Hasbi Rabbi jallaAllah Ma fi qalbi ghayru'Llah - Lord is my Sole Sufficiency Glorious is Allah Nothing is in my heart except the Divine. இன்னும் எவரும் நாட முடியாத, அடைய முடியாத இருவில் (போன்ற புருவ) மத்தியின் இடைவெளியளவு (இறைவனை) நெருங்கும் அந்தஸ்த்தைப் பெறும் வரை நீங்கள் ஏறிக் கொண்டே போனீர்கள். - கஸீதத்துல் புர்தாஹ் (பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் புகழ்ப்பா)
Wednesday, August 31, 2011
Thursday, August 25, 2011
Sunday, August 21, 2011
யாஸீன் - குரான் ஷரீஃபின் இதயம்
ஸூரத்து யாஸீன்
குரான் ஷரீஃபின் 36 வது அத்தியாயம்
1. யாஸீன்
2. ஞானம் நிரம்பிய இக் குரானின் மீது சத்தியமாக!
3. நிச்சயமாக, நீர் தூதர்களில் உள்ளவராவீர்
4. நேரான பாதை மீது (இருக்கின்றீர்)
5. யாவரையும் மிகைத்தோன், கிருபையுடையோனால் இறக்கி அருளப்பட்டதாகும்.
6. எந்த சமூகத்தினரின் மூதாதையர்கள், எச்சரிக்கைபடாமையினால் இவர்கள் அலட்சியமாக இருக்கின்றார்களோ, இவர்களை நீர் எச்சரிப்பதற்காக
7. இவர்களில் பெரும்பாலோர் மீது வாக்கு நிச்சயமாக உண்மையாகிவிட்டது; ஆகவே இவர்கள் ஈமான் கொள்ளமாட்டார்கள்
8. நிச்சயமாக நாம் அவர்களுடைய கழுத்துகளில் மோவாய்க் கட்டைகள் வரையில், அரிகண்டங்களை போட்டிருக்கின்றோம்
9. இன்னும் நாம் அவர்களுக்கு முன்னே ஒரு தடுப்பையும் பின்னே ஒரு தடுப்பையும் ஏற்படுத்தியுள்ளோம்; அவர்களை மூடிவிட்டோம் - ஆகையால் அவர்கள் பார்க்க முடியாது
10. இன்னும், அவர்களை நீர் அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்வதும் அல்லது அவர்களுக்கு அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்யாமலிருப்பதும் அவர்களுக்கு சமமே தான்; அவர்கள் ஈமான் கொள்ள மாட்டார்கள்.
11. நீர் அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்வதெல்லாம் உபதேசத்தை பின்பற்றி யார் மறைவாகவும் அர்ரஹ்மானுக்கு அஞ்சி நடக்கிறார்களோ அவர்களைத்தான்; அவருக்கு மன்னிப்பும் மகத்தான நற்கூலியும் உண்டென்று நன்மாராயம் கூறுவீராக.
12. நிச்சயமாக மரணமடைந்தவர்களை நாமே உயிர்ப்பிக்கிறோம்; அன்றியும் அவர்கள் முற்படுத்தியதையும் அவர்கள் விட்டுச் சென்றவற்றையும் நாம் எழுதுகிறோம்; எல்லாவற்றையும், நாம் ஒரு விளக்கமான ஏட்டில் பதிந்தே வைத்துள்ளோம்.
13. தூதர்கள் ஓர் ஊர்வாசிகளிடம் வந்ததை அவர்களுக்கு உதாரணமாகச் சொல்வீராக
14. நாம் அவர்களிடம் தூதர்கள் இருவரை அனுப்பியபோது, அவ்விருவரையும் அவர்கள் பொய்யாக்கினார்கள்; ஆகவே மூன்றாவது தூதரை கொண்டு பலப்படுத்தினோம்; ஆகவே, ”நிச்சயமாக நாங்கள் உங்களிடம் அனுப்பப்பட்ட தூதர்கள் ஆவோம்” என்று அவர்கள் கூறினார்கள்
15. ”நீங்களும் எங்களை போன்ற மனிதர்களேயன்றி வேறல்லர்; அர்ரஹ்மான் எதனையும் இறக்கி வைக்கவில்லை. நீங்கள் பொய்யே கூறுகிறீர்களேயன்றி வேறில்லை” என்று கூறினார்கள்.
16. ”நிச்சயமாக நாங்கள் உங்களிடம் அனுப்பப்பட்டுள்ளவர்கள் என்பதை எங்கள் இறைவன் நன்கறிவான்” என்று கூறினர்.
17. ”இன்னும், எங்கள் கடமை விளக்கமாக எடுத்துச் சொல்வதைத் தவிர வேறில்லை”
18. கூறினார்கள், “நிச்சயமாக நாங்கள் உங்களைத் துர்ச்சகுனமாகவே கருதுகின்றோம்; நீங்கள் விலகிக் கொள்ளாவிட்டால் உங்களை திட்டமாக கல்லாலடிப்போம்; மேலும் எம்மிடமிருந்து உங்களை நோவினை செய்யும் வேதனையும் பிடித்துக் கொள்ளும்”
19. அவர்கள் கூறினார்கள்; ‘உங்கள் துர்ச்சகுனம் உங்களிடத்தில் தான் இருக்கின்றது; உங்களுக்கு நற்போதனை செய்வதையா..? அப்படியல்ல! நீங்கள் வரம்பு மீறிய சமூகத்தாராகவே இருக்கிற்ஈர்கள்.
20. ஒரு மனிதர் அப்பட்டணத்தின் கடைக்கோடியிலிருந்து விரைந்து வந்து; “என் சமூகத்தவரே! நீங்கள் இத்தூதர்களைப் பின்பற்றுங்கள்” என்று கூறினார்.
21. உங்களிடம் ஒரு கூலியும் கேட்காத இவர்களை நீங்கள் பின்பற்றுங்கள்; இன்னும் இவர்களே நேர்வழி பெற்றவர்கள்”
22. “அன்றியும், என்னைப்படைத்தவனை நான் வணங்காமலிருப்பதற்கு எனக்கென்ன? அவனிடமே நீங்கள் மீள்விக்கப்படுவீர்கள்.
23. அவனையன்றி வேறு நாயனை நான் எடுத்துக் கொள்வேனா? அர்ரஹ்மான் எனக்கு ஏதேனும் கெடுதியைக் கொண்டு நாடினால், இவற்றின் சிபாரிசு ஒரு பயனும் எனக்கு அளிக்காது. இவை என்னை விடுவிக்கவும் முடியா.
24. அப்போது நான் நிச்சயமாக, வெளிப்படையான வழிகேட்டில் இருப்பேன்.
25. ”உங்கள் இறைவன் மீதே நிச்சயமாக நான் ஈமான் கொண்டிருக்கிறேன்; ஆகவே, நீங்கள் எனக்கு செவிசாயுங்கள்”
26. ”நீர் சுவர்க்கத்தில் பிரவேசிப்பீராக” என்று கூறப்பட்டது. “என்னுடைய சமூகத்தார் அறிந்து கொள்ள வேண்டுமே என்று கூறினார்”
27. ”என்னுடைய இறைவன் எனக்கு மன்னிப்பளித்து, கன்னியமானவர்களில் நின்றும் என்னை அவன் ஆக்கி விட்டான்”
28. தவிர, நாம் அவருக்குப் பின்னால் அவருடைய சமூகத்தார் மீது வானத்திலிருந்து எந்த சேனையையும் இறக்கிவைக்கவில்லை; அப்படி இறக்கி வைப்பவராகவும் நாம் இல்லை.
29. ஒரே ஒரு பேரொளி தான்! அவர்கள் சாம்பலாயினர்.
30. அந்தோ! அடியார்கள் மீது கைசேதமே! அவர்களிடம் எந்தத்தூதர் வந்தாலும், அவரை அவர்கள் பரிகாசம் செய்யாதிருந்ததில்லை
31.” அவர்களுக்கு முன்னர் எத்தனையோ தலைமுறைகளை நாம் அழித்திருக்கின்றோம்; நிச்சயமாக அவர்கள், இவர்களிடம் திரும்பி வரவே மாட்டார்கள்” என்பதை அவர்கள் கவனிக்கவில்லையா?
32. மேலும் அவர்கள் யாவரும் ஒன்று திரட்டப்பட்டு நம்மிடமே கொண்டுவரப்படுவர்
33. அன்றியும், இறந்து கிடக்கும் பூமி அவர்களுக்கு ஓர் அத்தாட்சியாகும்; அதனை நாமே உயிர்ப்பித்து, அதிலிருந்து தானியத்தை வெளிப்படுத்துகின்றோம்; அதிலிருந்து தான் இவர்கள் உண்கிறார்கள்.
34. மேலும், அதில் நாம் பேரீத்த மரங்களினாலும், திராட்சைகளினாலும் தோட்டங்களை உண்டாக்குகிறோம்; இன்னும் அதில் நீருற்றுக்களைப் பீறிட்டு ஓடச்செய்கின்றோம்.
35. அதன் பழவகைகளை அவர்கள் உண்பதற்காக; ஆனால் அவர்களுடைய கைகள் இதை உண்டாக்கவில்லை - ஆகவே அவர்கள் நன்றி செலுத்தமாட்டார்களா?
36. பூமி முளைப்பிக்கின்ற எல்லாவற்றையும் இவர்களையும், இவர்கள் அறியாதவற்றையும் ஜோடி ஜோடியாகப் படைத்தானே அவன் மிகவும் தூய்மையானவன்.
37. இரவும் இவர்களுக்கோர் அத்தாட்சியாகும்; அதிலிருந்து பகலை கழற்றி விடுகிறோம்; அதனால் இவர்கள் ஆழ்ந்த இருளிலாகிவிடுகிறார்கள்.
38. இன்னும் சூரியன் தன் வரையரைக்குள் அது சென்று கொண்டிருக்கிறது; இது யாவரையும் மிகைத்தோனும், யாவற்றையும் நன்கறிந்தோனுமாகியவன் விதித்ததாகும்
39. இன்னும் பழைய பேரீத்த மட்டையைப் போலாகும் வரையில் சந்திரனுக்கு நாம் பல மன்ஸில்களை ஏற்படுத்தியிருக்கின்றோம்
40. சூரியன் சந்திரனை பிடிக்க முடியாது; இரவு பகலை முந்தமுடியாது. இவ்வாறே எல்லாம் வட்டவரைக்குள் நீந்திச் செல்கின்றன.
41. இன்னும் அவர்களுக்கு ஓர் அத்தாட்சி, நாம் நிச்சயமாக அவர்களுடைய சந்ததிகளை நிறப்பப்பட்ட கப்பலில் ஏற்றிச் செல்வதில் உள்ளது.
42. இன்னும், அவர்கள் ஏறிச் செல்வதற்காக அதைப் போன்ற நாம் அவர்களுக்காகப் படைத்திருக்கின்றோம்
43. அன்றியும் நாம் நாடினால் அவர்களை மூழ்கடித்து விடுவோம்; அப்பொழுது அவர்களைக் காப்பாற்றுவோர் எவரும் இருக்க மாட்டார்; மேலும், அவர்கள் விடுவிக்கப்படவும் மாட்டார்கள்.
44. நம்முடைய கருணையினால் சிறிது காலம் அவர்கள் சுகிப்பதற்காக
45. “இன்னும், நீங்கள் கிருபை செய்யப்படும் பொருட்டு, உங்களுக்குமுன் இருப்பதையும், உங்களுக்குப்பின் இருப்பதையும் அஞ்சி நடந்து கொள்ளுங்கள்” என்று அவர்களுக்குக் கூறப்பட்டாலும் -
46. அவர்களுடைய இறைவனின் அத்தாட்சிகளில் எந்த ஓர் அத்தாட்சி அவர்களிடம் வந்தாலும் அதனை அவர்கள் புறக்கணிக்காமல் இருப்பதில்லை.
47. “அல்லாஹ் உங்களுக்கு அளித்திருப்பவற்றிலிருந்து நீங்கள் செலவு செய்யுங்கள்” என்று அவர்களிடம் கூறப்பட்டால், “அல்லாஹ் நாடியிருந்தால் எவருக்கு அவன் உணவளித்திருப்பானோ, அவர்களுக்கு நாம் உணவளிப்போமா? நீங்கள் பகிரங்கமான வழிகேட்டிலேயே இருக்கின்றீர்கள்” என்று நிராகரிப்பவர்கள் ஈமான் கொண்டவர்களைப் பார்த்துக் கூறுகிறார்கள்.
48. இன்னும், அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: “நீங்கள் உண்மையாளர்களாக இருப்பின், அந்த வாக்குறுதி எப்பொழுது வந்து சேரும்?” என்று
49. அவர்கள் ஒரே ஒரு பேரொலிக்காகக் காத்துக் கொண்டிருப்பதைத் தவிர வேறில்லை; அவர்கள் வழக்காடிக் கொண்டிருக்கும் நிலையிலேயே அது அவர்களைப் பிடித்துக் கொள்ளும்.
50. அப்போது அவர்கள் வஸிய்யத்து சொல்ல சக்தி பெறமாட்டார்கள்; தம் குடும்பத்தாரிடம் மீளவும் மாட்டார்கள்.
51. மேலும், ஸூர் ஊதப்பட்டதும், உடனே அவர்கள் சமாதிகளிலிருந்து வெளிப்பட்டுத் தங்கள் இறைவனிடம் விரைவார்கள்.
52. “எங்களுடைய துக்கமே! எங்கள் தூங்குமிடங்களிலிருந்து எங்களை எழுப்பியவர் யார்?” என்று அவர்கள் கேட்பார்கள்; அர்ரஹ்மான் வாக்களித்ததும், தூதர்கள் உண்மையெனக் கூறியதும் இதுதான்”
53. ஒரே ஒரு பேரொலி தவிர இருக்காது; உடன், அவர்கள் யாவரும் நம்முன் கொண்டுவரப்படுவார்கள்.
54. அன்றியும், அந்நாளில் எந்த ஓர் ஆத்மாவுக்கும் ஏதும் அநியாயம் செய்யப்பட மாட்டாது; இன்னும், நீங்கள் செய்வதவற்றிற்கேயன்றி கூலி கொடுக்கப்பட மாட்டீர்கள்.
55. அந்நாளில், நிச்சயமாக சுவர்க்கவாசிகள் அலுவலில் மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பார்கள்.
56. அவர்களும், அவர்களுடைய மனைவியரும் நிழல்களில் கட்டில்களின் மீது சாய்ந்தவர்களாக இருப்பார்கள்.
57. அங்கே அவர்களுக்கு கனி வகைகள் உண்டு; இன்னும் அவர்களுக்கு அவர்கள் வேண்டுவது கிடைக்கும்.
58. “ஸலாமுன்” என்று, நிகரற்ற அன்புடையோனுமான இறைவனிடமிருந்து சொல்லுதல் உண்டு.
59. அன்றியும்: “குற்றவாளிகளே! இன்று நீங்கள் பிரிந்து நில்லுங்கள்”
60. “ஆதமுடைய மக்களே! நீங்கள் ஷைத்தானை வணங்காதீர்கள், நிச்சயமாக அவன் உங்களுக்குப் பகிரங்கமான பகைவன்” என்று நான் உங்களிடம் உறுதிமொழி வாங்கவில்லையா?
61. “என்னையே நீங்கள் வணங்க வேண்டும்; இதுதான் நேரானவழி.
62. “அவ்வாறிருந்தும், நிச்சயமாக அவன் உங்களில் மிகுதமான மக்களை வழி கெடுத்து விட்டான். இதை நீங்கள் அறிந்து கொள்ளவில்லையா?
63. “இதுதான் உங்களுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட ஜஹன்னம் ஆகும்
64. “நீங்கள் நிராகரித்துக் கொண்டிருந்ததனால் இன்று இதனுள் நுழையுங்கள்”
65. அந்த நாலில் நாம் அவர்களின் வாய்களின் மீது முத்திரையிட்டு விடுவோம்; அன்றியும் அவர்கள் சம்பாதித்துக் கொண்டிருந்தது பற்றி அவர்களுடைய கைகள் நம்மிடம் பேசும்; அவர்களுடைய கால்களும் சாட்சி சொல்லும்
66. நாம் நாடியிருந்தால், நாம் அவர்களுடைய கண்களைப் போக்கியிருப்போம்; அப்பொழுது வழிதேடி ஓடினால் அவர்கள் எதைப் பார்ப்பார்கள்?
67. அன்றியும், நாம் நாடியிருந்தால், அவர்களுடைய இடத்திலேயே அவர்களை உரு மாற்றியிருப்போம். அப்போது, அவர்கள் முன் செல்லவும் சக்தி பெற மாட்டார்கள்; இன்னும் அவர்கள் மீளவும் மாட்டார்கள்.
68. மேலும், எவரை நாம் வயோதிகமாக்குகிறோமோ, அவருடைய நிலைமையைப் படைப்பில் மாற்றிவிடுகிறோம்; அவர்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டாமா?
69. அவருக்கு நாம் கவிதை கற்றுக் கொடுக்கவில்லை; அது அவருக்கு தேவையானதும் அல்ல; இது நல்லுப தேசமும் தெளிவான குர்ஆனுமே தவிர வேறில்லை
70. உயிரோடிருப்பவர்களை அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்கிறது. நிராகரிப்பவர்களுக்கு வாக்கை உண்மையென உறுதிப் படுத்துகிறது.
71. நிச்சயமாக நாம் அவர்களுக்காக நம்முடைய கைகள் செய்தவற்றிலிருந்து கால்நடைகளைப் படைத்திருக்கின்றோம் என்பதை அவர்கள் பார்க்கவில்லையா? அவற்றின் மீது அவர்கள் உரிமை பாராட்டுகிறார்கள்.
72. மேலும், அவற்றை அவர்களுக்கு கீழ்படியுமாறு செய்துள்ளோம்; ஆகவே, அவற்றில் சிலவற்றின் மீது அவர்கள் ஏறிச்சவாரி செய்வதும் இருக்கிறது; இன்னும் அவற்றிலிருந்து சிலவற்றைப் புசிக்கிறார்கள்.
73. மேலும், அவற்றிலிருந்து அவர்களுக்கு பயன்களும், பானங்களும் இருக்கின்றன், இவற்றுக்கெல்லாம் அவர்கள் நன்றி செலுத்த மாட்டார்களா?
74. எனினும் அல்லாஹ் அல்லாதவற்றையும் - தாங்கள் உதவி செய்யப்படும் பொருட்டு அவர்கள் தெய்வங்களாக எடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.
75. ஆனால் அவை அவர்களுக்கு உதவி செய்யும் சக்தி பெறவில்லை - ஆயினும் அவற்றையே இவர்களுக்கு படையாகக் கொண்டுவரப்படும்.
76. அவர்களுடைய பேச்சு உம்மை விசனப்படுத்த வேண்டியதில்லை. அவர்கள் மறைப்பதையும் அவர்கள் பகிரங்கப்படுத்துவதையும் நிச்சயமாக நாம் நன்கறிவோம்.
77. மனிதனை ஒரு துளி இந்திரியத்திலிருந்து நாமே நிச்சயமாகப் படைத்தோம் என்பதை அவன் பார்க்கவில்லையா? அவ்வாறிருந்தும், அவன் வெளிப்படையான தர்க்க வாதியாகி விடுகிறான்.
78. மேலும், அவன் தன் படைப்பை மறந்துவிட்டு, அவன் நமக்காக ஓர் உதாரணத்தையும் கூறுகின்றான்; “எலும்புகள் அவை மக்கிப் போய் விட்ட பின் அவற்றை உயிர்ப்பிப்பது யார்?” என்று.
79. ”முதல் முதலில் அவற்றை உண்டு பண்ணியவனே அவற்றுக்கு உயிர் கொடுப்பான். அவன் எல்லாவகைப் படைப்புகளையும் நன்கறிந்தவன்” என்று நீர் கூறுவீராக!
80. “பசுமையான மரத்திலிருந்து உங்களுக்காக நெருப்பை உண்டாக்குபவனும் அவனே; அதிலிருந்தே நீங்கள் மூட்டுகிறீர்கள்.
81. வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவன்,, அவர்களைப் போன்றவர்களைப் படைக்கச் சக்தியற்றவனா? ஆம் மெய்யாகவே, அவனே படைப்பவன்; யாவற்றையும் நன்கறிந்தவன்.
82. எப்பொருளையேனும் அவன் நாடினால், அதற்கு அவன் கட்டளையிடுவதெல்லாம்; “குன்” என்று கூறுவதுதான்; உடனே அது ஆகிவிடுகிறது.
83. ஆகவே, எல்லாப் பொருட்களின் ஆட்சியும் எவன் கையிலிருக்கிறதோ அவனே மிகத் தூய்மையானவன், அவனிடமே நீங்கள் மீள்விக்கப்படுவீர்கள்.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
(வார்த்தைக்கு வார்த்தை)
மொழிபெயர்ப்பு:
http://corpus.quran.com/wordbyword.jsp?chapter=36&verse=1
ஒலிபெயர்ப்பு:
http://www.usc.edu/schools/college/crcc/engagement/resources/texts/muslim/quran/transliteration/036.html
---------------------------------------------------------------------------------------------------
Some Other Useful (Must See/Watch/Read) Links:
http://www.usc.edu/schools/college/crcc/engagement/resources/texts/muslim/quran/036.qmt.html
http://wahiduddin.net/words/arabic_glossary.htm
http://corpus.quran.com/
http://literarymiracle.wordpress.com/category/yasin/
http://www.barakainstitute.org/articles/female-perspectives-of-the-quran-by-amina-wadud/
http://www.ted.com/talks/lesley_hazelton_on_reading_the_koran.html + http://accidentaltheologist.com/about/
Labels:
36 ஸூரா யாஸீன்,
இஸ்லாம்,
திருமறை குரான் ஷரீஃப்
Wednesday, August 03, 2011
சவ்ம்
நவய்து சவ்ம ஆதின் அன் அதாயி ஃபர்லல் ரமலான் ஆதி ஹிஸ் ஸனதி லில்லாஹி தஆலா - இந்த வருடத்து ரமலான் மாதத்து ஃபர்லான (கடமையான) நோன்பை நாளை பிடிக்க அதாவாக நிய்யத்து செய்கிறேன்.. அல்லாஹ்வுக்காக..
காட்டுபள்ளில இமாம் சாபு (மூக்கு மாமா) தராவியா தொழுவய முடிச்சதும் சொல்லி கொடுக்க எல்லோரும் கோரஸாக பின்னாடியே சொல்லியது நினைவிற்கு வருகிறது..
மேலே சொன்ன நிய்யத்தில் சவ்ம் என்ற வார்த்தை நோன்பை குறிக்கும். ஆனால் ’சவ்ம்’ என்ற வார்த்தை சிரியக் மொழியில் இருந்து மருவப்பட்டது என்று விக்கி சொல்கிறது. பார்க்க: http://en.wikipedia.org/wiki/Sawm
ஆனால் ‘சவ்ம்’ என்ற வார்த்தைக்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் இருப்பதாக சூஃபியாக்கள் விளக்கமளிக்கின்றனர்.
அந்த இரண்டு அர்த்தங்களுமே மேலோட்டமாக பார்க்கும் போது ஒன்றுக்கொன்று முரண்பாடான அர்த்தங்களை கொண்டது. ஆனால் குரான் ஷரீஃப், ஹதீதுகளில் பொறுத்து சிந்திக்கும் போது இரண்டு அர்த்தங்களுமே ‘சவ்ம்’ என்ற பதத்திற்கு பொருந்தி நிற்கிறது.
முதலாவதும் பிராதனமான அர்த்தமாவது:
இரண்டாவது வரும் அர்த்தமானது:
பசி என்ற உணர்வை வயித்துக்கு நாம் எப்போதுமே காட்டியதில்லை.
காலைல இடியாப்பம் ப்ராட்டா மதியானம் வரும் வரைக்கும் தேத்தணி உப்பு ரொட்டி பவல் சாப்பாட்டுக்கு கொத்துகறியும் குப்பத்தாவும் தூங்கி எந்திரிச்சதும் தேத்தணி தொட்டுக்க உப்பு ரொட்டி மக்ரிபுக்கு பாங்கு சொல்ற நேரத்துல புராட்டா உருண்டை, காண்டா பொறியல் அப்புறமா இஷா தொழுவ முடிஞ்ச கையோட முர்தபா.. மர்ஹபா..
இப்படி ஒரு லைஃப் ஸ்டைல் நம்முடையது..
சொர்க்கத்துல சோத்துக் கடை இருக்கோ என்னவோ இங்கே சோத்துக் கடை தான் ரொம்ப பேருக்கு சொர்க்கமாவே இருக்கு.. ஃபுட் பேரடைஸ்...
இப்படி சாப்டுகிட்டு இருந்தா உடம்பு மனசுல தோன்றுகிற எண்ணங்களுக்கு எல்லாம் சலாம் போட ஆரம்பிச்சிடும்.
ரமதான் மாதத்தில் நாம் பகலில் உடலுக்கு என்னவெல்லாம் நியாயமாக தேவையோ அதை உடலுக்கு கொடுக்காமல், காட்டாமல் தவிர்த்து விடுவோம். இந்த காலகட்டத்தில் எதுவெல்லாம் ‘ஹலால்’ என்று தெளிவாக குறிப்பிட்டு வந்தோமோ அதெல்லாம் ‘ஹராமாக’ மாறி விடுகிறது.
மனதில் தோன்றும் தீய எண்ணங்கள் உடலுக்கு கட்டளையிடுகிறது. உடல் சொன்ன மாதிரி சலாம் போட்டுட்டு பொறத்தியார பத்தி இல்லாததும் பொல்லாததும் பேசணுமா - நா நாகூசாமல் பேசுகிறது.
அடுத்தவங்கள அடிக்கணுமா - கை கைமேல் பலனை தருகிறது
போவ கூடாத எடத்துக்கு போவணுமா - கால் வெற்றி நடை போடுகிறது
இப்படி ஒவ்வொரு உறுப்பும் தோன்றுகிற எண்ணங்களுக்கு எல்லாம் கட்டுப்பட்டு கட்டுப்பட்டு அது எந்த நோக்கத்திற்காக படைக்கப்பட்டதோ அதை மறந்து இழந்து புதிய உலகில் அதற்கு சம்மந்தமில்லாத வாழ்க்கையில் சுகம் கண்டு வருகிறது.
ஆனால் ரமலான் மாதத்தில் சஹரில் எந்திரிச்சு சாப்பிட்ட பிறகு நிய்யத் சொல்லப்படுகிறது. இனி இரவு வரும் வரை எதுவும் சாப்பிட போவதில்லை என்று.
உங்களுக்கு தானாக தோன்றிய எண்ணங்களின் கண்ட்ரோலில் இருந்த உடல் உங்களின் இறைவனின் கட்டளைக்கு அடிபணிந்து தோன்றிய எண்ணங்களின் கண்ட்ரோலில் வந்து விடுகிறது.
தானாக தோன்றும் எண்ணங்கள் இப்போதும் தோன்ற ஆரம்பிக்கும். உடனே உடலுக்கு தகவல் கொடுக்கும். உடலோ பசியில் வாடி வதங்கி போய் இருக்கும். உடல் அந்த எண்ணங்களுக்கு பதில் கொடுக்க முடியாத நிலையில் சிறைப்பட்டு இருக்கும்.
இதை தான் ஷைத்தானுக்கு விலங்கிடப்படுகிறது என்று சொல்லப்பட்டது.
இந்த நேரத்துல நீங்க அப்படியே உங்க உடலை கவனித்து கொண்டே இருக்க வேண்டும். நேரத்தை போக்க பாட்டு கேக்குறது, டிவி பார்க்குறது என்று விலங்கை உடைத்து விடக்கூடாது.
உடலை அதிகமாக அசைக்க கூடாது. மௌலானா ரூமி (றஹ்) அவர்கள் சொல்வார்கள், ‘கருவில் இருக்கும் சிசுவை போல் உடலை அசையுங்கள்’ என்று. கவனிக்க வேண்டும் கவனித்து தான் அசைக்க வேண்டும்.
இப்போது நீங்கள் உணருவீர்கள்.. மனம் எப்படி உடலை கண்ட்ரோல் பண்ணிக் கொண்டு வந்தது என்று. இப்போது உணருவீர்கள்... மனதை எதுவோ ஒன்று கண்ட்ரோல் பண்ணி வருகிறது என்பதை.
அல்லாஹ் திருமறையில் சொல்வது போல், “உங்களுக்குள்ளேயும் அத்தாட்சிகள் உள்ளன நீங்கள் உற்று நோக்க வேண்டாமா?” என்று.
அப்படி நோக்குவதற்கு ஒரு அருமையான சந்தர்ப்பம் கிடைத்திருக்கிறது என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.
ஆதம் (அலை) அவர்களை இறைவன் தன்னுடைய ரூபத்தில் (ஃபார்மில்) படைத்தான் என்ற ஹதீது உள்ளது. உங்களின் உடல் அமைதியுறும் போது அந்த ரூபத்தை தெரிந்து கொள்ளலாம். ஓடையில் நீர் தெளிவாக அமைதியாக கலக்கமில்லாமல் இருக்கும் போது வானில் இருக்கும் நிலவின் உருவத்தை தெளிவாக பார்ப்பது போல் பார்க்கலாம்.
’.. பின்பு இரவு வரும் வரை நோன்பை பூர்த்தி செய்யுங்கள்..’ என்று இறைவன் விளிக்கிறான்.
இரவு வரும் வரை எதுவெல்லாம் நமக்கு நமது உடலுக்கு முதன்மையாக தேவையாக இருந்ததோ அந்த உடல் ரீதியான தேவைகள் அடங்கி ஒடுங்கி போன நேரத்தில் எப்போது அது கடைசி தேவையாக மாறிய போது நோன்பை திறந்து பூர்த்தி செய்து விடலாம்.
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இப்படியே பழக்கப்படுத்தி நாம் சரியான இலக்கை நோக்கி அடியெடுத்து வைத்துக் கொண்டு உங்களை தயார் படுத்திக் கொண்டிருக்கும் போது கடைசி பத்து இரவுகள் வரும்.
இங்கே தயாராவது மிகவும் முக்கியம்.
If you are ready for a thing - it is sure to happen: எங்கள் ஹஜ்ரத்தின் மொழிகள் அவர்களின் குரலிலேயே கேட்கிறது.
அந்த பத்து இரவுகளிலும் ஓர் குறிப்பிட்ட இரவு இருக்கிறது.
”நிச்சயமாக நாம் அதை லைலத்தில் கத்ரில் இறக்கினோம். (லைல் என்றால் இரவு என்று பொருள்)
மேலும் லைலத்துல் கத்ர் என்ன என்பதை உமக்கு அறிவித்தது எது?
லைலத்துல் கத்ரு ஆயிரம் மாதங்களை விட சிறந்ததாகும்”
இரவு வரும் வரை நோன்பை பூர்த்தி செய்யுங்கள் என்ற இறைவன் ஒரு ஆயிரம் மாதங்களை விட சிறந்த அந்த இரவை பற்றி சொல்கிறான். அந்த இரவு இறை உத்தரவுக்காக இறை கட்டளைக்காக காத்துக் கொண்டிருக்கிறது.
“அதில் மலாயிகத்மார்களும் ரூஹும் தன்னுடைய ரப்பின் கட்டளையின் படி சகல காரியங்களுடன் இறங்குகின்றனர் (with every decree)”
யார் உண்மையாகவே உள்ளச்சத்தோடு வீணாண விவாதங்களின் குழப்பங்களில் ஈடுபடாமல் தனக்குள்ளிருக்கும் அத்தாட்சியை கண்டார்களோ அவர்களுக்கு -
“ஸலாம்..! அது விடியற்காலை உதயமாகும் வரை இருக்கும்”
ஆக, ’சவ்ம்’ என்ற வார்த்தை ’விலகியிருப்பது’ என்ற அர்த்ததையும் மட்டுமல்லாது ’உயர் நிலைக்கு செல்வது’ என்ற இரண்டு கருத்தையுமே உள்ளடக்கி வைத்து இருக்கிறது.
அனைவருக்கும் என் ஸலாம்..!
காட்டுபள்ளில இமாம் சாபு (மூக்கு மாமா) தராவியா தொழுவய முடிச்சதும் சொல்லி கொடுக்க எல்லோரும் கோரஸாக பின்னாடியே சொல்லியது நினைவிற்கு வருகிறது..
மேலே சொன்ன நிய்யத்தில் சவ்ம் என்ற வார்த்தை நோன்பை குறிக்கும். ஆனால் ’சவ்ம்’ என்ற வார்த்தை சிரியக் மொழியில் இருந்து மருவப்பட்டது என்று விக்கி சொல்கிறது. பார்க்க: http://en.wikipedia.org/wiki/Sawm
ஆனால் ‘சவ்ம்’ என்ற வார்த்தைக்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் இருப்பதாக சூஃபியாக்கள் விளக்கமளிக்கின்றனர்.
அந்த இரண்டு அர்த்தங்களுமே மேலோட்டமாக பார்க்கும் போது ஒன்றுக்கொன்று முரண்பாடான அர்த்தங்களை கொண்டது. ஆனால் குரான் ஷரீஃப், ஹதீதுகளில் பொறுத்து சிந்திக்கும் போது இரண்டு அர்த்தங்களுமே ‘சவ்ம்’ என்ற பதத்திற்கு பொருந்தி நிற்கிறது.
முதலாவதும் பிராதனமான அர்த்தமாவது:
- குறிப்பிட்ட ஒன்றை செய்யாமல் இருப்பது,
- தவிர்த்து விடுவது,
- செய்ய மறுப்பது
- to refrain
- to abstain
இரண்டாவது வரும் அர்த்தமானது:
- எல்லைகளை கடந்து உயர்வது
- to raise beyond
பசி என்ற உணர்வை வயித்துக்கு நாம் எப்போதுமே காட்டியதில்லை.
காலைல இடியாப்பம் ப்ராட்டா மதியானம் வரும் வரைக்கும் தேத்தணி உப்பு ரொட்டி பவல் சாப்பாட்டுக்கு கொத்துகறியும் குப்பத்தாவும் தூங்கி எந்திரிச்சதும் தேத்தணி தொட்டுக்க உப்பு ரொட்டி மக்ரிபுக்கு பாங்கு சொல்ற நேரத்துல புராட்டா உருண்டை, காண்டா பொறியல் அப்புறமா இஷா தொழுவ முடிஞ்ச கையோட முர்தபா.. மர்ஹபா..
இப்படி ஒரு லைஃப் ஸ்டைல் நம்முடையது..
சொர்க்கத்துல சோத்துக் கடை இருக்கோ என்னவோ இங்கே சோத்துக் கடை தான் ரொம்ப பேருக்கு சொர்க்கமாவே இருக்கு.. ஃபுட் பேரடைஸ்...
இப்படி சாப்டுகிட்டு இருந்தா உடம்பு மனசுல தோன்றுகிற எண்ணங்களுக்கு எல்லாம் சலாம் போட ஆரம்பிச்சிடும்.
ரமதான் மாதத்தில் நாம் பகலில் உடலுக்கு என்னவெல்லாம் நியாயமாக தேவையோ அதை உடலுக்கு கொடுக்காமல், காட்டாமல் தவிர்த்து விடுவோம். இந்த காலகட்டத்தில் எதுவெல்லாம் ‘ஹலால்’ என்று தெளிவாக குறிப்பிட்டு வந்தோமோ அதெல்லாம் ‘ஹராமாக’ மாறி விடுகிறது.
மனதில் தோன்றும் தீய எண்ணங்கள் உடலுக்கு கட்டளையிடுகிறது. உடல் சொன்ன மாதிரி சலாம் போட்டுட்டு பொறத்தியார பத்தி இல்லாததும் பொல்லாததும் பேசணுமா - நா நாகூசாமல் பேசுகிறது.
அடுத்தவங்கள அடிக்கணுமா - கை கைமேல் பலனை தருகிறது
போவ கூடாத எடத்துக்கு போவணுமா - கால் வெற்றி நடை போடுகிறது
இப்படி ஒவ்வொரு உறுப்பும் தோன்றுகிற எண்ணங்களுக்கு எல்லாம் கட்டுப்பட்டு கட்டுப்பட்டு அது எந்த நோக்கத்திற்காக படைக்கப்பட்டதோ அதை மறந்து இழந்து புதிய உலகில் அதற்கு சம்மந்தமில்லாத வாழ்க்கையில் சுகம் கண்டு வருகிறது.
ஆனால் ரமலான் மாதத்தில் சஹரில் எந்திரிச்சு சாப்பிட்ட பிறகு நிய்யத் சொல்லப்படுகிறது. இனி இரவு வரும் வரை எதுவும் சாப்பிட போவதில்லை என்று.
உங்களுக்கு தானாக தோன்றிய எண்ணங்களின் கண்ட்ரோலில் இருந்த உடல் உங்களின் இறைவனின் கட்டளைக்கு அடிபணிந்து தோன்றிய எண்ணங்களின் கண்ட்ரோலில் வந்து விடுகிறது.
தானாக தோன்றும் எண்ணங்கள் இப்போதும் தோன்ற ஆரம்பிக்கும். உடனே உடலுக்கு தகவல் கொடுக்கும். உடலோ பசியில் வாடி வதங்கி போய் இருக்கும். உடல் அந்த எண்ணங்களுக்கு பதில் கொடுக்க முடியாத நிலையில் சிறைப்பட்டு இருக்கும்.
இதை தான் ஷைத்தானுக்கு விலங்கிடப்படுகிறது என்று சொல்லப்பட்டது.
இந்த நேரத்துல நீங்க அப்படியே உங்க உடலை கவனித்து கொண்டே இருக்க வேண்டும். நேரத்தை போக்க பாட்டு கேக்குறது, டிவி பார்க்குறது என்று விலங்கை உடைத்து விடக்கூடாது.
உடலை அதிகமாக அசைக்க கூடாது. மௌலானா ரூமி (றஹ்) அவர்கள் சொல்வார்கள், ‘கருவில் இருக்கும் சிசுவை போல் உடலை அசையுங்கள்’ என்று. கவனிக்க வேண்டும் கவனித்து தான் அசைக்க வேண்டும்.
இப்போது நீங்கள் உணருவீர்கள்.. மனம் எப்படி உடலை கண்ட்ரோல் பண்ணிக் கொண்டு வந்தது என்று. இப்போது உணருவீர்கள்... மனதை எதுவோ ஒன்று கண்ட்ரோல் பண்ணி வருகிறது என்பதை.
அல்லாஹ் திருமறையில் சொல்வது போல், “உங்களுக்குள்ளேயும் அத்தாட்சிகள் உள்ளன நீங்கள் உற்று நோக்க வேண்டாமா?” என்று.
அப்படி நோக்குவதற்கு ஒரு அருமையான சந்தர்ப்பம் கிடைத்திருக்கிறது என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.
ஆதம் (அலை) அவர்களை இறைவன் தன்னுடைய ரூபத்தில் (ஃபார்மில்) படைத்தான் என்ற ஹதீது உள்ளது. உங்களின் உடல் அமைதியுறும் போது அந்த ரூபத்தை தெரிந்து கொள்ளலாம். ஓடையில் நீர் தெளிவாக அமைதியாக கலக்கமில்லாமல் இருக்கும் போது வானில் இருக்கும் நிலவின் உருவத்தை தெளிவாக பார்ப்பது போல் பார்க்கலாம்.
’.. பின்பு இரவு வரும் வரை நோன்பை பூர்த்தி செய்யுங்கள்..’ என்று இறைவன் விளிக்கிறான்.
இரவு வரும் வரை எதுவெல்லாம் நமக்கு நமது உடலுக்கு முதன்மையாக தேவையாக இருந்ததோ அந்த உடல் ரீதியான தேவைகள் அடங்கி ஒடுங்கி போன நேரத்தில் எப்போது அது கடைசி தேவையாக மாறிய போது நோன்பை திறந்து பூர்த்தி செய்து விடலாம்.
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இப்படியே பழக்கப்படுத்தி நாம் சரியான இலக்கை நோக்கி அடியெடுத்து வைத்துக் கொண்டு உங்களை தயார் படுத்திக் கொண்டிருக்கும் போது கடைசி பத்து இரவுகள் வரும்.
இங்கே தயாராவது மிகவும் முக்கியம்.
If you are ready for a thing - it is sure to happen: எங்கள் ஹஜ்ரத்தின் மொழிகள் அவர்களின் குரலிலேயே கேட்கிறது.
அந்த பத்து இரவுகளிலும் ஓர் குறிப்பிட்ட இரவு இருக்கிறது.
”நிச்சயமாக நாம் அதை லைலத்தில் கத்ரில் இறக்கினோம். (லைல் என்றால் இரவு என்று பொருள்)
மேலும் லைலத்துல் கத்ர் என்ன என்பதை உமக்கு அறிவித்தது எது?
லைலத்துல் கத்ரு ஆயிரம் மாதங்களை விட சிறந்ததாகும்”
இரவு வரும் வரை நோன்பை பூர்த்தி செய்யுங்கள் என்ற இறைவன் ஒரு ஆயிரம் மாதங்களை விட சிறந்த அந்த இரவை பற்றி சொல்கிறான். அந்த இரவு இறை உத்தரவுக்காக இறை கட்டளைக்காக காத்துக் கொண்டிருக்கிறது.
“அதில் மலாயிகத்மார்களும் ரூஹும் தன்னுடைய ரப்பின் கட்டளையின் படி சகல காரியங்களுடன் இறங்குகின்றனர் (with every decree)”
யார் உண்மையாகவே உள்ளச்சத்தோடு வீணாண விவாதங்களின் குழப்பங்களில் ஈடுபடாமல் தனக்குள்ளிருக்கும் அத்தாட்சியை கண்டார்களோ அவர்களுக்கு -
“ஸலாம்..! அது விடியற்காலை உதயமாகும் வரை இருக்கும்”
ஆக, ’சவ்ம்’ என்ற வார்த்தை ’விலகியிருப்பது’ என்ற அர்த்ததையும் மட்டுமல்லாது ’உயர் நிலைக்கு செல்வது’ என்ற இரண்டு கருத்தையுமே உள்ளடக்கி வைத்து இருக்கிறது.
அனைவருக்கும் என் ஸலாம்..!
Sunday, July 24, 2011
அமைதி இல்லத்திலிருந்து.. அமைதியை வேண்டி.. நுஸ்ரத் சாபுடன் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான்.
கருத்தம்மா படத்தில் இடம்பெற்ற “போறாளே பொன்னுத்தாயி..” என்ற இந்திய கறிக்குகொஞ்சம் பாகிஸ்தான் மசாலா கலந்து ஏஆர் ரஹ்மான் நுஸ்ரத்தோடு சேர்ந்து சமைத்த அறுசுவை...
இந்த பாடல் ஏ ஆர் ரஹ்மான் இசையமைத்து வெளியிட்ட வந்தே மாதரம் தொகுப்பில் இடம் பெற்ற பாடல். அந்த தொகுப்பிலேயே இந்த வரிகளுக்காக எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாடல்...
Chanda suraj laakhon taare hain jab tere hi yeh saare
சந்திரன் சூரியன்
இன்னும்
லட்சக்கணக்கான நட்சத்திரங்கள்
எல்லாம் உங்களுடையதே..!
Kis baat par hothi hai phir thakraarein
பிறகு நமக்கிடையே
என்ன காரணத்திற்காக
சர்ச்சை (சண்டை, கலவரம், குண்டு வெடிப்புகள்) ஏற்படுகிறது?
Keenchi hai lakeere is zameen pe par na keencho dekho
இந்த பூமியில்
உள்ள
எல்லைக் கோடுகளை
வரைந்து சென்றவர் யார்?
ஏன் அவ்வாறு செய்தனர்?
Beech mein do dilon ke yeh deewaarein
இது கடைசியில்
இதயங்களுக்கு இடையில்
அல்லவா
எல்லை கோடுகளாய்
இடையூறாய்
தடுப்புச்சுவராய்
வளர்ந்து நிற்கின்றது
Duniya mein kahin bhi, dard se koyi bhi…
Duniya mein kahin bhi, dard se koyi bhi
Ehsaas uske zakhmon ka ho keDuniya mein kahin bhi, dard se koyi bhi
Thadpe to humko yahan pe
Apna bhi dil bhar bhar aaye roye aankhein
இந்த உலகில் எங்கேனும், யாருக்கேனும்
இந்த உலகில் எங்கேனும், யாருக்கேனும்
தடங்களுக்கு உள்ளானால்
எங்களுக்கும்
அந்த வலியை
இதயம்
ரணமாய் உணர்கிறது
கண்கள்
கண்ணீர் வடிக்கின்றது
What are you waiting for another day another dawn,
Somewhere we have to find a new way to peace
What are you waiting for another sign another call,
Somewhere we have to find a new way to peace!!!
What are you waiting for another sign another call,
Somewhere we have to find a new way to peace!!!
நீங்கள் இன்னும் எத்தனை முறை தான்
இன்னொரு நாளுக்காக
இன்னொரு விடியலுக்காக
காத்திருப்பீர்கள்
நாம்தான்
எப்படியாவது
அமைதியை
கொண்டு வர
புதிய வழியை
கண்டுபிடித்தாக வேண்டும்..!!!
Doori kyon dilon mein rahe faasle kyon badhte rahe
ஏன் நம்
இதயத்திற்கிடையேயான
தூரம்
இன்னமும் இருக்கிறது
ஏன் இந்த
தூரம்
இன்னும் அதிகமாகிக் கொண்டே
இருக்கிறது
Pyaari hai zindagi hai pyaara jahaan
வாழ்க்கை அன்பு மயமானது
உலகம் அன்பு மயமானது
Rishte badi mushkilon se
ஒருவருக்கொருவர்
உறவாய் பழகுங்கள்
என்று சொன்னால்
அது
கடினமாக இருக்கிறது
ஆனால்
பிரிந்து விடுவதென்றால்
ஒரு கனம்
போதுமானதாய் இருந்து
தொலைக்கிறது..!
ஒருவருக்கொருவர்
அளவுக்கு அதிகமாக
நேசிக்க ஆரம்பிப்பதே
அனைத்து வலிகளுக்குமான
மிகச் சிறந்த மருந்து
Zanjeer ishq hai har ek rishte ki
அத்தகைய
நேசம் மட்டுமே
எல்லா உறவுகளையும்
கட்டி போடும்
சங்கிலி..!
Ishq saari hadhon ko tod daale
அத்தகைய
நேசம் மட்டுமே
அனைத்து எல்லைக் கோடுகளையும்
அழிக்க வல்லது..!
Ishq to duniya ko pal mein mita bhi de
அத்தகைய
நேசம் மட்டுமே
உலகத்தையே கேட்டாலும்
விட்டுக் கொடுக்க வைக்க
முடியக் கூடியது..!
Ishq hai jo saare jahaan ko aman bhi de
அத்தகைய
நேசமே
உலகம் முழுமைக்கும்
அமைதியை
கொண்டு சேர்க்க
போதுமானது
Rona ishq se hai saare aalam ki…
அத்தகைய
நேசத்திற்க்காக மட்டுமே
ஒட்டுமொத்த உலகமும்
ஏங்கி தவித்து
அழுது மடிகிறது..!
Labels:
ஏ.ஆர்.ரஹ்மான்,
நஸ்ரத் ஃபதேஹ் அலி கான்
Wednesday, July 13, 2011
கவ்வாலி நேரம் - மாலிக்குல் முல்க் - மர்ஹும் உஸ்தாத் நஸ்ரத் ஃபதேஹ் அலி கான் சாஹேப்
நான் இறைவனை பாடும் போது, நான் இறைவனின் பொருத்தத்தோடு , இறை இல்லமாம் கஃபதுல்லாஹ்விலே மக்கமா நகரிலே, இறைவனின் முன்னிலையிலேயே பாடுவதாக தான் உணர்கிறேன், ஹஜ்ரத் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை பற்றி பாடும் போது, மதினா நகரிலே அன்னாரின் மஜாரின் அருகிலேயே அமர்ந்து, பாடுவதாக உணர்வதோடு, அன்னாருக்கு மரியாதை செலுத்தி அவர்களின் செய்திகளை எல்லாம் ஏற்றுக் கொள்வதாகவும் உணர்கிறேன்.
- நஸ்ரத் ஃபதேஹ் அலி கான்
- நஸ்ரத் ஃபதேஹ் அலி கான்
-------------------------------------
அல்லாஹ்(ஜல்)வை புகழ்ந்து பாடும் பாடலுக்கு ’ஹம்து’ என்று வழங்கப்படுகிறது.
ஹஜ்ரத் பெருமானார் (ஸல்) அவர்களை புகழ்ந்து பாடும் பாடலுக்கு புனையும் கவிதைக்கு ‘நாத்’ என்று பெயர்.
கீழே கேட்க இருப்பது ஹம்து வகையை சேர்ந்த அற்புதம்.
------------------------------
http://www.youtube.com/watch?v=Sr6CNejcFRQ&feature=player_embedded
------------------------------
மாலிக்குல் முல்க்
லா ஷரீக்க லஹு
------------------------------
மாலிக்குல் முல்க்
லா ஷரீக்க லஹு
வஹ்தஹு
லா இலாஹா இல்லா ஹு
லா இலாஹா இல்லா ஹு
ஷம்ஸ் தப்ரேஜ் கர் ஹுதா தலபி
குஷ்புகுவான் லா இலாஹா இல்லா ஹு
ஆட்சி செய்யும் பேரரசன்
(ஆட்சி - குரான் ஷரீஃபில் 67 வது அத்தியாயம்)
அவன் இணை துணை இல்லாதவன்
அவன் தனித்தவன்
இறைவன் என்று யாருமில்லை அல்லாஹ்வை தவிர
இறைவனை தேடிய ஷம்ஸ் தப்ரேஸ்
(ஷம்ஸ் தப்ரேஸ் (றஹ்) என்பவர்கள் மௌலானா ரூமி (றஹ்) அவர்களின் ஆசிரியர் ஆவார்கள் - மேலும் சூஃபியாக்களை பொறுத்தவரை புனிதராக போற்றப்படுபவரும் ஆவார்கள்)
பரப்பிய பூவின் நறுமணம்
வேறு யாருமல்ல அல்லாஹ்வை தவிர
தெரே ஹி நாம் ஸே ஹர் இப்திதாஹே
(ஆட்சி - குரான் ஷரீஃபில் 67 வது அத்தியாயம்)
அவன் இணை துணை இல்லாதவன்
அவன் தனித்தவன்
இறைவன் என்று யாருமில்லை அல்லாஹ்வை தவிர
இறைவனை தேடிய ஷம்ஸ் தப்ரேஸ்
(ஷம்ஸ் தப்ரேஸ் (றஹ்) என்பவர்கள் மௌலானா ரூமி (றஹ்) அவர்களின் ஆசிரியர் ஆவார்கள் - மேலும் சூஃபியாக்களை பொறுத்தவரை புனிதராக போற்றப்படுபவரும் ஆவார்கள்)
பரப்பிய பூவின் நறுமணம்
வேறு யாருமல்ல அல்லாஹ்வை தவிர
தெரே ஹி நாம் ஸே ஹர் இப்திதாஹே
தெரே ஹி நாம் தக் ஹர் இந்திஹாஹே
தெரி ஹம் தோ ஸனா - அல்ஹம்துலில்லாஹ்
கெ து மெரே முஹம்மத் (ஸல்) கா ஹுதா ஹே
உனது பெயர் கொண்டே அனைத்தும் துவங்குகிறது
உனது பெயர் கொண்டே அனைத்தும் முடிவுபெறவும் செய்கிறது
உனது புகழ் போற்றப்படக் கூடியது - எல்லா புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே
நீயே எனது உயிரினும் மேலான முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் இறைவன் ஆவாய்..!
உனது பெயர் கொண்டே அனைத்தும் முடிவுபெறவும் செய்கிறது
உனது புகழ் போற்றப்படக் கூடியது - எல்லா புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே
நீயே எனது உயிரினும் மேலான முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் இறைவன் ஆவாய்..!
அல்லாஹீ அல்லாஹூ ... (திக்ர் - நினைவு கூர்வது)
யெ ஜமின் ஜப்னா தி
யெ ஜஹான் ஜப்னா தா
சாந்த் சூரஜ்னா தி
ஆஸ்மான் ஜப்னா தா
பூமி என்று ஒன்று இல்லாதிருந்த போது
உலகம் என்று ஒன்று படைக்கப்படாதிருந்த போது
இன்னும் சந்திரனும் சூரியனும்
ஆகாயமும் இல்லாதிருந்த போது
ராஜே ஹக் பி கிஸி பர் அயான் ஜப்னா தா
தப்னா தா குச் யஹான்
தப்னா தா குச் யஹான்
தா மகர்
து ஹி து
ஹக் எனும் பேருண்மை ஒருவருக்கும் அறிவிக்கப் படாதிருந்த போது
ஒருவருக்கும் அறிவிக்கப் படாதிருந்த போது
ஒருவருக்கும் அறிவிக்கப் படாதிருந்த போது
ஒருவரும் இல்லை
உன்னை தவிர
அல்லாஹு அல்லாஹு ... (திக்ர் - நினைவு கூர்வது)
யெ ஜமின் ஜப்னா தி
யெ ஜஹான் ஜப்னா தா
சாந்த் சூரஜ்னா தி
ஆஸ்மான் ஜப்னா தா
பூமி என்று ஒன்று இல்லாதிருந்த போது
உலகம் என்று ஒன்று படைக்கப்படாதிருந்த போது
இன்னும் சந்திரனும் சூரியனும்
ஆகாயமும் இல்லாதிருந்த போது
ராஜே ஹக் பி கிஸி பர் அயான் ஜப்னா தா
தப்னா தா குச் யஹான்
தப்னா தா குச் யஹான்
தா மகர்
து ஹி து
ஹக் எனும் பேருண்மை ஒருவருக்கும் அறிவிக்கப் படாதிருந்த போது
ஒருவருக்கும் அறிவிக்கப் படாதிருந்த போது
ஒருவருக்கும் அறிவிக்கப் படாதிருந்த போது
ஒருவரும் இல்லை
உன்னை தவிர
அல்லாஹு அல்லாஹு ... (திக்ர் - நினைவு கூர்வது)
பஹுன்ச்சே மெஹ்ராஜ் மெய்ன் அர்ஷ் தக் முஸ்தஃபா
ஜப் நா மாபுத்-ஒ-பந்தே மெய்ன் பர்தா ரஹா
எப்பொழுது முஸ்தபா அவர்கள் (தூய்மையானவர்கள் என பொருள்படும் -பெருமானார் (ஸல்) அவர்களின் மற்றொரு பெயர்) இறைவனது அர்ஷ் இருக்கும் இடத்திற்கு மெஹ்ராஜ் அன்று சென்றார்களோ
எப்பொழுது அரசனுக்கும் (அல்லாஹ்) அடிமைக்கும் (ஹஜ்ரத் முஹம்மத் (ஸல்)) இடையில் இருந்த திரை விலக்கப்பட்டதோ
தப் மலாயிக் னெ ஹஜ்ரத் செ ஜுக் கர் கஹா
சாரி மக்லூக் மெய்ன் ஹக் நுமா து ஹி து
அப்பொழுது மலாயிகத்மார்கள் ஹஜ்ரத் முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களிடம் மரியாதையோடு தலைகுனிந்து சொன்னார்கள்
அனைத்து படைப்புகளிடத்திலும், பேருண்மை என்பது இறைவன் மட்டுமே - அது நீயே!
கியுன் பியா இப்னு ஹைதர் னெ ஜாம்-எ-ஃபனா?
க்கால் கிச்வா யி தப்ரேஜ் னெ கியுன் பலா?
ஏன் ஹைதரின் மகனார் ஃபனா (இறை பாதையில் தன்னை அழித்துக் கொள்வது) குவளையை பருகினார்கள்?
ஏன் (ஷம்ஸ்) தப்ரேஜ் உயிரோடு தோல் உரித்து அழிந்து போக சம்மதித்தார்கள்
தார் பர் சர்ஹ் கர் மன்சூர் னெ கியா கஹா?
சப் ஃபனா கெ கிலோனெ ரஹா து ஹி து
(மன்சூர்) ஹல்லாஜ் அவர்கள் தூக்கு மேடையில் என்ன உரைத்தார்கள்?
இந்த அனைத்து உயர்ந்தவர்களும் ஃபனாவாகி (அழிந்து) போனார்கள், ஆனால் என்றென்றும் நிலைத்து நிற்பவன் நீயே
(ஹைதரின் மகனார்: இப்னு ஹைதர் - ஹைதர் என்றால் சிங்கம் என்று பொருள்படும் - இது ஹஜ்ரத் அலி (றலி) அவர்களின் மற்றொரு பெயர் - ஹஜ்ரத் ஹஸன் (றலி) அவர்களை குறிக்கும்)
(தப்ரேஜ் - ஷம்ஸ் தப்ரேஜ் - மவ்லானா ரூமி (றஹ்) அவர்களின் மார்க்க குருவும் ஆவார்கள்)
(ஹல்லாஜ் - மன்சூர் ஹல்லாஜ் - மாபெரும் சூபி ஞானி: )
பாடல் தொடர்கிறது.....
இணைப்புகள்:
Labels:
இஸ்லாம்,
கவ்வாலி,
நஸ்ரத் பதேஹ் அலி கான்
Friday, July 08, 2011
ஹ்ரிஷிகேஷ் முகர்ஜி - ஆனந்த் - பழைய இந்தி பட விமர்சனம் 2
”எழுத்தாளர்கள் நம்மூர்ல நாளுக்கு நாள் அதிகமாயிட்டே இருக்காங்க.. முன்னாடிலாம் அவங்க இலக்கிய கூட்டத்துக்கு சைக்கில்ல வந்துகிட்டுருந்தாங்க... இப்ப என்னடான்னா கார்ல எல்லாம் வந்திறங்குறாங்க...” என்கிறார் ஒருவர்
இன்னொருவர், “நானும் ரெண்டு வருஷத்துக்கு முன்னாடி சைக்கிள் வச்சிருந்தேன்.. ஆனா, என் கதைய வெளியிடுறதுக்காக அந்த சைக்கிளை வித்துட வேண்டியதா போச்சு..”
தொடர்ந்து வரும் சிரிப்பலையோடு தான் படம் தொடங்குகிறது.
---------------------
குறுக்கிடுவதற்கு மன்னிக்கவும்.. இந்த படத்தை பற்றி எழுத சொன்னால் (அதாவது என்னை நானே எழுத சொன்னால், வேறு யாரு என்னை எழுத சொல்ல போகிறார்கள்? - ஆபிதீன் நானாவை தவிர்த்து) இந்த படத்தின் மொத்த வசனத்தையுமே எழுதுவேன். அவ்வளவு அழுது அவ்வளவு ரசித்து அவ்வளவு பார்த்து அவ்வளவு புரிந்து இருக்கிறேன்.
------------------------
டாக்டர் பாஸ்கர் பானர்ஜி முதல் தடவையாக எழுதிய ”ஆனந்த்” என்ற புத்தகத்தை அந்த ஆண்டின் சிறந்த புத்தகமாக ருஸ்டம் டிரஸ்ட் தேர்ந்தெடுத்து சர்ஸ்வதி விருதையும் வழங்குகிறது.
அந்த புத்தகத்தை எழுத உந்துதலாக இருந்த நபரையும் அந்த நபரின் வாழ்க்கையையும் மைக் பிடித்து மக்களோடு அந்த மருத்துவர் பகிர்ந்து கொள்கிறார்.
டாக்டர் பாஸ்கர் பானர்ஜி ஒரு கேன்சர் ஸ்பெஷலிஸ்ட்.
கேன்சர் என்பது கொடிய வியாதி. எங்கள் குடும்பத்திலேயே இரண்டு சீதேவிகளை இந்த பாழாப்போன நோய்க்கு பலி கொடுத்து இருக்கிறோம். (தவிர்க்க இயலாத குறுக்கீடு.. சாரி.. )
ஆனந்தை பற்றி டாக்டர் சொல்கிறார்,
”ஆனந்த் நண்பர்களை அதிகம் விரும்புவார்.
செல்லுமிடமெல்லாம் அவர் நண்பர்களையும் நட்பையுமே தேடினார்.
அதனால் தான் இந்த கதையை நான் வெளியிடுகிறேன்.
ஏனெனில் அவரது நட்பு இந்த உலகம் முழுக்க பரவ வேண்டும் என்பதற்காக ...”
டாக்டர் பானர்ஜி அவரது மருத்துவ தொழிலில் சந்தித்த மரணங்கள், வலிகள், துயரங்களை நினைத்து மனம் நிலை கொள்ளாமல் இருக்கிறார்.
அவரால் இருக்கும் வியாதிகளை குணமாக்க முடியாமல் போகும் போது இயலாமையை எண்ணி அவர் மீதே வெறுப்பு கொள்கிறார்.
சிலர் விட்டமின்கள் குறைவாக இருப்பதை நினைத்து கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது பலர் உணவே இல்லாத தட்டுபாட்டில் வறுமையில் வாடுகையில் - அவர் அதை கட்டுப்படுத்த சரியாத ஆயுதமின்றி மனம் உடைகிறார்.
மருந்து மாத்திரை நோயை குணப்படுத்தலாம். ஆனால் வறுமையை என்ன செய்ய முடியும்? - தவிக்கிறார்.
உப்பு வாங்கவே காசில்லாதவரிடம் மருந்து வாங்க சொல்லி எவ்வாறு கேட்க முடியும்? - அவரே கேட்டுக் கொள்கிறார்
ஒரு வீட்டிலிருந்து ஒருவர் வந்து குழந்தை பிறந்ததாக சொல்லி இனிப்புகளும் மிட்டாய்களும் வழங்கிக் கொண்டிருக்கும் போதே இன்னொரு வீட்டில் ஒருவர் இறந்து போனதற்காக அழும் குரலும் கசப்புகளும் கேட்டுத் தாங்காமல் புழுங்குகிறார்.
“ஒருவர் இறந்து விட்டார்.. இன்னொருவர் இறப்பதற்கு பிறந்து இருக்கிறார்..” புலம்புகிறார்.
இந்த சமயத்தில் தான் அவர் ஆனந்த் செய்கலை சந்திக்கிறார்.
டாக்டர் பானர்ஜியின் அப்பாவும் மருத்துவர் தான். அப்பாவான அவர் காலத்தில் வாங்கிய வீட்டில் தான் இப்போது மகனான டாக்டரும் வசித்து வருகிறார். அவரை வளர்த்த ரகு காகா என்பவருடன் தங்கி இருக்கிறார். ரகு காக்கா தான் இவரை தூக்கியோ தூக்காமலோ வளர்த்தவர். டாக்டர் கல்யாணம் செய்து கொண்ட பிறகு தனது கிராமத்திற்கே செல்ல தயாராக இருக்கிறார் இந்த ரகு காக்கா.
டாக்டர் பானர்ஜிக்கு பிரகாஷ் குல்கர்னி என்ற நண்பர் ஒருவர் இருக்கிறார். பானர்ஜி மருத்துவ சேவை செய்து கொண்டிருக்கும் அதே ஊரில் இவர் மருத்துவ தொழில் செய்கிறார். சம்பாதிக்கிறார். வசதியோடு இருக்கிறார்.
இந்த இரு டாக்டர்களுக்கும் டெல்லியில் டாக்டர் திரிவேதியிடமிருந்து ஆனந்த் என்பவரின் மருத்துவ குறிப்புகள் ஊடுகதிர் படங்கள் கடுதாசியோடு கைக்கு கிடைக்கிறது.
ஆனந்த் என்பவருக்கோ ”லிம்போசெர்கோமா ஆஃப் இண்டஸ்டெய்ன்” என்ற வியாதி.
டாக்டர் பானர்ஜி கோபப்படுகிறார், “ஏன் திரிவேதிக்கு தெரியாதா? இதுக்கு தான் மருந்தே இல்லையே? - எதுக்காக இங்கே அனுப்பி விடுகிறார்?” -
"இல்லை, அது ஆனந்துக்கு தெரியாது.. அவர் ஆம்புலேட்டரி ஸ்டேஜில் தான் இருக்கிறார், பம்பாயையும், நம்மையும் பார்க்க வருகிறார்..” என்று பதில் சொல்கிறார்.
ஊடுகதிர் படத்தை போட்டு காட்டுகிறார்.
டாக்டர் பானர்ஜி, “இதுல பார்க்க என்னா இக்கிது? - இன்னும் கொஞ்சம் நாள்ல வயிறு பெருசா வீங்குன மாதிரி போயிடும், கேன்சர் கட்டி வெடித்து விடும், சுவாசம் பாதிக்கப்படும், மிஞ்சி மிஞ்சி போனா, இன்னும் 4 அல்லது 6 மாசம் தான்..”
சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே நர்ஸ் வந்து கதவை திறந்து ”ஆனந்த்ன்னு யாரோ உங்களை பார்க்க டில்லியிலிருந்து வந்திருக்காங்க..” என்கிறார்
“நாளைக்கில்ல வரணும்.. சரி.. வரச் சொல்..’
அந்த நர்ஸ் சென்று விட, பானர்ஜி “எங்கே தங்குவார்?” என்று கேட்கிறார்
“இங்கே தான்.. நான் எல்லாம் ஏற்பாடு பண்ணிட்டேன்.. திரிவேதிட நெருங்கிய நண்பர்... இன்னும் 4 மாசம் தானே “
சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே... “தோஸ்த்.. “ ஆனந்தின் குரல் காற்றில் ஒலி அலைகளாய் மிதந்து செவிக்கு வருகிறது.
இனி ஆனந்த்தின் பேச்சு பம்பாய் முழுக்க காற்றோடு கலந்து விடுகிறது..
ஆனந்த் புன்னகைத்துக் கொண்டே,
நான் சொல்லலையா? நாம மறுபடி சந்திப்போம்ண்டு.. நான் கேள்விபட்டேன், உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆயிடிச்சின்னு.. மனைவி எப்படி இருக்காங்க?.. ஜூனியர்... சீனியர்... (குழந்தைங்க...?).. என்ன நண்பா..? 3 வருஷமாச்சு.. இந்த டாக்டருக்கு ஒரு கம்பவுண்டர் வேண்டாமா?.. நீங்க பேசாம திரிவேதிய கன்சல்ட் பண்ணி பாருங்களேன்..
படபடவென பொறிந்து தள்ளும் ஆனந்தை டாக்டர் பிரகாஷ் அதே அறையிலேயே அமர்ந்து பேச்சை கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் பானர்ஜிக்கு அறிமுகம் செய்து வைக்கிறார்.
ஆனந்த் புதிய மனிதரை பார்த்ததும்..
“அர்ரே.. பாபுமூஷாய்.. காலேஜ்ல பெண்கள் உங்களை அப்படி தான் கூப்பிடுவாங்க இல்லையா? டாக்டர் திரிவேதி ஒண்ணு விடாம எல்லாத்தையும் என்கிட்டே சொல்லி விட்டார்.. காலேஜ்ல எல்லா பெண்களுக்கும் உங்க மேல ஒரு ஆர்வம் பிரியம் இருந்துச்சாம்ல.. இப்ப எப்படி..? ”
பானர்ஜிக்கு இதெல்லாம் பிடிக்காது என்பதை உணர்ந்த குல்கர்னி பேச்சை மாற்றுகிறார், “ஆனந்த்.. நீங்க நாளைக்கி தானே வர்ரதா இருந்திச்சு..?’
ஆனந்த், “அட.. இது என்னோட பழக்கமாவே போயிடிச்சு.. நான் பிறக்கும் போதே டாக்டர் 21 ந்தேதி தான் நான் பொறப்பேன்னு சொன்னாங்க.. ஆனா நான் அதுக்கு முன்னாடியே பொறந்துட்டேன்.. அதே மாதிரி தான்.. இப்போ வந்து டாக்டர் நான் இன்னைக்கி தான் இறந்து போவேன்னு ஒரு தேதி குறிச்சாங்கன்னா.. நான் கண்டிப்பா சொல்றேன்.. அதுக்கு முன்னாடியே எறந்து போயிடுவேன்..”
திடீரென்று ஞாபகம் வந்தவராக.. பிரகாஷிடம் வந்து..
“தோஸ்த்.. என் சாமான்வோ எல்லாம் நான் ஆஃபிஸ் உங்க ரூம்ல வச்சிருக்கேன்.. ஒரு சூட்கேஸ்.. ஒரு டேப் ரெக்கார்டர்.. நான் டிரஸ்லாம் கொண்டுட்டு வந்துட்டேன்.. ஆனாக்கா பெட் கொண்டுட்டு வரலை..”
- கவலை வேண்டாம் எல்லாம் ஏற்பாடு பண்ணி விட்டேன்.. மேலே ரூம் இருக்கு தங்கிக்கலாம்.. உங்களோட எக்ஸ்ரேயை தான் டாக்டர் பானர்ஜி கிட்டே காட்டி பேசிகிட்டு இருந்தேன்..
”அடடே என் படம் தான் இங்கே ஓடிட்டு இருக்கா..?” பாபுமூஷாய் பக்கம் திரும்பி, “ஏய் பாபுமூஷாய்.. என்ன கிடைச்சிச்சு..?”
”நீங்க ஒண்ணும் கவலைப்பட வேண்டாம்.. நான் எல்லாத்தையும் டாக்டர் திரிவேதி கிட்டே பேசிக்கிறேன்..”
“என்ன அதிசயமா இருக்கு.. என்னை பத்தி பேசறீங்க.. நான் எப்படி கவலைப்படாம் இக்கிறது?”
- என்றதும் டாக்டர் பானர்ஜிக்கு கோபம் வருகிறது, “உங்களுக்கு என்னா தெரியனும்?’ என்று கேட்கிறார்
“அட்லீஸ்ட் என்ன வியாதின்னு அதோட பேராச்சும் சொல்லுங்க..”
”வியாதிட பேர தெரிஞ்சிகிட்டு என்னா செய்ய போறீங்க..?” கோபம்..
“ஒண்ணும் செய்ய போறதில்லை.. ஆனா பேரு கண்டிப்பா தெரியணும்..” பிடிவாதம்..
“நான் இப்போ லிம்போசெர்கோமா ஆஃப் இண்டஸ்டெய்ன்னு சொன்னா உங்களுக்கு ஏதாவது வெளங்குமா?”
”என்னா சொன்னீங்க.. என்னா சொன்னீங்க... திரும்ப சொல்லுங்க..” ஆனந்த் ஆர்வமாகிறார்..
”லிம்போசெர்கோமா ஆஃப் இண்டஸ்டெய்ன்”
ஆனந்த், “வாவ்.. வாவ்.. என்னா வார்த்தை.. என்னா பேரு.. ஏதோ வைசராயோட பேரு மாதிரில்ல இருக்கு.. என்ன அருமையான வியாதி.. நீங்க அருமையான டாக்டர் பாபுமூஷாய்.. என்னா பேரு.. லிம்போசெர்கோமா ஆஃப் இண்டஸ்டெய்ன்.. விவிதபாரதில வர்ர விளம்பரம் மாதிரியும் இருக்குது பாருஙளேன்..”
டாக்டர் பானர்ஜி கோபத்தோடு எழுந்து, “இது விளையாடுற விஷயமில்ல.. உங்களுக்கு லிம்போசெர்கோமான்னா என்னான்னு தெரியுமா?” இந்த வியாதிய பத்தி தெரியுமா உனக்கு?” - கோபத்தில் வெடிக்க..
ஆனந்த் பயந்து போய், “என் வயித்துல... குணப்படுத்தவே முடியாத ஒரு கட்டி இருக்கு.. அதனால.. நான் 6 மாசத்துக்கு மேல உயிரோடவே இருக்க முடியாது.. இதோட மெடிக்கல் டெர்மா தான் இருக்கணும்.. இல்லையா?” என்று அமைதியாக கேட்க - டாக்டர் பானர்ஜி ஆச்சர்யமாக பார்க்க -
ஆனந்த் தொடர்கிறார், ”இதுக்கு ஏன் திடீர்ன்னு கோவப்படறீங்க.. ஓ..! இப்ப தான் எனக்கு புரியுது.. உங்களுக்கு என் மேல கோவம் இல்ல.. உங்களுக்கு உங்க மேலேயே தான் கோவம்.. என்னய குணப்படுத்த முடியலைல.. அதனால தான்..”
பாபுமூஷாய்க்கு என்ன சொல்வதென்றே விளங்க வில்லை..
“ஏய் பாபுமூஷாய்.. ஏஷா பாலோ பாஷா பாலோ நய் (பெங்காலி வார்த்தை) இவ்வளவு அன்பு நல்லதல்ல (என்று அர்த்தம்).. பாபுமூஷாய் நான் உங்களை மருத்துவ பரிசோதனை செய்ய போறேன்..”
”ஏன்? எனக்கு என்னா?”
கைய குடுங்க.. டாக்டரின் கையை பேஷண்ட் பிடிக்கிறார்
டாக்டர், “பல்ஸ் இங்கே இருக்கு..” என்று காட்ட
“ஷ்” என்று “எதுவும் பேசக்கூடாது” என்பது போல் சைகை காட்டி விட்டு
“சான்ஸே இல்லை.. பாபுமூஷாய்.. உங்களுக்கு இப்ப என்னா வயசு?”
“30”
”30.. நூத்துல 30 கழிச்சா எவ்வளவு..?”
“70”
“70.. நீங்க இன்னும் 70 வருஷத்துக்கு மேலே உயிர் வாழ முடியாது.. உங்க உடம்புக்கு என்னா வந்திருக்குன்னு தெரியுமா?.. உங்க ஜிஸ்ம்.. உடல்.. சரீரம்.. கொஞ்சம் கொஞ்சமா அழுகிட்டே வருது.. ”
“நீங்க என்னா சொல்ல வர்ரீங்க?”
“70 வருஷத்துக்கும் 6 மாசத்துக்கும் என்னா பெரிய வித்தியாசம் இருக்கு..
மரணம் ஒரு நொடியில வந்துடும்..
நான் இந்த ஆறு மாசத்துல எத்தனையோ லட்சக்கணக்கான கனங்கள் நான் வாழ
நான் அனுபவிக்க முடியும்..
பாபுமூஷாய்..
ஜிந்தகி படி ஹோனி ச்சாயிஹே.. லம்பி நஹி.. (வாழ்க்கை பெருசா (சிறப்பா) இருக்கணும் நீளமா (நிறைய நாள்) இருக்கணும்னு அவசியமில்ல..)
மௌத் பத்திய பயத்த விடுங்க.. மௌத்தின் அடிப்படை எஸ்ஸன்ஸ் என்னன்னு உங்களுக்கு தெரியுமா, தோஸ்த்?
ஜப் தக் ஜிந்தா ஹூன் த்தப் தக் மரா நஹின் ஜர் மரா கயா சாலாஹ்.. மெய்ன் ஹி நஹின் (நான் உயிரோடு இருக்கும் வரைக்கும் எனக்கு மரணம் கிடையாது.. நான் மரணிக்கும் போது.. மகனே.. நானே கிடையாது)
இதுக்கு போய் ஏன் பயந்துகிட்டு..”
”என்னய மன்னிச்சிடுங்க.. ஆனந்த சாப்..”
”சாப்.. ஏய்.. பாபுமூஷாய்.. வாழ்க்கை பெருசா இருக்கு.. ஆனா நேரம் குறைவா இருக்கு.. எல்லாத்தையும் கட் பண்ணி வேக வேகமா காரியங்கள முடிக்கணும்.. குறைஞ்ச பட்சம் இந்த சாபுங்குற மரியாதையையாவது கட் பண்ணிக்கலாமே..”
எல்லாம் பேசி கீசி முடிந்து தனது ரூமுக்கு போகும் போது, ஆனந்த் பாபுமூஷாயிடம், “என்ன மன்னிச்சிடுங்க பாபுமூஷாய்.. திரிவேதி சொல்லி தான் அனுபவிச்சார்.. உங்க கிட்டே மஜா கிஜா பண்ண கூடாதுன்னு.. என்ன செய்றது.. பழக்கத்த விடுறது கஷ்டம் தானே.. அவருக்கு எங்கே தெரிய போவுது, ஏன்..?” என்று கண்களை சிமிட்டி மறைகிறார்.
- தொடரும்
இந்த ஆனந்த் பானர்ஜி சந்திப்பு என்னை மிகவும் கவர்ந்த ஒன்று.. நான் திரும்ப திரும்ப பார்த்துக் கொண்டே இருப்பேன்.. அதனால் தான் ஒன்று விடாமல் எழுத நேர்ந்து விட்டது..
ஆனந்த் பற்றிய எனது பழைய பதிவுகள்:
http://nagoreismail786.blogspot.com/2011/07/1.html - ஆனந்த் பட விமர்சனம் பகுதி 1
http://nagoreismail786.blogspot.com/2011/03/blog-post.html - மௌத் இந்தி பட காட்சிகள்
http://nagoreismail786.blogspot.com/2011/04/blog-post_27.html - ஆனந்த் திரைப்பட பாடல்கள்
இன்னொருவர், “நானும் ரெண்டு வருஷத்துக்கு முன்னாடி சைக்கிள் வச்சிருந்தேன்.. ஆனா, என் கதைய வெளியிடுறதுக்காக அந்த சைக்கிளை வித்துட வேண்டியதா போச்சு..”
தொடர்ந்து வரும் சிரிப்பலையோடு தான் படம் தொடங்குகிறது.
---------------------
குறுக்கிடுவதற்கு மன்னிக்கவும்.. இந்த படத்தை பற்றி எழுத சொன்னால் (அதாவது என்னை நானே எழுத சொன்னால், வேறு யாரு என்னை எழுத சொல்ல போகிறார்கள்? - ஆபிதீன் நானாவை தவிர்த்து) இந்த படத்தின் மொத்த வசனத்தையுமே எழுதுவேன். அவ்வளவு அழுது அவ்வளவு ரசித்து அவ்வளவு பார்த்து அவ்வளவு புரிந்து இருக்கிறேன்.
------------------------
டாக்டர் பாஸ்கர் பானர்ஜி முதல் தடவையாக எழுதிய ”ஆனந்த்” என்ற புத்தகத்தை அந்த ஆண்டின் சிறந்த புத்தகமாக ருஸ்டம் டிரஸ்ட் தேர்ந்தெடுத்து சர்ஸ்வதி விருதையும் வழங்குகிறது.
அந்த புத்தகத்தை எழுத உந்துதலாக இருந்த நபரையும் அந்த நபரின் வாழ்க்கையையும் மைக் பிடித்து மக்களோடு அந்த மருத்துவர் பகிர்ந்து கொள்கிறார்.
டாக்டர் பாஸ்கர் பானர்ஜி ஒரு கேன்சர் ஸ்பெஷலிஸ்ட்.
கேன்சர் என்பது கொடிய வியாதி. எங்கள் குடும்பத்திலேயே இரண்டு சீதேவிகளை இந்த பாழாப்போன நோய்க்கு பலி கொடுத்து இருக்கிறோம். (தவிர்க்க இயலாத குறுக்கீடு.. சாரி.. )
ஆனந்தை பற்றி டாக்டர் சொல்கிறார்,
”ஆனந்த் நண்பர்களை அதிகம் விரும்புவார்.
செல்லுமிடமெல்லாம் அவர் நண்பர்களையும் நட்பையுமே தேடினார்.
அதனால் தான் இந்த கதையை நான் வெளியிடுகிறேன்.
ஏனெனில் அவரது நட்பு இந்த உலகம் முழுக்க பரவ வேண்டும் என்பதற்காக ...”
டாக்டர் பானர்ஜி அவரது மருத்துவ தொழிலில் சந்தித்த மரணங்கள், வலிகள், துயரங்களை நினைத்து மனம் நிலை கொள்ளாமல் இருக்கிறார்.
அவரால் இருக்கும் வியாதிகளை குணமாக்க முடியாமல் போகும் போது இயலாமையை எண்ணி அவர் மீதே வெறுப்பு கொள்கிறார்.
சிலர் விட்டமின்கள் குறைவாக இருப்பதை நினைத்து கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது பலர் உணவே இல்லாத தட்டுபாட்டில் வறுமையில் வாடுகையில் - அவர் அதை கட்டுப்படுத்த சரியாத ஆயுதமின்றி மனம் உடைகிறார்.
மருந்து மாத்திரை நோயை குணப்படுத்தலாம். ஆனால் வறுமையை என்ன செய்ய முடியும்? - தவிக்கிறார்.
உப்பு வாங்கவே காசில்லாதவரிடம் மருந்து வாங்க சொல்லி எவ்வாறு கேட்க முடியும்? - அவரே கேட்டுக் கொள்கிறார்
ஒரு வீட்டிலிருந்து ஒருவர் வந்து குழந்தை பிறந்ததாக சொல்லி இனிப்புகளும் மிட்டாய்களும் வழங்கிக் கொண்டிருக்கும் போதே இன்னொரு வீட்டில் ஒருவர் இறந்து போனதற்காக அழும் குரலும் கசப்புகளும் கேட்டுத் தாங்காமல் புழுங்குகிறார்.
“ஒருவர் இறந்து விட்டார்.. இன்னொருவர் இறப்பதற்கு பிறந்து இருக்கிறார்..” புலம்புகிறார்.
இந்த சமயத்தில் தான் அவர் ஆனந்த் செய்கலை சந்திக்கிறார்.
டாக்டர் பானர்ஜியின் அப்பாவும் மருத்துவர் தான். அப்பாவான அவர் காலத்தில் வாங்கிய வீட்டில் தான் இப்போது மகனான டாக்டரும் வசித்து வருகிறார். அவரை வளர்த்த ரகு காகா என்பவருடன் தங்கி இருக்கிறார். ரகு காக்கா தான் இவரை தூக்கியோ தூக்காமலோ வளர்த்தவர். டாக்டர் கல்யாணம் செய்து கொண்ட பிறகு தனது கிராமத்திற்கே செல்ல தயாராக இருக்கிறார் இந்த ரகு காக்கா.
டாக்டர் பானர்ஜிக்கு பிரகாஷ் குல்கர்னி என்ற நண்பர் ஒருவர் இருக்கிறார். பானர்ஜி மருத்துவ சேவை செய்து கொண்டிருக்கும் அதே ஊரில் இவர் மருத்துவ தொழில் செய்கிறார். சம்பாதிக்கிறார். வசதியோடு இருக்கிறார்.
இந்த இரு டாக்டர்களுக்கும் டெல்லியில் டாக்டர் திரிவேதியிடமிருந்து ஆனந்த் என்பவரின் மருத்துவ குறிப்புகள் ஊடுகதிர் படங்கள் கடுதாசியோடு கைக்கு கிடைக்கிறது.
ஆனந்த் என்பவருக்கோ ”லிம்போசெர்கோமா ஆஃப் இண்டஸ்டெய்ன்” என்ற வியாதி.
டாக்டர் பானர்ஜி கோபப்படுகிறார், “ஏன் திரிவேதிக்கு தெரியாதா? இதுக்கு தான் மருந்தே இல்லையே? - எதுக்காக இங்கே அனுப்பி விடுகிறார்?” -
"இல்லை, அது ஆனந்துக்கு தெரியாது.. அவர் ஆம்புலேட்டரி ஸ்டேஜில் தான் இருக்கிறார், பம்பாயையும், நம்மையும் பார்க்க வருகிறார்..” என்று பதில் சொல்கிறார்.
ஊடுகதிர் படத்தை போட்டு காட்டுகிறார்.
டாக்டர் பானர்ஜி, “இதுல பார்க்க என்னா இக்கிது? - இன்னும் கொஞ்சம் நாள்ல வயிறு பெருசா வீங்குன மாதிரி போயிடும், கேன்சர் கட்டி வெடித்து விடும், சுவாசம் பாதிக்கப்படும், மிஞ்சி மிஞ்சி போனா, இன்னும் 4 அல்லது 6 மாசம் தான்..”
சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே நர்ஸ் வந்து கதவை திறந்து ”ஆனந்த்ன்னு யாரோ உங்களை பார்க்க டில்லியிலிருந்து வந்திருக்காங்க..” என்கிறார்
“நாளைக்கில்ல வரணும்.. சரி.. வரச் சொல்..’
அந்த நர்ஸ் சென்று விட, பானர்ஜி “எங்கே தங்குவார்?” என்று கேட்கிறார்
“இங்கே தான்.. நான் எல்லாம் ஏற்பாடு பண்ணிட்டேன்.. திரிவேதிட நெருங்கிய நண்பர்... இன்னும் 4 மாசம் தானே “
சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே... “தோஸ்த்.. “ ஆனந்தின் குரல் காற்றில் ஒலி அலைகளாய் மிதந்து செவிக்கு வருகிறது.
இனி ஆனந்த்தின் பேச்சு பம்பாய் முழுக்க காற்றோடு கலந்து விடுகிறது..
ஆனந்த் புன்னகைத்துக் கொண்டே,
நான் சொல்லலையா? நாம மறுபடி சந்திப்போம்ண்டு.. நான் கேள்விபட்டேன், உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆயிடிச்சின்னு.. மனைவி எப்படி இருக்காங்க?.. ஜூனியர்... சீனியர்... (குழந்தைங்க...?).. என்ன நண்பா..? 3 வருஷமாச்சு.. இந்த டாக்டருக்கு ஒரு கம்பவுண்டர் வேண்டாமா?.. நீங்க பேசாம திரிவேதிய கன்சல்ட் பண்ணி பாருங்களேன்..
படபடவென பொறிந்து தள்ளும் ஆனந்தை டாக்டர் பிரகாஷ் அதே அறையிலேயே அமர்ந்து பேச்சை கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் பானர்ஜிக்கு அறிமுகம் செய்து வைக்கிறார்.
ஆனந்த் புதிய மனிதரை பார்த்ததும்..
“அர்ரே.. பாபுமூஷாய்.. காலேஜ்ல பெண்கள் உங்களை அப்படி தான் கூப்பிடுவாங்க இல்லையா? டாக்டர் திரிவேதி ஒண்ணு விடாம எல்லாத்தையும் என்கிட்டே சொல்லி விட்டார்.. காலேஜ்ல எல்லா பெண்களுக்கும் உங்க மேல ஒரு ஆர்வம் பிரியம் இருந்துச்சாம்ல.. இப்ப எப்படி..? ”
பானர்ஜிக்கு இதெல்லாம் பிடிக்காது என்பதை உணர்ந்த குல்கர்னி பேச்சை மாற்றுகிறார், “ஆனந்த்.. நீங்க நாளைக்கி தானே வர்ரதா இருந்திச்சு..?’
ஆனந்த், “அட.. இது என்னோட பழக்கமாவே போயிடிச்சு.. நான் பிறக்கும் போதே டாக்டர் 21 ந்தேதி தான் நான் பொறப்பேன்னு சொன்னாங்க.. ஆனா நான் அதுக்கு முன்னாடியே பொறந்துட்டேன்.. அதே மாதிரி தான்.. இப்போ வந்து டாக்டர் நான் இன்னைக்கி தான் இறந்து போவேன்னு ஒரு தேதி குறிச்சாங்கன்னா.. நான் கண்டிப்பா சொல்றேன்.. அதுக்கு முன்னாடியே எறந்து போயிடுவேன்..”
திடீரென்று ஞாபகம் வந்தவராக.. பிரகாஷிடம் வந்து..
“தோஸ்த்.. என் சாமான்வோ எல்லாம் நான் ஆஃபிஸ் உங்க ரூம்ல வச்சிருக்கேன்.. ஒரு சூட்கேஸ்.. ஒரு டேப் ரெக்கார்டர்.. நான் டிரஸ்லாம் கொண்டுட்டு வந்துட்டேன்.. ஆனாக்கா பெட் கொண்டுட்டு வரலை..”
- கவலை வேண்டாம் எல்லாம் ஏற்பாடு பண்ணி விட்டேன்.. மேலே ரூம் இருக்கு தங்கிக்கலாம்.. உங்களோட எக்ஸ்ரேயை தான் டாக்டர் பானர்ஜி கிட்டே காட்டி பேசிகிட்டு இருந்தேன்..
”அடடே என் படம் தான் இங்கே ஓடிட்டு இருக்கா..?” பாபுமூஷாய் பக்கம் திரும்பி, “ஏய் பாபுமூஷாய்.. என்ன கிடைச்சிச்சு..?”
”நீங்க ஒண்ணும் கவலைப்பட வேண்டாம்.. நான் எல்லாத்தையும் டாக்டர் திரிவேதி கிட்டே பேசிக்கிறேன்..”
“என்ன அதிசயமா இருக்கு.. என்னை பத்தி பேசறீங்க.. நான் எப்படி கவலைப்படாம் இக்கிறது?”
- என்றதும் டாக்டர் பானர்ஜிக்கு கோபம் வருகிறது, “உங்களுக்கு என்னா தெரியனும்?’ என்று கேட்கிறார்
“அட்லீஸ்ட் என்ன வியாதின்னு அதோட பேராச்சும் சொல்லுங்க..”
”வியாதிட பேர தெரிஞ்சிகிட்டு என்னா செய்ய போறீங்க..?” கோபம்..
“ஒண்ணும் செய்ய போறதில்லை.. ஆனா பேரு கண்டிப்பா தெரியணும்..” பிடிவாதம்..
“நான் இப்போ லிம்போசெர்கோமா ஆஃப் இண்டஸ்டெய்ன்னு சொன்னா உங்களுக்கு ஏதாவது வெளங்குமா?”
”என்னா சொன்னீங்க.. என்னா சொன்னீங்க... திரும்ப சொல்லுங்க..” ஆனந்த் ஆர்வமாகிறார்..
”லிம்போசெர்கோமா ஆஃப் இண்டஸ்டெய்ன்”
ஆனந்த், “வாவ்.. வாவ்.. என்னா வார்த்தை.. என்னா பேரு.. ஏதோ வைசராயோட பேரு மாதிரில்ல இருக்கு.. என்ன அருமையான வியாதி.. நீங்க அருமையான டாக்டர் பாபுமூஷாய்.. என்னா பேரு.. லிம்போசெர்கோமா ஆஃப் இண்டஸ்டெய்ன்.. விவிதபாரதில வர்ர விளம்பரம் மாதிரியும் இருக்குது பாருஙளேன்..”
டாக்டர் பானர்ஜி கோபத்தோடு எழுந்து, “இது விளையாடுற விஷயமில்ல.. உங்களுக்கு லிம்போசெர்கோமான்னா என்னான்னு தெரியுமா?” இந்த வியாதிய பத்தி தெரியுமா உனக்கு?” - கோபத்தில் வெடிக்க..
ஆனந்த் பயந்து போய், “என் வயித்துல... குணப்படுத்தவே முடியாத ஒரு கட்டி இருக்கு.. அதனால.. நான் 6 மாசத்துக்கு மேல உயிரோடவே இருக்க முடியாது.. இதோட மெடிக்கல் டெர்மா தான் இருக்கணும்.. இல்லையா?” என்று அமைதியாக கேட்க - டாக்டர் பானர்ஜி ஆச்சர்யமாக பார்க்க -
ஆனந்த் தொடர்கிறார், ”இதுக்கு ஏன் திடீர்ன்னு கோவப்படறீங்க.. ஓ..! இப்ப தான் எனக்கு புரியுது.. உங்களுக்கு என் மேல கோவம் இல்ல.. உங்களுக்கு உங்க மேலேயே தான் கோவம்.. என்னய குணப்படுத்த முடியலைல.. அதனால தான்..”
பாபுமூஷாய்க்கு என்ன சொல்வதென்றே விளங்க வில்லை..
“ஏய் பாபுமூஷாய்.. ஏஷா பாலோ பாஷா பாலோ நய் (பெங்காலி வார்த்தை) இவ்வளவு அன்பு நல்லதல்ல (என்று அர்த்தம்).. பாபுமூஷாய் நான் உங்களை மருத்துவ பரிசோதனை செய்ய போறேன்..”
”ஏன்? எனக்கு என்னா?”
கைய குடுங்க.. டாக்டரின் கையை பேஷண்ட் பிடிக்கிறார்
டாக்டர், “பல்ஸ் இங்கே இருக்கு..” என்று காட்ட
“ஷ்” என்று “எதுவும் பேசக்கூடாது” என்பது போல் சைகை காட்டி விட்டு
“சான்ஸே இல்லை.. பாபுமூஷாய்.. உங்களுக்கு இப்ப என்னா வயசு?”
“30”
”30.. நூத்துல 30 கழிச்சா எவ்வளவு..?”
“70”
“70.. நீங்க இன்னும் 70 வருஷத்துக்கு மேலே உயிர் வாழ முடியாது.. உங்க உடம்புக்கு என்னா வந்திருக்குன்னு தெரியுமா?.. உங்க ஜிஸ்ம்.. உடல்.. சரீரம்.. கொஞ்சம் கொஞ்சமா அழுகிட்டே வருது.. ”
“நீங்க என்னா சொல்ல வர்ரீங்க?”
“70 வருஷத்துக்கும் 6 மாசத்துக்கும் என்னா பெரிய வித்தியாசம் இருக்கு..
மரணம் ஒரு நொடியில வந்துடும்..
நான் இந்த ஆறு மாசத்துல எத்தனையோ லட்சக்கணக்கான கனங்கள் நான் வாழ
நான் அனுபவிக்க முடியும்..
பாபுமூஷாய்..
ஜிந்தகி படி ஹோனி ச்சாயிஹே.. லம்பி நஹி.. (வாழ்க்கை பெருசா (சிறப்பா) இருக்கணும் நீளமா (நிறைய நாள்) இருக்கணும்னு அவசியமில்ல..)
மௌத் பத்திய பயத்த விடுங்க.. மௌத்தின் அடிப்படை எஸ்ஸன்ஸ் என்னன்னு உங்களுக்கு தெரியுமா, தோஸ்த்?
ஜப் தக் ஜிந்தா ஹூன் த்தப் தக் மரா நஹின் ஜர் மரா கயா சாலாஹ்.. மெய்ன் ஹி நஹின் (நான் உயிரோடு இருக்கும் வரைக்கும் எனக்கு மரணம் கிடையாது.. நான் மரணிக்கும் போது.. மகனே.. நானே கிடையாது)
இதுக்கு போய் ஏன் பயந்துகிட்டு..”
”என்னய மன்னிச்சிடுங்க.. ஆனந்த சாப்..”
”சாப்.. ஏய்.. பாபுமூஷாய்.. வாழ்க்கை பெருசா இருக்கு.. ஆனா நேரம் குறைவா இருக்கு.. எல்லாத்தையும் கட் பண்ணி வேக வேகமா காரியங்கள முடிக்கணும்.. குறைஞ்ச பட்சம் இந்த சாபுங்குற மரியாதையையாவது கட் பண்ணிக்கலாமே..”
எல்லாம் பேசி கீசி முடிந்து தனது ரூமுக்கு போகும் போது, ஆனந்த் பாபுமூஷாயிடம், “என்ன மன்னிச்சிடுங்க பாபுமூஷாய்.. திரிவேதி சொல்லி தான் அனுபவிச்சார்.. உங்க கிட்டே மஜா கிஜா பண்ண கூடாதுன்னு.. என்ன செய்றது.. பழக்கத்த விடுறது கஷ்டம் தானே.. அவருக்கு எங்கே தெரிய போவுது, ஏன்..?” என்று கண்களை சிமிட்டி மறைகிறார்.
- தொடரும்
இந்த ஆனந்த் பானர்ஜி சந்திப்பு என்னை மிகவும் கவர்ந்த ஒன்று.. நான் திரும்ப திரும்ப பார்த்துக் கொண்டே இருப்பேன்.. அதனால் தான் ஒன்று விடாமல் எழுத நேர்ந்து விட்டது..
ஆனந்த் பற்றிய எனது பழைய பதிவுகள்:
http://nagoreismail786.blogspot.com/2011/07/1.html - ஆனந்த் பட விமர்சனம் பகுதி 1
http://nagoreismail786.blogspot.com/2011/03/blog-post.html - மௌத் இந்தி பட காட்சிகள்
http://nagoreismail786.blogspot.com/2011/04/blog-post_27.html - ஆனந்த் திரைப்பட பாடல்கள்
Labels:
இந்தி சினிமா,
இந்தி படங்கள்,
ஹ்ரிஷிகேஷ் முகர்ஜி
நான் ஓர் நூற்றாண்டாக அமர்ந்து இருக்கின்றேன் - குல்ஜார் சாப் பாடல்கள்
லெகின் திரைப்பட பாடல்
பாடலாசிரியர்: குல்ஜார் சாப்
---------------------------------------------------------------------
Main ek sadi se baithi hoon
Is raah se koi guzra nahin
நான்
ஓர் நூற்றாண்டாக
அமர்ந்து இருக்கின்றேன்
இந்த வழி
செல்லவில்லை
செல்லவில்லை
Kuch chaand ke rath to guzre the
Par chaand se koi utra nahin
நிலவின் ஊர்வலம்
இந்த வழியே
சென்றது
ஆனால்நிலவின் ஊர்வலம்
இந்த வழியே
சென்றது
நிலவிலிருந்து
ஒருவருவரும்
இறங்கி வரவில்லை
ஒருவருவரும்
இறங்கி வரவில்லை
----------------------------------------------
Din raat ke dono pahiye bhi
Kuch dhool udaakar beet gaye, beet gaye
பகல் இரவு
இவ்விரண்டின்
சக்கரங்களும்
கூட
புழுதி வாரி
இறைத்து சென்றது
பின்பு
மறைந்தே போனது
மறைந்தே போனது
Main man aangan mein baithi rahi
Chaukhat se koi guzra nahin
நான்
என் இதயவாசலில்
இன்னமும்
அமர்ந்து காத்திருக்கிறேன்
இந்த வாசல்நான்
என் இதயவாசலில்
இன்னமும்
அமர்ந்து காத்திருக்கிறேன்
வழி
யாரும் வரவில்லை
---------------------------------------------------------யாரும் வரவில்லை
Aakaash bada buddha baba
Sab ko kuch baant te jaata hai, jaata hai
வானம் ஒரு
மிகப்பழைய தந்தை
எதையோ வழங்கி விட்டு
சென்று விட்டது
சென்று விட்டது
சென்று விட்டது
சென்று விட்டது
Aankhon ko nichoda maine bahut
Par koi aansu utra nahin
நான் கண்களை
நிரம்ப கசக்கி
பார்த்து விட்டேன்
ஆனால்
கண்களில்
கண்ணீர் வர
மறுக்கின்றது
கண்களில்
கண்ணீர் வர
மறுக்கின்றது
உனது விழிகளில் இனம் தெரியாத - குல்ஜார் சாப் பாடல்
படம்: கர் (வீடு)
பாடலாசிரியர்: குல்ஜார் சாப்
Aap ki aankhon mein kuch maheke hue se raaz hai
உனது விழிகளில்
இனம் தெரியாத
நறுமண ரகசியம்
உள்ளது..!
உன்னை விட
அழகானது
உனது நளினம்
தான்
Lab hile to mogare ke phool khilte hain kahin
பூக்கள் மலர்கிறது
Aap ki aankhon mein kya saahil bhi milte hai kahin
உனது விழிகளில்
அலை பாய்கிறதா
என்ன சொல்லி விடு...
Aap ki khaamoshiyaan bhi aap ki aawaaz hai
உனது மௌணம்
உனது வார்த்தையானது
---------------------
Aap ki baaton mein phir koi sharaarat to nahin
உனது மொழிகளில்
குறும்பு மீண்டும்
தெரிகிறதே
அப்படி தானே?
Bevaja taarif karna aap ki aadat to nahin
ஒரு நோக்கமும்
இல்லாமல்
புகழ்வது
உனது போக்கு
அல்லவே
Aap ki badmaashiyon ke yeh naye andaaz hai
இந்த குறும்பு
உன்னுடைய
புதுவகை
பாவனையாக (ஸ்டைலாக)
உள்ளது
பாடலாசிரியர்: குல்ஜார் சாப்
Aap ki aankhon mein kuch maheke hue se raaz hai
உனது விழிகளில்
இனம் தெரியாத
நறுமண ரகசியம்
உள்ளது..!
Aap se bhi khoobsurat aap ke andaaz hai
உன்னை விட
அழகானது
உனது நளினம்
தான்
Lab hile to mogare ke phool khilte hain kahin
உனது இதழ்களின்
அசைவில்பூக்கள் மலர்கிறது
Aap ki aankhon mein kya saahil bhi milte hai kahin
அலை பாய்கிறதா
என்ன சொல்லி விடு...
Aap ki khaamoshiyaan bhi aap ki aawaaz hai
உனது வார்த்தையானது
---------------------
Aap ki baaton mein phir koi sharaarat to nahin
உனது மொழிகளில்
குறும்பு மீண்டும்
தெரிகிறதே
அப்படி தானே?
Bevaja taarif karna aap ki aadat to nahin
ஒரு நோக்கமும்
இல்லாமல்
புகழ்வது
உனது போக்கு
அல்லவே
Aap ki badmaashiyon ke yeh naye andaaz hai
உன்னுடைய
புதுவகை
பாவனையாக (ஸ்டைலாக)
உள்ளது
Subscribe to:
Posts (Atom)

