோனது
அதன் சிறகுகள்..!


பறந்து திரியும் 
தன்மை இழந்தது
அந்த பறவை


வானத்தின்
உச்சியிலிருந்து
பூமியின்
பள்ளத்தாக்கிற்கு
விழுந்து கிடக்கின்றது
இப்போது


ஆயினும்
கனவுகளின் வழியே
நம்பிக்கை மேகமாய் 
பறக்கின்றது


ஆகையினால்
அது 
தொடர்ந்து
சொல்லிக் கொண்டே
இருந்தது


”அல்லாஹ்வின் பந்துக்கள்
நீங்கள்
எனவே
மகிழ்வாய் இருங்கள்
எதுநடந்த போதிலும்
நாளை 
நமக்காகவே உள்ளது”


Kho ke aapne par hi to usne tha ud naa sikha

Gham ko aapne saath mein lele dard bhi tere kaam aayega
Allah ke bande hasde allah ke bande
Allah ke bande hasde jo bhi ho kal phir aayega

உண்மையில்
சிறகுகளை இழந்த 
பின்பு 
தான்
அது
பறக்கவே 
கற்றுக் கொண்டிருக்கிறது


உங்கள்
வலிகளை 
துயரங்களை
உங்களோடு
எப்போதும்
சேமித்து வைத்திருங்கள்


அது
உங்களுக்கு
நிறைய
கற்றுக் கொடுக்கும்

”அல்லாஹ்வின் பந்துக்கள்
நீங்கள்
எனவே
மகிழ்வாய் இருங்கள்
எதுநடந்த போதிலும்
நாளை 
நமக்காகவே உள்ளது”

Tukde tuke ho gaya tha har sapna jab woh toota
Bhikre tukdon mein allah ki marzi ka manzar paayega
Allah ke bande hasde allah ke bande
Allah ke bande hasde jo bhi ho kal phir aayega


சிறகுகளோடு 
சேர்ந்து
அதன்
கனவுகளும்
சிதறுண்டு போனது


தவிர்க்க முடியாத
இழப்புகள்
அல்லாஹ்வின் 
முடிவுகள்
ஆதலால்
அது 
அவன் முடிவை
மனதார
ஏற்றுக் கொண்டது



”அல்லாஹ்வின் பந்துக்கள்
நீங்கள் -
எனவே
மகிழ்வாய் இருங்கள்
எதுநடந்த போதிலும்
நாளை 
நமக்காகவே உள்ளது”