கடவுள் மறுப்பு - ஒரு கடவுளா? பல கடவுளா? -பெரியார்தாசன் - அப்துல்லாஹ்

நான் சொல்ல வரும் செய்திக்கு ஐஸ்-பிரேக்கர் போன்று உதவும் சில செய்திகளை கவனிப்போம்.

மு.மேத்தாவோ அல்லது கவிக்கோவோ சரியாக நினைவிலில்லை. பாபர் மசுதி இடித்த பிறகு கவிதை எழுதினார்கள்.

கடவுள் ஆலயத்தை
இடித்தான்
ஏன் இடிக்கிறாய்
என்று கேட்டேன்
கடவுள் ஆலயம்
அமைக்க என்கிறான்

- இப்படியாக எழுதியிருந்தார்.

கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் எந்த கோயிலையும் இடித்ததில்லை என்றும் சொல்ல கேட்டதுண்டு.

அடுத்து, இன்னொரு செய்தியும் உண்டு, "மத நம்பிக்கையுள்ளவர்கள் ஒன் கடவுள் தான் பெரிசு என் கடவுள் தான் பெரிசு என்று பார்ப்பதால் தான் சண்டையே வருகிறது.

அப்துஸ் ஸமது சாபு ஒரு முறை திராவிடர் கழகத் தோழர்களுடன் இணைந்து நடந்த கூட்டத்தில் பேசி விட்டு வரும் போது 'இவர்கள் கடவுள் இல்லை (லா இலாஹா - கடவுள் இல்லை) வரை வந்து விட்டார்கள். ஒருவனைத் தவிர (இல்லல்லாஹ் - அல்லாஹ்வைத் தவிர) விற்கும் சீக்கிரமே வருவார்கள்' என்று பொருள் படும் படி சொன்னார்கள்.

இப்போது விஷயத்துக்கு வருகிறேன், நாத்திகர்களின் கடவுள் மறுப்பு வாதங்களில் முக்கியமாக முன்வைப்பவை கடவுளை மனிதன் தன் கற்பனைக்கேற்ப படைத்தான் என்பதாகும். அதே போல் கடவுளுக்கு பதிலாக அல்லது கடவுளுடைய இடத்தில் அறிவியலை அல்லது இயற்கையை முன்வைப்பவர்களாகவும் அவர்கள் இருப்பார்கள்.

ஒரு கடவுளை அல்ல பல கடவுள்களை மனிதன் தன் விருப்பத்திற்கேற்ப படைத்துக் கொண்டான் என்பதே இஸ்லாத்தின் குற்றச்சாட்டு ஆகும். அவ்வளவு தான் நாத்திகர்களுக்கும் முஸ்லீம்களுக்கும் உள்ள வித்தியாசம்.

திரு கோ.வி.கண்ணன் எனக்கு ஒரு முறை எழுதிய பின்னூட்டத்தில், 'இறைவனை மிதமிஞ்சிய புகழ்ச்சியும் சிலை வணக்கங்களும் ஒன்றே என்றும் முன்னது உருவகம் பின்னது உருவம் என்றும் எழுதியிருந்தார். அத்தோடு மட்டுமல்லாமல், உருவகங்களை அமைக்க தெரியாதவர்கள் தான் உருவம் அமைத்து கும்பிடுகிறார்கள் என்றும் எழுதியிருந்தார். அதை நாங்கள் இணைவைத்தல், பாவம் என்போம் என்றும் சுட்டியிருந்தார்.

இதை 'இணைவைத்தல், பாவம்' என்று சொல்லாமல் வேறு எதுவும் சொல்ல முடியாது சார். ஏன்னா உருவகம் என்கிறீர்கள். எப்படி நாங்கள் உருவகப் படுத்துகிறோம் என்று நீங்கள் புரிந்து வைத்திருப்பதை விளக்க வேண்டும்.

ஏன்னா இல்லாத ஒன்றை நாங்கள் உருவகப் படுத்தவில்லை, உதாரணமாக, நீங்கள் வந்து யானை முகத்துடைய ஒரு உருவத்தை வரைந்து கடவுள் என்று வழிபடுகையில் நான் 'ஆணை முகத்துடையவனே' என்று உருவகப் படுத்தி வணங்கி வந்திருக்கிறோம் என்று சொல்கிறீர்களா?

அப்படி என்றால் நாங்கள் நிச்சயாமாக அப்படி செய்யவில்லை என்பதை தெளிவு படுத்த விரும்புகிறேன். உண்மையில் நாங்கள் இறைவனை சொல்லவில்லை. இறைவனை பற்றி இறைவனே சொல்வதாக குரான் ஷரீஃப் சொல்வதை நம்புகிறோம். அவ்வளவு தான்.

அப்படி என்ன குரான் ஷரீஃப் இறைவனை பற்றி சொல்கிறது என்றால்:

இறைவனாகிய அல்லாஹ் அளவற்ற அருளாளன் நிகரற்ற அன்புடையோன் (1:2)

இணையற்றவன்! (6:163)

அவனுக்கு சந்ததி இல்லை (2:116)

அனைத்தையும் ஆக்கியவன் (2:29)

புகழுக்குரியவன் (1:1)

படைப்புகளின் போஷகன் (1:1)

என்றும் உள்ளவன் (55:27)

தீர்ப்பு நாளின் அதிபதி (1:3)

அனைத்தையும் நன்கு அறிந்தவன் (35: 38)

ஆற்றல் மிக்கவன் (16:77)

அவன் அறிந்ததை எவரும் அறிய முடியாது (27:65)

நேர் வழியில் செல்வோருக்குத் துணை புரிபவன் (9:115)

மானக்கேடானதை ஏவவில்லை (7: 28)

எளிதான கட்டளைகளை ஏவுவான் (2:128)

அமைதியின் பக்கமே அழைப்பவன் (10:25)

மேற்கூறிய இவையெல்லாம் உருவகங்கள் அல்ல, இல்லாததை மிகைப்படுத்தி அல்லது எக்ஸ்ட்ராவாக புகழ்ந்து கூறியது அல்லமேலே கூறியதை படித்தாலே கடவுள் என்ற அந்த கண்ணியம் இருக்கிறது.

இதுஅல்லாமல் குழந்தையா வந்து அதை திருடினார், துணிமணியை எடுத்துட்டு மரத்துமேலே ஏறினார், கல்யாணத்துக்காக வில்லை உடைத்தார், காதல் செய்தார், புள்ளை குட்டிகளை பெற்றார், - யாரு? கடவுள்..? - இதில் எங்கே இருக்கிறது கண்ணியமான இறைவன்? என்பது தான் நமது கேள்வி.


 இதில் பெரிய வேடிக்கை என்ன என்றால் உருவகம் அமைக்க தெரியாதவர்கள் என்று சொன்னது தான்.

நான்கு வேதங்கள் எனப்படுவதே கடவுளை துதி துதி என்று துதித்து ரிஷிகள் பாடிய ரிஷிகளின் துதிப்பாடலகள் தானே.

மற்ற வேதங்கள் எல்லாம் கடவுளை மனிதன் பாடியது தான், கடவுளை மனிதன் செய்தது, அதாவது நாத்திகர்கள் சொல்வது போல் மனிதனின் கற்பனை. அவ்வாறாகவே தான் பதிவும் செய்யப்பட்டுள்ளது.

அதுவும் தவிர, ஒரு கடவுள் போல் பல கடவுளும் இருந்து விட்டு போகட்டுமே என்று வைத்துக் கொள்வதற்கு கடவுள் பண்டம் பாத்திரமோ அல்லது மரம் செடி கொடியோ அல்ல. நாம் நம் இஷ்டத்திற்கு வைத்துக் கொள்வதற்கு.

இறைவனின் பேச்சு என்று வழங்கப்படுகிற குரான் ஷரீஃபில் 'ஒரு இறைவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை' என்றே (5:73) அழுத்தம் திருத்தமாக வலியுறுத்தப் படுகிறது.

ஒரு சிற்பியையோ அல்லது ஓவியரையோ அழைத்து எனக்கு கடவுள் படம் செய்து அலல்து வரைந்து தாருங்கள் என்று கேட்கிறீர்கள் என்று வையுங்கள்.

அவர் 'எந்த கடவுள்?' என்று கேள்வி கேட்பார்.

சரி என்று ஏதாவது ஒரு கடவுளின் பெயரை சொன்னவுடன் அவரும் வரைந்து தருகிறார் என்று வையுங்கள். அவர் என்ன கடவுளை நேரில் பார்த்தாரா? நிச்சயமாக இல்லை. ஒரு மனிதனால் கடவுளையே வரையவோ செதுக்கவோ முடிகிறது அவர் வரைந்த கடவுளை விட வரைந்தவர் மேலானவரல்லவா?

பெருமானாரின் வாழ்வை நன்கு கவனித்து பார்த்தால் கடவுள் விஷயத்தில் ஒரு இறை கொள்கைக்கும் பல இறை கொள்கைக்கும் நடந்த போராட்டத்தில், விவாதத்தில், போரில் ஒரு இறை கொள்கைக்கு கிடைத்த வெற்றி தான் இஸ்லாமிய வரலாறு.

இந்த ஓரிறை கொள்கை என்பது தமிழுக்கு புதியதும் அல்ல. 'ஒன்றே குலம்
ஒருவனே தேவன்' திருமூலர் சொன்னதை அண்ணாவும் அறிமுகம்  செய்து  வைத்தது தான்.

இஸ்லாத்தை பொறுத்தவரை கடவுள் மறுப்பும் தவறு, பல கடவுள் இருப்பு என்று கொள்வதும் தவறு.

நாகூர் தர்ஹால் மஹ்ரிப் தொழுகைக்கு முன்னால் பாதுஷா நாயகம்  கபுருக்கு முன்னால் உட்கார்ந்திருக்கும் ஒரு முஸ்லிமிடம் 'உன் ரப் யார்?' என்று கேட்டால் என்ன விடை வருமோ (பாங்கு சொல்லியாச்சுன்னா அவர் எழுந்து நவாப் பள்ளிக்கோ அல்லது சின்ன ஹொத்துவா பள்ளிக்கோ போய் விடுவார்) அதே விடை தான் மக்காவுல கஃபதுல்லாஹ்வுக்கு முன்னாடி உட்கார்ந்திருக்கிற ஒரு முஸ்லிமிடமிருந்தும் வரும். 'அல்லாஹ்' என்பதே அது.

பெரியார்தாசனாய் இருந்தவர் இப்போது பெரியார் நேசனாய் மாறியுள்ளார் என்பதே எனது கருத்து. இஸ்லாமும் பெரியார் பரப்பியது தான். ஆகவே, இதுவும் ஒரு வகையில் சுய மரியாதை தான். நான் யாருக்கும் அடிமையில்லை கொள்கை தான்.


இஸ்லாத்தை பொறுத்த வரை கடவுள் நம்பிக்கை கூட ஞானம் அல்ல தெளிவு அல்ல, அது எத்தனை கடவுள் என்ற உணமையில் தான் புதைந்து கிடக்கிறது ஞானம்.

அப்துல்லாஹ் சென்னை மக்கா பள்ளியில் பேசிய யுடியுப் காணொளியை நன்றிகளுடன் பதிவில் இணைத்துள்ளேன்.



















.