கைத்தொலைபேசியை பயன்படுத்துவது ஆபத்தானதா?

இன்றைக்கு ஒரு மெயிலை படித்தேன், அதில் கைத்தொலைபேசியை (ஹேண்ட் போன் அல்லது செல்லுலர் போன் அல்லது செல்) பேண்ட்டில் மாட்டிக் கொண்டு போனால் இடுப்பு எலும்பு நொறுங்கி விடும் என்று துருக்கி நாட்டில் நடந்த ஓர் ஆய்வில் தெரிய வந்துள்ளதாம். 150 பேர்களிடம் நடந்த சோதனையில் 122 பேர்களின் எலும்புகள் முறிந்துள்ளதாகவும் அந்த மெயில் சொன்னது.

இது போல் பல சுவாரஸ்ய மெயில்களும் ஹேண்ட் போனை பற்றி வந்ததுண்டு. இரண்டு பக்கமும் ஹேண்ட் போனை வைத்து முட்டை பொறிப்பது போல் எல்லாம் வந்து நம்மை பயமுறுத்தியதுண்டு. அதாவது நம்முடைய காதும் அதோடு சேர்ந்து மூளையும் சேர்த்து சமைக்கப்பட்டு விடுமோ என்று நினைத்து பார்த்தது உண்டு.

ஆனால் நினைத்து தான் பார்த்தோமே தவிர, அதற்காக கலங்கியதெல்லாம் கிடையாது, அது உண்மையாக இருக்குமோ என்று கவலையாவது பட்டிருப்போமா என்றால் அதுவும் கிடையாது என்றே நினைக்கிறேன்.

சரி ஒரு வேலை மேற்சொன்ன தகவல் உண்மையாகவே இருக்கும் பட்சத்தில் கூட யாரும் ஹேண்ட் போன் பேசுவதை நிறுத்த போவதில்லை என்பது மட்டும் உறுதி. ஏனென்றால் உடம்புல இடுப்பு எலும்பு எப்படி ஒரு பாகமோ அது போலவே ஹேண்ட் போனும் ஒரு பாகமாகவே ஆகி விட்டது. yes, hand phone is not our belonging, it is part of our body.

சிகரெட் குடிச்சா கேன்சர் வரும்னு சொன்னாங்க, அதுக்காக சிகரெட் குடிக்கிறதை யாரும் நிறுத்திட்டாங்களா, என்ன? - அதுவும் தவிர சிகரெட் கம்பெனி ஆரம்பித்து நஷ்டமா போன முதலாளி யாருமே இல்லை என்று தான் நான் நினைக்கிறேன்.

சிகரெட் அட்டை பெட்டியில் சிகரெட் கம்பெனி காரர்கள் போடுவது போல் "சிகரெட் குடிப்பது உடல் நலத்திற்கு தீங்கானது" என்று ஹேண்ட் போன் கம்பெனி காரர்கள் "ஹேண்ட் போன் பயன்படுத்துவது தீங்கானது" என்று போடுவதற்கு தயாராக இல்லை. ஏனெனில் இது வரை ஹேண்ட் போனால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இத்தனை பேர்கள் என்ற ஆதாரம் இல்லை (there is no conclusive evidence for adverse effects) என்று உலக சுகாதார மையம் (WHO) உள்பட அனைவருமே சொல்லுகின்றனர்.

(long long ago so long ago no body can say how long ago) சிகரெட் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட போது கூட இத்தனை பேர்கள் பாதிக்கப்பட்டார்கள் என்ற ஆதாரம் இருந்திருக்குமா? - யோசிக்க வேண்டிய விஷயம். விஞ்ஞானிகள் ஆதாரம் இல்லாமல் எதையும் நம்ப மாட்டார்கள் (நம்ம தௌஹீது வாதிகள் அல்லது வஹ்ஹாபிகளை போல என்று இங்கே யாரும் அநாவசியமாக ஒப்பிட வேண்டாம்)

ஹேண்ட் போனை பற்றி தெரிந்து கொள்வதற்கு கதிர்வீச்சு (ரேடியேசன்) பற்றி தெரிந்து கொள்வது நல்லது.

ரேடியேசன் இரண்டு வகைப்படும்.
1. (ionising radiation - alpha, beta, gamma, neutron and x-ray)
அயனைசிங் ரேடியேசன் (ஆல்பா, பீட்டா, காம்மா, நியுட்ரான் மற்றும் எக்ஸ் ரே)
2. (non-ionising radiation - ultraviolet, visible, infrared, microwave/rf, laser, ultrasound)
நான் - அயனைசிங் ரேடியேசன் (அல்ட்ராவயலட், விசிபிள், இன்ப்ராரெட், மைக்ரோ வேவ் அல்லது ஆர்.எஃப்., லேசர், அல்ட்ரா சவுண்ட் ரேடியேசன்)

இதில் அயனைசிங் ரேடியேசன் மிகவும் ஆபத்தானது. உதாரணமாக எக்ஸ்ரே வை எடுத்து கொள்வோம். தொழிற்சாலைகளில் பல பயன்பாடுகளுக்காக இதனை பயன்படுத்துகிறோம். உதாரணமாக, வெல்டிங் வைத்த பிறகு உள்ளே தெறிப்புகள் உள்ளதா என்பதை கண்டறிவதற்கு இதனை பயன்படுத்துகிறோம்.

இதனை பயன்படுத்துவது மிகவும் ஆபத்தானது, இதன் டோஸேஜை சிவர்ட் என்ற அளவில் நாம் அளக்கிறோம். இங்கே சிங்கப்பூரில் ஒரு ஆண்டுக்கு ரேடியேசனில் வேலை பார்க்கும் ஊழியர்கள் (National Environmental Agency - NEA Regulations)சட்டப்படி 20 மில்லி சிவர்ட்டுக்கு மேல் டோஸேஜை உடம்பில் பெறக் கூடாது.  இதுவே அனுமதிக்கப்பட்ட அளவு.

அயனைசிங் ரேடியேசன் அனுமதிக்கப்பட்ட அளவை விட அதிகமாகும் போது உடனடி பாதிப்பு (acute effect), அல்லது நீண்ட நாட்கள் கழித்து தெரியும் பாதிப்பு (chronic effect) மற்றும் தலைமுறை சார்ந்த பாதிப்பு (genetic effect) ஏற்படலாம். கேன்சர் கூட வரலாம்.

ஆனால் நான் அயனைசிங் ரேடியேசன் என்பது தோல் எறிச்சல் (skin burn) அல்லது கண் பாதிப்பு (eye injury), இந்த இரண்டு பாதிப்புகளை தவிர வேறு எந்த பாதிப்புகளும் இருப்பதாக அறியவில்லை. ஆனால் நான் - அயனைசிங் ரேடியேசன் வகையை சேர்ந்த அல்ட்ராவயலட் எனும் ரேடியேசன் தோல் புற்று நோயை உருவாக்கலாம்.

இப்போது ஹேண்ட் போன் மேட்டருக்கு வருவோம். அது மைக்ரோவேவ் வகையை சேர்ந்தது. இத்தகைய ரேடியேசன் கேன்சரை உருவாக்குவது என்பதெல்லாம் நம்ப முடியாத அல்லது நிரூபிக்க முடியாத ஒன்றாகவே பார்க்கப்படுகிறது.

ஹேண்ட் போனின் பவர் அவுட் புட் 6.3 மில்லி வாட்ஸிலிருந்து 600 மில்லி வாட்ஸ் வரை. இந்த பவரை வைத்துக் கொண்டு முட்டையை எல்லாம் வேக வைப்பது சாத்தியமே இல்லை என்று தான் நான் அறிகிறேன்.

என்றாலும் தலைவலி, உறக்கமின்மை, மறதி, சோர்வு போன்ற பாதிப்புகள் வரலாம் என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை.

SAR (Specific Absorption Rate) - என்று சொல்கிறார்களே அது என்ன என்றும் தெரிந்து கொள்வது நல்லது. அதாவது 'சார்' என்றால் நம் உடலில் எவ்வளவு மைக்ரோவேவ் அல்லது ஆர்.எஃப் ரேடியேசன் உள்ளே செல்கின்றது என்பதை கணக்கிடும் அளவு.

'சார்' அளவு எவ்வளவு குறைவாக உள்ளதோ அவ்வளவுக்கு நல்லது என்றும் சொல்லப்படுகிறது. பொதுவாக 2 க்கு குறைவாக இருக்க வேண்டும் என்று the International Commission on Non-Ionising Radiation Protection (ICNIRP) பரிந்துரை செய்துள்ளது.

இது போக, என் நண்பர் ஒருவர் இங்குள்ள மருத்துவமனைக்கு அவரின் தாயாரை காண சென்றார். அங்கே அவர்கள் அனுமதிக்கப் பட்டிருந்தார்கள். அந்த மருத்துவமனையில் போன் பயன்படுத்தக் கூடாது என்று அறிவிப்பு செய்திருந்தார்கள். அங்கே அவரின் தாயாருக்கு தண்ணீர் ஏற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்போது அவருக்கு போன் மூலம் முக்கிய அழைப்பு வந்தது. அவர் மெதுவாக நகர்ந்து போன் பேச போனார். இங்கே தண்ணீர் இறங்குவது திடீரென்று நின்று விட்டது. நர்ஸ் வந்து பார்த்து விட்டு, "இங்கே போன் பேசக் கூடாது என்று போட்டிருக்கோம்ல.." என்று சொன்னதும் அவர் ஆடிப் போய் போனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாராம்.